Ik verzamel al mijn moed… en hoe we Whoopi Goldberg tegen het lijf hadden kunnen lopen!

Na een nachtje slapen wil ik toch de paraglide wel doen. Omdat het best wel bewolkt is, gaan we eerst nog wat winkelen in Queenstown.

Uiteindelijk verzamel ik al mijn moed en ga ik met de gondel omhoog om te gaan paragliden. Met m’n parachutist, ik noem hem voor het gemak maar even zo, loop ik een heel stuk de berg op. Moe kom ik boven aan. Daar krijg ik instructies en dan is het zover; we hollen met de enorme parachute achter ons aan en plots heb ik geen grond meer onder m’n voeten en zweven we.

Ik blijf het best eng vinden en zit dan ook niet echt ontspannen. We cirkelen wat rond en na heel wat rondjes gaan we dalen. Ondertussen maakt m’n parachutist nog foto’s.

De landing verloopt soepel; ik ben blij weer met beide benen op de grond te staan. Desondanks ben ik blij èn trots dat ik het toch gedurfd heb!

Ondertussen is het tijd geworden om de reis weer voort te zetten; we gaan op weg naar Te Anau. Onderweg stuiten we op filmopnames.

Nieuwsgierig naar die filmopnames nemen we een kijkje, maar er blijkt weinig te zien. Wel raken we met een ‘crew-member’ aan de praat. Er blijkt een Canadese kinderfilm opgenomen te worden. De bergen hier lijken op die in Canada, vandaar dat ze rond Queenstown filmen. Whoopi Goldberg zou een van de hoofdrollen vertolken, maar ze had andere verplichtingen en dus wordt die rol door iemand anders gespeeld, zo weten we uit de beste man los te krijgen.

Na ook nog een grote groep schapen op ons pad te hebben getroffen, komen we in Te Anau aan. Het plan is om daarvandaan naar de Milford Sound te rijden, maar dat is voor morgen. Voor vandaag hebben we genoeg gedaan.

Voor meer informatie over het paragliden: http://nzgforce.com/

Els zweeft naar beneden!

Zoals ik gisteren al schreef, wordt Queenstown ook wel de adventure capital of New Zealand genoemd. Je kunt er dan ook spannende dingen doen zoals bijvoorbeeld bungyjumpen, parachutespringen en paragliden.

Wij rijden naar de bungybrug iets buiten Queenstown. Niet om zelf te springen, maar om te kijken. De omgeving, de brug en het blauwgroene water zijn mooi, maar het springen is toch het leukste om naar te kijken.

Een grote groep Indiërs is aan het springen. De meiden springen heel zelfverzekerd naar beneden. Een jongetje van een jaar of tien heeft echter meer moeite met het springen. Tot een paar keer toe wordt er afgeteld, maar het jongetje springt niet. Op een gegeven moment zeggen ze hem dat hij naar de horizon moet kijken en dan geven ze hem een duwtje en is er voor het jongetje geen ontkomen meer aan…

Het is erg leuk om al die springers te zien bungyjumpen, maar ik ben blij dat ik zelf niet hoef te springen!

We rijden terug naar Queenstown, parkeren de auto en gaan met een gondel bij een berg omhoog. Daarvandaan hebben we een prachtig uitzicht op Queenstown, het meer en de bergen. Maar je kunt er ook paragliden.

We kijken dat een poosje aan en ondertussen wordt Els enthousiast; ook zij wil met een parachute van een berg afrennen en naar beneden zweven. Terwijl Marjolein en ik toekijken, zweeft Els naar beneden.

Els zweeft naar beneden.

Ondanks dat Els na afloop zegt dat het erg leuk was om te doen, twijfel ik nog steeds of ik ook zal gaan paragliden. Het lijkt me best eng; zo’n grote held ben ik nu ook weer niet!

Ondertussen is de grote groep Indiërs die we eerder zagen bungyjumpen, ook aan het paragliden geslagen. Het is zo’n grote groep dat als ik al zou willen, ik toch niet meer aan bod zou komen.

We laten het er dus bij, althans voor vandaag…!

Voor meer informatie over het bungyjumpen: http://www.bungy.co.nz/

Voor meer informatie over het paragliden: http://nzgforce.com/

In Puzzling World zien we water omhoog stromen!

We checken uit, doen boodschappen, tanken en gaan dan naar Puzzling World; een attractie met puzzels, illusies, een doolhof en meer.

We beginnen bij de toiletten, want die zijn al bijzonder. Op een muur is een trompe-l’oeil* schildering en de echte toiletten zijn voorzien van bijzondere toiletbrillen. In die toiletbrillen zitten namelijk allerlei dingen gegoten; vliegen, spinnen, bloemen, schelpen, geld, etc.

Trompe-l'oeil

We bekijken een aantal schilderijen van Esscher en gaan dan ons brein testen. We beginnen daarmee in de ‘Great Maze’, een doolhof waar je doorheen kunt lopen.

Marjolein en ik gaan er samen doorheen. Al snel vinden we de groene en de blauwe toren, het doel is om de vier torens te vinden, maar het duurt een stuk langer voordat we de volgende toren vinden. Els heeft ondertussen alle torens al gevonden.

Uiteindelijk lukt het Marjolein en mij ook om de rode en de gele toren te vinden, maar daarmee ben je er nog niet. De uitgang moet namelijk ook nog gevonden worden. Omdat Marjolein en ik daar alle twee anders over denken, gaan we ieder apart verder. En natuurlijk vind ik als laatste de uitgang.

Desondanks vond ik het erg leuk om de ‘Great Maze’ te doen.

Daarna gaan we de rest van Puzzling World bekijken. Er hangen hologrammen, waarvan er zelfs een aantal zijn die veranderen als je beweegt.

Ook is er een kamer met een schuine vloer. Als je daar naar binnen gaat, lijkt alles anders. Je interpreteert de kamer als normaal, maar het is scheef. Daardoor kun je een bal op een biljart omhoog zien rollen, water omhoog zien stromen en op een ladder gaan staan waarbij het lijkt of je er vanaf valt.

In de kamer met de schuine vloer.

In de kamer met de schuine vloer.

In een andere ruimte is een wand met de hoofden van bekende mensen. Dat zijn negatieve modellen, eigenlijk net gipsmallen, die positief lijken en die je aan blijven kijken.

De modellen in negatief.

Erg leuk is ook de kamer met gezichtsbedrog. Doordat een en ander schuin is, maar je dat niet ziet, lijken mensen aan de rechterkant van de kamer klein en mensen aan de linkerkant groot. Els maakt een foto terwijl Marjolein aan de ene kant van de kamer staat en ik aan de andere kant. Een erg grappig gezicht!

Gezichtsbedrog

Tot slot nemen we plaats aan een van de tafels die er staan. Op die tafels liggen allerlei puzzels om uit te proberen. En daar vermaken we ons mee.

De vier Nederlandse jongens zijn ook in Puzzling World. Wilfried, die echt nergens enthousiast voor is, blijkt zich echter prima met de puzzels te vermaken. Terwijl de rest van het viertal er maar wat bij hangt.

Nadat we ons uren in Puzzling World vermaakt hebben, is het tijd om verder te rijden. Queenstown is onze eindbestemming voor die dag.

In de jeugdherberg aldaar ontmoeten we Madelief, een Nederlands meisje die we eerder wel gezien, maar niet gesproken hebben. Dat laatste maken we ruimschoots goed; we kletsen erg lang met haar! Gezellig!

Maar uiteindelijk is het toch tijd om ons bed op te zoeken, want de volgende dag staat Queenstown, de ‘adventure capital of New Zealand’, op het programma.

Zouden wij ook iets spannends gaan doen?

Houd mijn blog in de gaten en je leest meer…!

Meer informatie over Puzzling World op: http://www.puzzlingworld.co.nz/

* trompe-l’oeil: schilderij of tekening dat ondanks het tweedimensionale karakter van de voorstelling een zeer sterke illusie van ruimtelijkheid oproept.