Zwoele zomeravonden en ‘Singing in the Rain’ (deel 2 van mijn 100% Londen verslag)

We zagen die keer in Londen niet alleen een toneelstuk met Cate Blanchett; we gingen ook naar ‘Singing in the Rain’, een musical. Dat hoort immers een beetje bij Londen.

Ook ontdekten we een, voor ons, nieuw stukje Londen:

Klik op de foto’s om ze groter te zien!

Klik hier voor deel 1 van mijn 100% Londen verslag.
Deel 3 vind je hier en deel 4 hier.

‘Angel’ als schurk

Marjolein en ik gaan naar een matineevoorstelling van ‘Oliver’. Het blijkt een prachtige musical te zijn. Het decor is mooi en het verandert constant, vaak zonder dat je het erg merkt.

Steve Bastoni (wij kenden hem destijds als Angel van de Australische politieserie ‘Police Rescue’, liefhebbers van ‘Neighbours’ kennen hem ondertussen beter van zijn rol als Steve Parker in die soap) speelt in ‘Oliver’ de rol van schurk Bill Sikes.

Ook John Waters, die Orange en ik eerder al in ‘the Graduate’ gezien hebben, speelt erg goed in deze musical. En dan zijn er nog een heleboel kindertjes die ook ontzettend goed hun best doen.

Ja, Marjolein en ik vermaken ons prima bij deze musical.

Na de musical gaan Marjolein en ik onze foto’s ophalen bij de fotozaak. Vlakbij het Opera House bekijken we, onder het genot van een aantal koppen thee, alvast wat foto’s.

Vanaf Circular Quay nemen we de metro terug richting de jeugdherberg. Ook Els, die die dag haar eigen weg is gegaan, komt al snel.

Na het eten beginnen we met het uitzoeken van de foto’s. Eerst maar eens alle foto’s bekijken. Het zijn er een stuk of 1.000, dus we zijn er niet zomaar mee klaar…

Finally!

Na hem eerder in het theater gezien te hebben, is het ons uiteindelijk gelukt om acteur Guy Pearce te spreken. Een bijzonder moment!

Over die ontmoeting kon je de afgelopen week lezen op mijn blog.

Toen ik het nummer ‘Finally’ uit de film ‘Priscilla, Queen of the Desert’ (met daarin diezelfde Guy Pearce) op een van de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië, zette, kon ik niet vermoeden dat ik hem in Australië tegen het lijf zou lopen.

Dat nummer belandde, naast nog een aantal nummers uit die film, gewoon op het bandje omdat ik het een mooi nummer vind en omdat het me doet denken aan die leuke film.
Geniet mee:

En voor wie nog in Oscar sferen is; wist je dat de film ‘Priscilla, Queen of the Desert’ in 1995 een Oscar won? En wie het bovenstaande filmpje bekeken heeft, kan wel zien waarvoor!?! Juist ja; de kostuums. En terecht!

Maar Orange en ik weten dat Guy Pearce er ook goed uit ziet zonder kostuum! ;-)

Oh! What a night met Gary en George

Naast kaartjes voor ‘Sweet Bird of Youth’ hebben we ook kaartjes gekocht voor de musical ‘Oh! What a night’. In die musical ook weer een aantal bekenden; zo doen George Kapiniaris (DJ in ‘the Flying Doctors’) en Gary Sweet (Mickey in ‘Police Rescue’) er in mee.

Het is een erg leuke musical met goede muziek; disco, jaren ’70.

George heeft een grotere rol dan ik gedacht had, en ook nog eens een leuke rol. Hij kan lekker gek doen! Als je dat ziet en een klein beetje weet hoe hij is, energiek, grappig en gek, dan zie je pas dat hij zich in ‘the Flying Doctors’ echt in moest houden.

George willen we na afloop van de musical wel even zien en spreken en dus gaan we naar de stage door en ook dit keer worden we naar de ingang aan de voorkant van het Victorian Arts Centre gestuurd.

Als we George bij de ingang zien staan, stappen we op hem af. We praten wat en gaan met hem op de foto. Als hij met mij op de foto gaat, begint hij spontaan ‘Ik heb zo wa-wa-waanzinnig gedroomd’ te zingen.

Tijdens het 65-jarig jubileum van de VARA in 1990, de VARA zond destijds ‘the Flying Doctors’ uit, is George overgevlogen naar Nederland om wat items aan elkaar te praten en om mee te zingen met ‘Kinderen voor Kinderen’. Erg leuk dat hij die tekst nog steeds kent!

Natuurlijk laat ik George nog even in mijn boekje krabbelen.

George zingt 'Ik heb zo wa-wa-waanzinnig gedroomd'

Gary Sweet komt er ook nog bij staan. Ook hij gaat op de foto. En ook hij schrijft iets in mijn boekje. Als ik hem mijn achternaam, Zweed, laat zien, noemt hij me meteen z’n ‘secret cousin’.

Een bijzondere ontmoeting met de beide heren!

George, Gary en ik

‘Dokter Geoff, thank you for the music!’

Lenore had ons al enthousiast verteld over de musical waar Robert Grubb (dokter Geoff in ‘the Flying Doctors’) mee op de planken stond.
Tegenwoordig kent iedereen de musical ‘Mamma Mia’ wel; van de film met Meryl Streep of van de Nederlandse productie in de theaters. Destijds was de musical ‘Mamma Mia’ nog vrij onbekend, ook voor ons.

Orange, Sander en ik kopen kaartjes en gaan naar die musical. En wat hebben we genoten! Een mooi verhaal, vrolijke muziek en dan ook nog met een van de sterren uit ‘the Flying Doctors’ erin!

Robert speelde de rol van Harry, een van de mogelijke vaders.

Het mooiste vond ik toen Robert ‘Thank you for the music’ zong. Hij zong solo en speelde gitaar bij dat nummer.

Natuurlijk konden we het niet nalaten om Robert op te wachten voor een praatje. Ook gaan we met hem op de foto en schrijft hij in mijn boekje.

Toen de musical een paar jaar geleden opnieuw door Australië toerde, speelde Robert wederom die rol.

Peter Hardy, Robert Grubb & Nicolas Eadie
als de drie mogelijke vaders
in de musical 'Mamma Mia',
Melbourne, 2001