Een opvangcentrum voor evacués of een slaapzaal voor vierdaagse wandelaars…

Monkey Mia staat bekend om de dolfijnen die daar voor de kust zwemmen. Na het ontbijt gaan we dan ook naar het voeren van die dolfijnen kijken.

  

Eerst slaan we een en ander vanaf de pier gade, maar dan wagen we ons toch tot onze knieën in het water. Dat is koud, maar de dolfijnen maken veel goed. Ze komen echt heel dichtbij!

  

Op het strand houden zich pelikanen op. Wellicht hopen ze op een overgebleven visje.

Na de dolfijnen staat er een zeiltocht met een catamaran op het programma. Ook dat is erg leuk.

Helaas spotten we tijdens het varen niet veel dieren. Een dolfijn en een turtle gaan voorbij, maar dugongs zien we niet.

  

Na het varen met de catamaran hebben we tot aan de lunch wat tijd voor onszelf. Marleen en ik brengen een bezoekje aan het visitors centre. Daar lezen en zien we het een en ander over dolfijnen.

We gaan nog even pootje paden in het zwembad. Voor zwemmen is het ook vandaag echter te koud.

Bij datzelfde zwembad lunchen we met lekkere sandwiches. 

Vervolgens gaan we weer met de bus op pad. Het strand van Shell Beach is nu aan de beurt. Dat is een strand met schelpen in plaats van zand (en gruis van schelpen). Al die witte schelpjes zien er apart uit.

Door een bepaalde stroming zijn die schelpen daar terecht gekomen. Dat is een proces van jaren en jaren.

Daarna gaan we naar een proces van nog meer jaren en jaren; de stromatolites. Dit zijn een soort van apart gevormde ‘rotsen’ in het water. Die ‘rotsen’ zijn eigenlijk een soort van clusters eencellige organismen. Dit gaat echt miljarden jaren terug. Het is eigenlijk iets van het begin van de evolutie. Interessant hoor!

Tot slot rijden we naar de plaats waar we op deze derde dag van de tour zullen overnachten. We hebben een zogenaamde farmstay. Wat inhoudt dat we op een boerderij slapen; in dit geval een enorme schuur met bedden. Het is net een opvangcentrum voor evacués of een slaapzaal voor vierdaagse wandelaars.

Erg apart zoals we daar slapen. Midden in de nacht word ik wakker van een hoosbui. Knus hoor met die regen en lekker warm in mijn bed!

Andere reizigers ontmoeten?

Eerder hebben we Kingscote al een beetje verkend, maar het pelikanen voeren hebben we nog niet gezien. Vanaf een afstandje slaan we dat voeren gade. Een leuk gezicht!

Pelikanen vliegen heel mooi door de lucht. Zou dat komen door de grote spanwijdte die ze hebben?

We verkennen Kingscote nog wat verder. Daarvoor zijn we tenslotte naar die plaats gekomen.

Ook vonden we, toen we naar Kingscote gingen, dat we weer eens naar een jeugdherberg moesten gaan om weer eens tussen andere reizigers te zitten. Er zijn echter niet veel andere reizigers in het hostel, dus wat dat betreft valt het een beetje tegen.

Onze kamer in de jeugdherberg.

Toch ontmoeten we in Kingscote nog wat medereizigers en mede-wwoofers (mensen die tegen kost en inwoning werken). Als we Kingscote inlopen om nog wat foto’s te maken, zien we Cheryl namelijk op een terrasje zitten. En ze is niet alleen; ze heeft twee wwoof-ers die bij Alex werken mee. Orange en ik maken een praatje met ze. Eén van hen blijkt ook uit Nederland te komen. We wisselen wat reiservaringen en e-mailadressen uit. En zo ontmoeten we toch nog wat andere reizigers!

Pelikanen in de stad?!? En jij krijgt de schuld!

In de Lonely Planet heb ik een wandeling door het centrum van Adelaide gevonden. Orange en ik besluiten om die wandeling te gaan doen.

We lopen onder andere door de Botanische tuinen, langs de dierentuin en langs de Torrens River richting het Festival theater. Vlakbij dat theater ontdekken we pelikanen. Die vogels had ik niet in de stad verwacht; leuk om te zien!

We nemen een brug over het water en lopen naar het beginpunt van de wandeling; weer een stukje Adelaide ontdekt!

Zoals ik al eerder schreef, vindt Coby het leuk om ons mee te nemen naar vrienden van haar.

‘s Avonds belanden we bij Sjannie. Zij komt oorspronkelijk uit Maastricht en heeft nog altijd een duidelijk Limburgs dialect en dat klinkt zelfs in haar Engels door.

Haar man is een Schot. Als snel komt het gesprek op reizen. Hij vertelde dat hij wel eens met vier mensen op vakantie ging en dan was er elke dag een ander die bepaalde wat er die dag gedaan werd. Diegene bepaalde ook wat er die dag gegeten werd. Maar, en dat is eigenlijk het opmerkelijkste, er was ook elke dag iemand anders die overal de schuld van kreeg, ongeacht of die persoon er iets aan kon doen. Dat leidde vaak tot grappige situaties.

Goede tips, zo lijkt me! Misschien handig als we straks met Marjolein en een vriendin door Nieuw-Zeeland reizen.

Blijf m’n blog volgen en je leest of we de tips van de man van Sjannie ook daadwerkelijk in de praktijk brengen.

Australische beestjes kijken en kangoeroes voeren

Brook, de zoon van Don heeft ons op sleeptouw genomen. We begonnen bij Mount Lofty, één van de hoogste heuvels rond Adelaide. Normaalgesproken kun je daarvandaan Adelaide heel mooi zien liggen. Helaas is het erg mistig als wij er zijn en dus er was niet veel te zien.

Ik scrapte toen nog niet echt.

De rit gaat verder naar Cleland Wildlife Park, waar ze heel veel Australische dieren hebben; kangoeroes, koala’s, dingo’s, een wombat, een Tasmanian devil, diverse vogels, pelikanen, wallabies, slangen, etc.

Altijd leuk om die dieren te zien, maar dat Brook er ook nog heel veel over weet te vertellen voegt wel wat toe.
Ook hebben we een koala geaaid en kangoeroes gevoerd.

Kangoeroes voeren!

We rijden terug naar Adelaide, langs de zee, door mooie woonwijken en dan weer op ‘huis’ aan. Een leuk dagje met Brook!

In Adelaide’s Chinatown gaan we die avond gezellig uit eten met Rob en Ilse. Zij zullen binnenkort Adelaide verlaten en verder door Australië trekken. Wij zijn van plan om op zoek te gaan naar werk in Adelaide. Of dat gaat lukken, lees je binnenkort op mijn blog. Stay tuned…!