Foto’s van een dagje Texel (week 30 van mijn 52-weken-project)

Ik ging een dagje naar Texel en maakte daar de onderstaande foto’s:

Oostvaardersplassen (deel 3 van week 20 van mijn 52-weken-project)

In week 20 ben ik niet alleen bezig met macrofoto’s en fotografeer ik kunst in het water; ik doe ook een fotografiecursus in de Oostvaardersplassen. Erg leuk!

Daar maak ik de onderstaande foto’s:

De Dandenongs; ik was er eerder, nu ben ik terug. En dat is toch wel een beetje raar…

Echt goed slapen we die nacht niet. Een groepje jongelui, met waarschijnlijk te veel drank op, houdt ons uit onze slaap. Ze maken lawaai en bonken op onze deur.

We zetten de wekker maar iets later en weten uiteindelijk toch nog wat slaap te pakken.

Die ochtend stappen we weer in de auto en gaan we richting de Dandenongs, een natuurgebied iets voorbij Melbourne.

In het drukke verkeer rond Melbourne rijden we verkeerd en ook de weg naar de Dandenongs blijkt niet zo makkelijk te vinden te zijn.

Na uitleg van een politieagent komen we dan toch in de Dandenongs aan.

In een klein plaatsje kijken we wat rond. Het plaatsje met kleine, leuke winkeltjes doet ons aan Hahndorf denken.

Daarna rijden we naar Mt. Dandenong voor het uitzicht op Melbourne. We zien de stad wel liggen, maar echt helder is het niet.

Ik was hier eerder tijdens mijn reis; dat was niet zomaar een dag. Nu ben ik er terug en dat is toch wel een beetje raar…

We rijden nog wat rond in de Dandenongs en gaan dan richting Melbourne.

We parkeren de auto in de parkeergarage van het Crown Casino en gaan op zoek naar accommodatie.

In een hostel in het centrum boeken we een tweepersoonskamer en daarna gaan we de bagage halen. Dat blijkt een heel gezeul te zijn. We hebben ondertussen zoveel bagage dat we twee keer heen en weer moeten.

Leuk hoor, loop je daar met je bagage door het casino!

Ondertussen is het laat geworden. We gaan de Burger King voor een snelle maaltijd. Daarna douchen en naar bed.

Morgen is er weer een dag…

Helaas geen Vic achter de toog

Met zo’n 5 graden in de cabin is het wederom niet warm. Die nacht slaap ik dan ook niet echt lekker.

We ontbijten, checken uit, bezoeken het visitors centre, gaan naar het Aboriginal centrum en winkelen nog wat in het ‘centrum’ van Halls Gap.

Ter ere van paps verjaardag eten we een heerlijke caramel slice.

Vervolgens laten we Halls Gap voor wat het is en gaan we weer op pad.

We bekijken nog een Aboriginal schildering op een rotspartij en maken daar in de buurt nog een wandeling. Kleine kangoeroes springen ondertussen voorbij.

Daarna toch echt richting Minyip. Met Orange en Sander was ik eerder ook al in dat plaatsje dat als decor voor onze favoriete televisieserie diende. Maar ook met Marleen ga ik op ‘Flying Doctors’-pelgrimage.

Onderweg doen we nog wat boodschappen in Stawell om vervolgens via Rupanyup verder te gaan. Ik wil graag langs dat laatste plaatsje, omdat daar al borden met de tekst ‘Minyip – Coopers Crossing – home of the Flying Doctors’ staan.

Daarover had ik niets tegen Marleen gezegd. Als we dan plotseling voor die borden staan, is dat een leuke verrassing voor haar.

Natuurlijk kunnen we het niet nalaten een aantal foto’s te maken.

Bij binnenkomst in Minyip staan ook bordjes en ook daar volgt een fotosessie.

Ook in ‘the Crossing’ zetten we allerlei gebouwen op de foto.

En vanzelfsprekend verblijven we ook in de pub. Die pub is weer in andere handen. Maar voor Kayla en Dennis heeft er ook nog een ander in gezeten. Het is ook eigenlijk niet veel meer. Voor een nacht betalen we maar 10 Australische dollar.

Het eten blijkt er ook niet duur te zijn. In de dining room, waar foto’s van onze geliefde serie aan de wand hangen, dineren we bij het haardvuur. Het smaakt goed.

’s Avonds bel ik nog naar huis; even pap feliciteren met z’n 60^e verjaardag! De Australische cowboyhoed die ik gestuurd heb, is goed in de smaak gevallen.

Verder spreek ik nog wat andere familieleden. Fijn het thuisfront even gesproken te hebben!

We gaan de pub weer in. Helaas geen Vic achter de toog.

De eigenaar laat ons wat foto’s en andere memorabilia van de Flying Doctors zien.

We luisteren naar zijn verhalen…

Ook dit keer smaakt het goed

Echt lekker slaap ik die nacht niet. Het waait en regent buiten en in de caravan is het koud.

’s Ochtends moet ik dan ook echt doorwarmen onder een warme douche.

Na ons ontbijtje en het inpakken van de bagage gaan we weer op pad.

Al snel rijden we in de Grampians. Voordat Marleen en ik op zoek gaan naar accommodatie, bekijken we eerst nog het een ander in dat natuurgebied.

Eerst gaan we naar de McKenzie Falls. Die had ik eerder al gezien, maar het is weer erg mooi. Gelukkig knapt ondertussen het weer ook wat op. Die ochtend hebben we namelijk veel regen gehad.

Vlakbij de McKenzie Falls zijn de Broken Falls. Die had ik destijds niet gezien; nu wel. Ook die waterval is mooi.

Na de watervallen gaan Marleen en ik nog naar Reid’s Lookout en de Balconies. Je hebt daar onder andere de Jaws; een rots in de vorm van een kaak.

Met Orange en Maureen ben ik daar ook al geweest.

Vervolgens gaan we naar Halls Gap. Daar zoeken we naar accommodatie en vinden we uiteindelijk een cabin.

We kunnen koken in die cabin, maar met Orange heb ik in Halls Gap destijds ergens voor 10 dollar gegeten. Samen met Marleen ga ik daar ook heen.

Het drie gangen menu bestaat dit keer uit een carrot & ginger soep, hamsteak met patat en salade en fruit als dessert.

Ook dit keer smaakt het goed.