‘O sole mio; een Australiër op z’n Italiaans

Eerder stond er al een nummer van de Australische band Savage Garden tijdens een Pavarotti & friends concert op mijn blog. Darren Hayes, de zanger van Savage Garden, zong tijdens dat concert ook nog een ander nummer samen met Pavarotti. Een klassieker nummer; ‘‘O sole mio’.

Prachtig zo’n klassiek nummer gezongen door een popartiest!

Ook dat nummer zette ik op de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië.

Een aangezien ik elke maandagmiddag een van de nummers van die cassettebandjes onder de loep neem, kun je vandaag mee genieten.

Een Australiër op z’n Italiaans!

Two beds and a coffee machine

Op de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië staat veel Australische muziek en ook Savage Garden is goed vertegenwoordigd. Die Australische band kwam al eerder op mijn blog voorbij. Ook vandaag weer een nummer van dit duo.

Dit keer is het de beurt aan ‘Two beds and a coffee machine’. Eigenlijk een heel trieste tekst, maar zo’n mooi nummer.

Hold me!

Savage Garden kwam al een paar keer eerder op mijn blog voorbij. ‘Hold me’ is ook weer zo’n fijn nummer en ook dat nummer zette ik op een van de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië.

In 2000, niet lang voordat de band uit elkaar gaat, treden de heren op in Utrecht. Het zal jullie ondertussen misschien niet verbazen dat ik naar dat concert ben geweest. Samen met Orange geniet ik van de prachtige popliedjes van deze Australische band.

Lachen in ‘the Comedy Club’

De journaling, de tekst, op deze spread luidt als volgt:

“Destijds in 1995 en eerder tijdens deze reis (november 2001) heb ik niet zo veel van Melbourne gezien. Ik wil Melbourne beter leren kennen, maar dat ik er zo lang zou blijven, had ik niet verwacht. We winkelen er, mailen, halen post op bij het TCP, bezoeken het theater en doen meer. We gaan op zoek naar werk, worden aangenomen, maar zien na een meeloopdag in dat het baantje als huis-aan-huis-verkoper ons niet veel zal brengen. Ik leer Melbourne kennen en sluit de stad in m’n hart.”

Het geeft goed weer wat we zoal doen in Melbourne. Maar, zoals je in het bovenstaande ook kunt lezen, doen we meer.

Op die 2e maart 2002 begin ik met een bezoekje aan de Queen Victoria Market. Dit keer zijn ze nog niet aan het opruimen. Ik kijk er rond en loop via wat winkelcentra terug naar het hostel.

In het hostel hoor ik van Hester dat je bij de receptie gratis kaarten voor the Comedy Club, stand-up comedy, kunt krijgen. Daar ben ik wel voor te porren.

En zo gaan Hester en ik, samen met een aantal anderen van het hostel, die avond naar the Comedy Club.

De eerste jongen, een nog jonge knaap, staat wat zenuwachtig op het podium. Z’n grappen waren evengoed wel aardig.

Het stel, twee jongens, dat daarna komt, is veel beter. Er zit meer tempo in en ze zijn grappiger.

Tussendoor wordt een en ander door een man met grappen en grollen aan elkaar gepraat.

Tot slot komt er nog een man met een gitaar, die voornamelijk parodieën op bestaande liedjes en zangers (ook Paul Kelly en Savage Garden) ten gehore brengt. Hij kan best goed stemmen imiteren; zo doet hij bijvoorbeeld Sting erg goed na.

Maar toch zijn de twee jongens het leukst.

Hester en ik hebben ons wel vermaakt in ‘the Comedy Club’.    

Baby, can I hold you, op mijn cassettebandje

Eerder schreef ik al dat ik niet alleen Savage Garden prachtig vind tijdens het concert van Pavarotti & Friends. Tracy Chapman is een van de andere artiesten die me aanspreken.

Ik had wel eens nummers van haar gehoord, maar nadat ik haar tijdens dat concert zie ben ik een beetje fan van haar. Ik schaf een aantal van haar cd’s aan (zelfs tijdens m’n reis).

En ik zet ‘Baby, can I hold you’ gezongen door haar en Pavarotti op een van de cassettebandjes die ik mee neem naar Australië.

Ook Orange weet Tracy Chapman te waarderen en koopt op een gegeven moment een cd van haar.

Verrassing en ontroering aan de andere kant van de telefoonlijn

We zijn ’s ochtends met het wieden aan de slag gegaan. Na de lunch verruilen we het tuingereedschap voor een schaar en nemen we plaats aan de eettafel om daar wat kerstversiering in elkaar te knutselen.

Omdat het kerstavond is maken we van het avondeten extra werk. Nou ja, Orange, doet dat. Ik maak ondertussen de kerstversieringen af; dat bleek namelijk meer tijd te nemen dan gedacht.

De taco’s smaken heerlijk en ook de vruchtenyoghurt is lekker.

Met de telefoonkaart die we aangeschaft hebben, kunnen we voor een habbekrats naar Nederland bellen. En omdat het bijna kerst is doen we dat dan ook.

Aan de andere kant van de lijn zijn deze en gene vooral verrast dat we bellen. Natuurlijk gaat er ook een telefoontje naar onze oma’s. Die van mij zit in haar pyjama de krant te lezen als ik haar bel. In gedachten zie ik haar zitten aan de keukentafel. We hebben leuk zitten praten. Later hoorde ik van Marjolein dat oma ontroerd was toen ze aan mamma vertelde dat ik gebeld had. Terwijl ze normaal gesproken helemaal niet zo snel ontroerd is. Ze moet m’n telefoontje dus wel heel bijzonder gevonden hebben.   

’s Avonds kijken we naar een paar films die we gehuurd hebben; ‘Memento’ en ‘the Other Sister’. ‘Memento’ zie ik dan voor de derde keer en weer vind ik het een erg goede film. Maar ook ‘the Other Sister’ was een leuke film.

En zo verloopt de dag voor kerst.

I knew I loved you

Voor wie wat later ingeschakeld is; op maandag zet ik muziek op m’n blog. Toen ik tien jaar geleden naar Australië vertrok, zaten er twee cassette bandjes met muziek in m’n backpack. Die bandjes had ik in de weken voor vertrek samengesteld.

Ik deelde de muziek op in secties, waaronder bijvoorbeeld Australische en Nederlandse muziek. Maar ik zette er ook muziek op van Pavarotti & Friends.

Ergens in het jaar voorafgaand aan m’n reis naar Australië zag ik op televisie namelijk een concert van Pavarotti & Friends. Ik keek er naar omdat Savage Garden aan die editie meegewerkt had, maar al snel was ik verkocht. Wat prachtig, en niet alleen Savage Garden!

Je zult nog meer nummers van Pavarotti & Friends tegenkomen in m’n blog. Nu Savage Garden met een van hun grote hit; ‘I knew I loved you’. Echter zonder Pavarotti; die zong kennelijk niet mee met dit nummer. 

Crash and Burn into a Savage Garden

Deze week weer eens een Australisch muziekje. Bij een Australische band is Savage Garden wellicht niet de eerste band waar je aan denkt.

Savage Garden mag dan wel niet de bekendste Australische band zijn, ze hebben eind jaren 90 en tot ver na het beëindigen van de band in 2001 erg veel succes gehad en miljoenen cd’s verkocht.

Hun debuut cd uit 1997 verbrak INXS’s record als het meest succesvolle album aller tijden door een Australische act. Er werden 13 miljoen exemplaren verkocht.

Jullie kennen Savage Garden wellicht het beste van hun hit ‘Truly Madly Deeply’. Dat nummer stond in thuisland Australië twee maanden op nummer een.

Ook traden ze op tijdens de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Sydney (2000). 

Niet lang daarna gingen Darren Hayes en Daniel Jones uit elkaar. Darren Hayes heeft de afgelopen jaren een aantal solo cd’s uitgebracht. Onlangs was hij nog betrokken bij de Australische versie van de X-factor. En momenteel heeft hij het druk met de release van z’n nieuwste album ‘Secret Codes and Battleships’.

Op de cassettebandjes die ik mee neem naar Australië staan een aantal nummers van Savage Garden. ‘Crash and Burn’ is er daar één van.
Een fijn nummer.