Ook dit keer smaakt het goed

Echt lekker slaap ik die nacht niet. Het waait en regent buiten en in de caravan is het koud.

’s Ochtends moet ik dan ook echt doorwarmen onder een warme douche.

Na ons ontbijtje en het inpakken van de bagage gaan we weer op pad.

Al snel rijden we in de Grampians. Voordat Marleen en ik op zoek gaan naar accommodatie, bekijken we eerst nog het een ander in dat natuurgebied.

Eerst gaan we naar de McKenzie Falls. Die had ik eerder al gezien, maar het is weer erg mooi. Gelukkig knapt ondertussen het weer ook wat op. Die ochtend hebben we namelijk veel regen gehad.

Vlakbij de McKenzie Falls zijn de Broken Falls. Die had ik destijds niet gezien; nu wel. Ook die waterval is mooi.

Na de watervallen gaan Marleen en ik nog naar Reid’s Lookout en de Balconies. Je hebt daar onder andere de Jaws; een rots in de vorm van een kaak.

Met Orange en Maureen ben ik daar ook al geweest.

Vervolgens gaan we naar Halls Gap. Daar zoeken we naar accommodatie en vinden we uiteindelijk een cabin.

We kunnen koken in die cabin, maar met Orange heb ik in Halls Gap destijds ergens voor 10 dollar gegeten. Samen met Marleen ga ik daar ook heen.

Het drie gangen menu bestaat dit keer uit een carrot & ginger soep, hamsteak met patat en salade en fruit als dessert.

Ook dit keer smaakt het goed.

Mooie watervallen, prachtige uitzichten en apfelstrudel toe!

Detail van mijn scrapbookspread.

Ons verblijf bij Brian en Maureen zit er al weer op. Voordat Maureen ons in Halls Gap af zal zetten, laat ze ons wat hoogtepunten van de Grampians zien. De eerste stop in dat natuurgebied is bij de MacKenzie Falls.

Bij die watervallen volgen we eerst een pad naar boven. Daarvandaan kijken we mooi op de watervallen. Maar als ik een pad omlaag volg, ontdek ik dat die watervallen vanaf beneden ook prachtig zijn. Onderweg naar beneden zie ik in een boom nog een kookaburra, een Australische lachvogel. Het lukt me die vogel op de gevoelige plaat vast te leggen.

Later brengt Maureen ons naar een ‘lookout’; ‘the Balconies’. Vanaf die rotsen kun je over een groot gedeelte van de Grampians uitkijken. Een erg mooi gezicht!





Daarna brengt Maureen ons naar Halls Gap, een plaatsje in de Grampians. Voordat ze ons bij ‘Tim’s Place’ afzet, laat ze ons eerst nog het visitors centre zien. Daar wordt onder andere een video over de Grampians getoond.

‘Tim’s Place’ is een klein hostel. Naast een bed op een slaapzaaltje kun je ook een ‘chalet’ boeken. ‘Chalet’, zo hebben ze het genoemd, maar het stelt eigenlijk niet zo veel voor. Het is een kamertje met een tweepersoonsbed, een kaptafeltje en dat is het dan ook. Desondanks nemen wij er onze intrek en dat bevalt goed.

’s Avonds gaan we uit eten. Een restaurant heeft namelijk een menu met drie gangen voor slechts tien Australische dollar en dat lijkt ons wel wat.

We krijgen soep vooraf. Daarna volgt het hoofdgerecht; vis met een krokant korstje, wedgies (een soort aardappelpartjes) en sla. En we sluiten af met een apfelstrudel. Erg lekker allemaal!

De schapen doen een poging ons te achtervolgen!

We zijn bij Brian en Maureen om daar te werken tegen kost en inwoning. Maar echt hard hoeven we niet te werken. ’s Ochtends lappen we de ramen en verder hoeven we niet zo veel te doen.

Na de lunch gaan Orange en ik een stuk lopen, maar daar is het eigenlijk wat te heet voor. Dus zoeken we de koelte van het huis weer op en verdiepen ons in de Grampians.

We willen de hoogtepunten van dat natuurgebied wel zien, maar we komen erachter dat dat wat lastig is zonder eigen vervoer.

Maureen blijkt ons wel naar Halls Gap te willen brengen. Onderweg zullen we dan het een en ander bekijken. Het plan is dat Orange en ik in Halls Gap in een hostel overnachten en dan met de bus weer verder zullen reizen. Maar dat is pas over een paar dagen; eerst terug naar 1 februari 2002.



Kangoeroes springen voorbij als we de afwas doen!



’s Avonds eten we weer lekker; quiche met daarbij allerlei groenten. Volgens Maureen is het geen echte quiche, want ze had geen bladerdeeg bodem gemaakt. Maar lekker is het in ieder geval wel. Ook het ijs met caramelsaus, dat we toe hadden, smaakt erg goed!

Na de afwas en een kop thee gaan we met Brian in de 4WD op pad. Hij laat ons de omgeving zien. Weer springen er een heleboel kangoeroes en een paar emoes voorbij. In de verte zien we de Grampians liggen; een mooi gezicht!

In de verte zien we de Grampians liggen.

Op een gegeven moment komen we langs een hele groep schapen. Die schapen proberen nog even de achtervolging in te zetten, maar houden dat niet lang vol. Een grappig gezicht is het wel!

Hoewel de rit wat hobbelig is en ik achterin de 4WD best wel door elkaar geschut word, is het wel leuk om zo de omgeving te verkennen!

En erg leuk dat Brian dit met ons onderneemt!