Verzamelingen in Barcelona (deel 10 van week 22 & 23 van mijn 52-weken-project)

Bij mijn blogberichten over Griekenland kwamen ze al voorbij; foto’s van verzamelingen van min of meer dezelfde dingen. Ook in Barcelona maak ik dergelijke foto’s. En wederom leent een markt zich daar prima voor.

‘Geel’ staat er op mijn ‘boodschappenlijstje’ (deel 7 van week 18 van mijn 52-weken-project)

We gaan naar de markt in Sparta. Maar voordat we ons onder de mensen begeven, mogen we een lootje trekken. ‘Geel’ staat er op die van mij.

Het is de bedoeling dat we op de markt foto’s maken waar die kleur op terug komt; prominent aanwezig of maar een heel klein beetje in beeld.

En zo ga ik op pad met ‘geel’ op mijn ‘boodschappenlijstje’.

Ik kom onder meer met de volgende foto’s thuis: 

Wat een leuke opdracht!!!

Met welke foto’s ik nog meer thuis kwam na een weekje fotograferen op de Peloponnesos zie je de aankomende tijd terug in een aantal blogberichten.

Stay tuned!!!

In de auto rijdt ze voorbij…

Marleen en ik kijken die zondagochtend, 29 september viel in 2002 op een zondag, eerst rond bij de winkeltjes in het Queen Victoria Building. Maar voor souvenirs voor het thuisfront slaag ik later beter bij de Paddy Markets.

Ook winkelen we nog wat in Darling Harbour.

Later op de dag eten we een snelle hap bij een fastfoodzaak om vervolgens naar het Wharf theatre te gaan.

De vorige avond hebben we Sophie Lee daar in een theaterstuk gezien. Helaas is het toen niet gelukt om haar na afloop te spreken. We wagen het er dus nogmaals op.

We staan al een tijdje te wachten als Sophie plotseling in de auto voorbij rijdt. Het is niet te doen haar te roepen of aan te schieten.

Zou het ons later deze week wel lukken om haar te spreken...?

Een behoorlijke wandeling!

Het is onze bedoeling om vanuit Melbourne met de bus naar Sydney te gaan. Die ochtend gaan we dat dus eerst maar eens boeken.

Daarna brengen we een bezoekje aan de Queen Victoria Market en winkelen we weer verder.

Voor het eten willen we nog even naar de Botanic Gardens. Die blijken echter gesloten te zijn en dan besluiten we er maar helemaal omheen te gaan wandelen. Dat blijkt een behoorlijke wandeling te zijn…

Morgen meer belevenissen!

Stay tuned!

Op zoek naar een auto

Marleen en ik willen een auto huren om daarmee verder te reizen en dus gaan we op autojacht. We gaan eerst bij wat verhuurmaatschappijen in het centrum van Adelaide langs.

Na de lunch, wat boodschappen en het ophalen van mijn foto’s gaan we ’s middags naar een aantal autoverhuurmaatschappijen buiten het centrum.

Uiteindelijk besluiten we toch voor het aanbod van Thriffty te gaan. Zo dat is geregeld!

Het plan was eigenlijk om nog een bezoekje aan het strand bij Glenelg te brengen, maar daarvoor hebben we niet genoeg tijd.

Voor een bezoekje aan de Central Markets hebben we nog wel wat tijd. We kijken er rond bij de verschillende stalletjes met onder andere souvenirs, groente, fruit en ander etenswaar.

Aan het eind van de middag nemen we de bus terug naar Don en Coby.

Daar zoek ik de rest van de avond de foto’s die ik opgehaald heb, zo’n 14 rolletjes, uit.

We kletsen te lang op het strand bij de Mindil Beach Sunset Market!

Blij dat ik die ochtend nog even kan blijven liggen, ga ik op een gegeven moment toch m’n bed uit om direct daarna te gaan zwemmen. Heerlijk zo’n hostel met zwembad!

Verder vul ik de rest van de ochtend en de middag met regeldingen; mailen, bij Qantas langs om mijn klachten door te geven in verband met mijn wachtlijstvlucht, het boeken van een tour naar Kakadu National Park, hostels boeken, brochures over West Australië bekijken, etc, etc.

’s Avonds ga ik met Sabrina en twee kennissen van haar naar de Mindil Beach Sunset Market, een gezellige markt bij het strand van Darwin.

En op dat strand beginnen we ook. We ploffen neer op het strand om de zon onder te zien gaan. Dat blijkt een mooi gezicht en daarna blijven we er gezellig kletsen.

Toch gaan we ook nog even de markt over en eten we wat bij de diverse eetkraampjes die er staan. Zo ontzettend veel meer zien we ook niet van de markt, want de markt loopt dan al snel ten einde. We hebben gewoon te lang op het strand zitten kletsen!

Ik maak mijn didgeridoo af en rijd langs bosbranden terug naar Cairns

Om één uur ’s middags zullen Mary en ik opgehaald worden om onze didgeridoos af te maken. Tot die tijd moet ik me dus in Yungaburra zien te vermaken.

Omdat ik graag even wil mailen, ga ik naar een internetcafé, de enige plaats in Yungaburra waar je kunt internetten. Helaas werkt de internetverbinding niet.

Dan besluit ik maar te gaan wandelen. Vlakbij het ‘Platypus Viewing Platform’ maak ik een wandeling langs het water. Het is een leuke wandeling, maar platypussen zie ik niet.

Als het tijd is om naar de Aboriginals te gaan om onze didgeridoo af te maken, voegt Eileen zich bij ons. Ze was de dag daarvoor ziek en kon toen niet mee.

Omdat ik al best veel gedaan had, ben ik vrij snel klaar met het beschilderen van de didgeridoo. De afbeeldingen worden nog gefixeerd en dan is mijn didgeridoo klaar. Ik ben erg blij met het resultaat.

Terug in Yungaburra neem ik aan het eind van de middag de bus terug naar Cairns. Onderweg zie ik bosbranden; gecontroleerde bosbranden wel te verstaan.

Zo nu en dan worden er in de winter, de Australische winter, stukken ‘bush’ in brand gestoken. Dit wordt gedaan om in de brandgevaarlijke periodes de bosbranden onder controle te houden. Al het dorre gras, takjes, etc. wordt nu al verbrand en kan later dus geen kwaad meer doen.

’s Avonds ga ik met Chin, een Chinees meisje dat bij me in de bus van Yungaburra naar Cairns zat, naar de avond/nachtmarkt. Hoewel ik daar een week eerder ook al had rondgekeken, is het wel weer even leuk om er rond te snuffelen.

Madelief gaat op zoek naar wat laatste souvenirs

Madelief en ik gaan naar de ‘marketplace’ bij de ‘pier’. Dat blijkt eigenlijk gewoon een winkelcentrum te zijn. We kijken er voornamelijk naar souvenirs.

Ook elders in de stad gaan we op souvenirjacht. Madelief vertrekt immers over twee dagen en ze wil voor deze en gene nog souvenirs kopen.

Een winkelcentrum in Cairns

’s Avonds gaan we uit eten. Kort voordat we op zoek gaan naar een restaurantje zien we het Engelse meisje dat ook mee was naar het rif (Cape Trib Trip) en we vragen haar mee.

Niet veel later zitten we bij ‘Fasta Pasta’ en laten ons de pasta goed smaken. Het is erg gezellig, maar we kunnen er niet blijven zitten. We willen namelijk ook nog even naar de avond/nachtmarkt. Dat blijkt wel een leuke markt te zijn.

Dan gaan we terug naar het hostel, want morgen gaat al weer vroeg de wekker. Morgen is Madeliefs laatste dagje in Australië en we hebben voor die dag nog wat op het programma staan.

Wat we op het programma hebben staan, lees je morgen. Stay tuned!  

Maar 3 sneetjes in de toaster in plaats van 9!

Wel weer raar hoor; geen “Hoe laat zal ik de wekker zetten?”, “Wie gaat er eerst onder de douche?” en maar drie sneetjes brood in de broodrooster in plaats van negen.

Marjolein en Els zijn onderweg naar huis; ik ben alleen in Sydney. Daar bezoek ik de Paddington Markets. Die markt is niet echt groot, maar ze hebben er wel leuke dingen. Het doet me denken aan de markt bij het Arts Centre in Christchurch.

Ik vermaak me er prima.

Later op de dag ga ik nog even naar Circular Quay en beland ik bij het Wharf Theater op en boekenfestival of zo. Echt lang kijk ik er niet rond; ik ga het centrum van Sydney in op zoek naar een winkel van ‘Optus’ om mijn beltegoed op te waarderen. Na lang zoeken vind ik er een. Dan kan ik een sms’je naar Madelief sturen; zij is inmiddels verder naar het noorden gereisd.

’s Avonds ga ik naar de film; ‘the Count of Monte Cristo’. Marjolein en Els hebben die film in het vliegtuig gezien, zo hoor in later.

Die nacht komen ze thuis. Ik kan ze pas veel later bellen, want ik zit met het tijdsverschil.

We krijgen maarliefst 10 muffins mee!

We beginnen de dag met een wasje, want daar is het de hoogste tijd voor. Nadat we de was voor de tweede keer in de droger hebben gedaan, het was de eerste keer nog niet droog, gaan we op pad.

Els gaat nog even bij het Arts Centre kijken, want ze heeft daar nog niet alles gezien. Marjolein en ik hebben wel alles gezien en besluiten nog wat te gaan shoppen. Gelukkig zijn er op zondag (26 mei viel tien jaar geleden op zondag) nog heel wat souvenirwinkeltjes open.

Later komen Marjolein en ik ook weer terug bij het Arts Centre en halen we allemaal iets lekkers bij een van de eetkraampjes.

Ondertussen is de droger met onze was erin ook klaar en is de was ook goed droog.

Daarna gaan we met z’n drieën naar de Botanische tuinen. Die vallen een beetje tegen.

Vlakbij de Botanische tuinen is het gratis Canterbury Museum. Els wil daar langer en uitgebreider rondkijken dan Marjolein en ik, dus splitsen we weer op. Nadat Marjolein en ik even vluchtig in dat museum rondgekeken hebben, gaan Marjolein en ik weer op souvenirjacht.

’s Avonds na het internetten lopen we langs de bakkerij waar we al eens een raspberry slice gekocht hebben. Ik vraag Els en Marjolein of ze nog iets willen. Voordat ze echt hebben kunnen antwoorden of ze dat willen, stapt het meisje van de bakkerij op ons af of we overgebleven muffins willen.

Ja hoor, die willen we wel! En dus krijgen we maar liefst tien muffins mee.

Mmm, mmm, dat smaakt goed bij een kop thee.

In plaats van internet een ‘raspberryslice’

De meeste tijd brengen we door in en rond het ‘arts centre’. Er is een kunstmarktje en in het arts centre zelf kun je mensen aan het werk zien. Ook zijn er allerlei leuke winkeltjes.

We vermaken ons daar wel. Er hangt ook wel een leuk sfeertje. Toen we aan kwamen lopen, speelde er een man viool en de zon scheen lekker. De rest van de dag is het overigens niet zulk mooi weer.

Later op de middag gaan we via de Christ Church Cathedral en een gedeelte van de winkelstraat naar een supermarkt om onze boodschappen te doen.

Terug in de jeugdherberg vermaken we ons weer prima met een aantal spelletjes Tantrix.

Het plan is om ’s avonds te gaan e-mailen in het arts centre. Maar de eigenaar van het internetcafé heeft meer zin in een rugby wedstrijd, dus is het internetcafé gesloten.

Bij de bakkerij annex café in het arts centre kopen we dan maar een ‘raspberryslice’. Terug in de jeugdherberg eten we die bij een kop thee op. Dat smaakt goed!

De worstjes eten we noodgedwongen thuis op

De arts & crafts market waar Eileen een dag eerder al heen wilde, maar die toen niet open bleek te zijn, is nu wel open. We gaan er heen en zien er allerlei leuke dingen; vrijwel alles is zelfgemaakt.

Ook gaan we nog naar een picknickplaats. We zouden daar gaan picknicken, maar ook in Australië zit het weer niet altijd mee. De worstjes en het andere lekkers voor de picknick eten we noodgedwongen maar thuis op.

Een bladzijde uit mijn scrapbook.

’s Avonds vermaak ik me kostelijk met televisie kijken. De Australische serie ‘Always Greener’ is er voor. Nog niet zo heel lang geleden is die serie ook hier in Nederland op de televisie geweest. Als ik het dan weer zie, beleef ik wederom veel plezier aan die serie. Ook dan moet ik er weer erg om lachen!

Ambassades kijken in Canberra

’s Ochtends gaan we naar de markt. Het zijn niet van die stalletjes zoals wij die in Nederland kennen, deze zijn namelijk meer permanent; een soort winkeltjes eigenlijk.

Er is voornamelijk groente en fruit te koop. En overal mag je proeven.

Later zouden we naar een andere markt gaan; een arts & crafts market. Maar die blijkt gesloten te zijn.

In plaats daarvan rijden we langs een aantal van de vele ambassades die in Canberra staan. Omdat de Australische regering in Canberra zetelt, zijn er in de stad namelijk veel ambassades te vinden.

Een spread uit mijn scrapbook.

Wij rijden onder andere langs de ambassades van Griekenland, Frankrijk, Nederland, Amerika, Papua Nieuw Guinea, Nieuw-Zeeland, Finland, Indonesië, Maleisië, China en België. Met name de ambassade van Papua Nieuw Guinea ziet er erg mooi uit.

Zo kom je min of meer de hele wereld in Canberra tegen!