Een opvangcentrum voor evacués of een slaapzaal voor vierdaagse wandelaars…

Monkey Mia staat bekend om de dolfijnen die daar voor de kust zwemmen. Na het ontbijt gaan we dan ook naar het voeren van die dolfijnen kijken.

  

Eerst slaan we een en ander vanaf de pier gade, maar dan wagen we ons toch tot onze knieën in het water. Dat is koud, maar de dolfijnen maken veel goed. Ze komen echt heel dichtbij!

  

Op het strand houden zich pelikanen op. Wellicht hopen ze op een overgebleven visje.

Na de dolfijnen staat er een zeiltocht met een catamaran op het programma. Ook dat is erg leuk.

Helaas spotten we tijdens het varen niet veel dieren. Een dolfijn en een turtle gaan voorbij, maar dugongs zien we niet.

  

Na het varen met de catamaran hebben we tot aan de lunch wat tijd voor onszelf. Marleen en ik brengen een bezoekje aan het visitors centre. Daar lezen en zien we het een en ander over dolfijnen.

We gaan nog even pootje paden in het zwembad. Voor zwemmen is het ook vandaag echter te koud.

Bij datzelfde zwembad lunchen we met lekkere sandwiches. 

Vervolgens gaan we weer met de bus op pad. Het strand van Shell Beach is nu aan de beurt. Dat is een strand met schelpen in plaats van zand (en gruis van schelpen). Al die witte schelpjes zien er apart uit.

Door een bepaalde stroming zijn die schelpen daar terecht gekomen. Dat is een proces van jaren en jaren.

Daarna gaan we naar een proces van nog meer jaren en jaren; de stromatolites. Dit zijn een soort van apart gevormde ‘rotsen’ in het water. Die ‘rotsen’ zijn eigenlijk een soort van clusters eencellige organismen. Dit gaat echt miljarden jaren terug. Het is eigenlijk iets van het begin van de evolutie. Interessant hoor!

Tot slot rijden we naar de plaats waar we op deze derde dag van de tour zullen overnachten. We hebben een zogenaamde farmstay. Wat inhoudt dat we op een boerderij slapen; in dit geval een enorme schuur met bedden. Het is net een opvangcentrum voor evacués of een slaapzaal voor vierdaagse wandelaars.

Erg apart zoals we daar slapen. Midden in de nacht word ik wakker van een hoosbui. Knus hoor met die regen en lekker warm in mijn bed!

Eerder jarig dan mijn tweelingzus!

Als de wekker gaat dringt niet meteen tot me door dat ik jarig ben. Pas in de badkamer realiseer ik het me.

Na het ontbijt bel ik naar het thuisfront, want Marjolein, mijn tweelingzus, is immers ook jarig. Het gekke is echter dat ik, door het tijdsverschil tussen Australië en Nederland, eigenlijk eerder jarig ben dan Marjolein. En dat als jongste van ons twee!

Marjolein krijg ik helaas niet te pakken, maar pap en mam gelukkig wel.

Na het telefoongesprekje is het weer tijd geworden om de bus in te gaan voor het tourprogramma van vandaag. We gaan met een 4WD-bus, dit keer een andere dan gisteren, over het strand.

Onderweg zien we dolfijnen in de zee. Leuk zo op mijn verjaardag!

Ook zien we wederom gekleurd zand. Deze rotsen zijn roder van kleur. Erg mooi, maar de rotsen van de dag daarvoor waren mooier.

De bus rijdt verder naar Indian Head; een soort rotsen die in zee uitsteken. Vanaf dit meest oostelijke punt van Fraser Island hebben we een mooi uitzicht. Er komt een walvis voorbij. Eigenlijk zien we alleen zijn spuit, maar toch!

Vlakbij de Champagne Pools genieten we eerst van een lekkere lunch. Daarna hebben we twee uur de tijd om te relaxen bij de Champagne Pools.

Dat zijn twee poeltjes achter wat rotsen. Omdat het water zo helder is, kun je de vissen zien zwemmen in die poeltjes.

Madelief en ik zoeken een plekje en gaan lekker relaxen in de zon.





Via het strand rijden we weer terug naar het resort. Daar bel ik nog even met Marjolein. En dit keer krijg ik haar wel te pakken. Ze vertelt dat ze op de eerste visite zit te wachten. Een raar idee dat bij Marjolein de visite nog moet komen, terwijl bij mij de dag er al weer bijna op zit.

Het diner in het resort is ook weer erg goed. Dit keer delen Madelief en ik de tafel met een Oostenrijker en een Japanner.

Er wordt een quizformulier uitgedeeld met het verzoek dat in te vullen. Dat doen ze volgens mij om mensen naar de karaoke te trekken, want tijdens de karaoke is de prijsuitreiking. Originaliteit wordt beloond, zo wordt ons verteld. En dus laten wij de Japanner het formulier in het Japans invullen.

Als Madelief het formulier inlevert bij Clayton doet ze hem geloven dat ze het zelf heeft ingevuld en Japans kan. Vervolgens vraagt ze Clayton daadwerkelijk iets in het Japans. Hij denkt dan dat het om iets schunnigs gaat, maar ze zegt hem dat ze vol zit en vraagt hem of hij ook vol zit van het eten. Clayton weet ondertussen even niets te zeggen. Ha, ha, hebben we Clayton mooi tuk!

Madelief had wat Japans van een Japans meisje geleerd en de Japanner aan ons tafeltje leerde haar nog iets meer. En dat kwam nu heel goed van pas.

IJsberen kijken in Seaworld

Madelief en ik gaan naar Seaworld. Dat is een combinatie van dolfinarium, dierentuin(tje) en een pretpark(je).

We beginnen met een ritje met de kabelbaan. Onder ons zien we de dolfijnen uit het water springen; een leuk gezicht!

Ook stappen we nog in een bootje dat ons een berg in voert. Daar maken we kennis met aliens die voor decoratie dienen.

Later stappen we nog in zoiets als de boomstam in Hellendoorn. Die attractie blijkt minder leuk als de boomstam naar beneden gaat. Dat gaat zo snel dat we bijna loskomen van het bankje. Daar houd ik niet echt van! Bovendien waren er vooraf geen ‘opwarmertjes’.

Naast die attracties bekijken we ook de dieren die ze in Seaworld hebben. We zien onder andere zeehonden, pelikanen, pinguïns en vissen. Maar van de jonge ijsbeertjes genieten we het meest; ze zijn zo leuk aan het spelen!

 

Ook zien we nog een 3D-film over piraten. Destijds had je in de bioscoop nog geen 3D-films, dus dat was al bijzonder. De special effects als een briesje wind en vallende waterdrupjes voegen daarnaast nog wat toe aan het geheel.

Er is een dolfijnenshow en die bezoeken we. Hoewel de dolfijnen af en toe mooi springen, vind ik dat ze niet echt spectaculaire stunts doen. Toch is het leuk om te zien.

We sluiten ons bezoek aan Seaworld af met een ritje met de monorail.

Al met al is het een zeer geslaagde dag.

Meer informatie over Seaworld op: http://www.seaworld.com.au/

Op ‘Whale watch’

We staan vroeg op om op whale watch tour te gaan. Bij die tour varen we eerst naar een groep dolfijnen (dusky dolfins). Leuk om zoveel dolfijnen bij elkaar te zien. Het uit het water springen van die dieren is ook een prachtig gezicht.

Op een gegeven moment is de eerste walvis in beeld. Daar ging wel een aantal keer van luisteren met speciale apparatuur door de bemanning aan vooraf.

Eerst zie je dan in de verte wat water omhoog spuiten, dan zie je de walvis drijven (althans, een stukje van de rug) en zie je weer af en toe wat water omhoog spuiten. Vervolgens kromt de rug en verdwijnt hij weer voor 40 tot 60 minuten onder water. Het mooiste is dan wel de staart die omhoog komt en onder water verdwijnt.

Ook zien we tijdens de tour nog albatrossen en andere vogels. Het is echt een hele mooie trip! Goedkoop was het niet, maar ik had het niet willen missen.

Later op de middag maken we nog een mooie wandeling door weilanden, langs de kust, over kliffen en tussen de schapen door.

Links: Els en ik maken onze schoenen schoon.

Al met al een welbestede dag!

Dolfijnen spelen met de boot

Al vroeg moeten Orange en ik ons melden bij de boot die ons van Kangaroo Island naar het vaste land van Australië zal brengen.

We zoeken een plekje op een bankje op het dek. Als alles en iedereen aan boord is, worden de trossen los gegooid en zet de boot koers richting Cape Jervis. De huisjes van Penneshaw, inclusief dat van Cheryl, zien we steeds kleiner worden.  

We zitten wat te kletsen als iemand ons er plotseling op attent maakt dat er een groepje dolfijnen rond de boot zwemt. Orange en ik twijfelen geen moment en gaan ook kijken. Alsof ze spelen met de boot, duikelen de dolfijnen door het water. Wat bijzonder om ze van zo dichtbij in hun natuurlijke omgeving te kunnen zien!

Vanaf Cape Jervis brengt een bus ons naar Adelaide. We winkelen nog wat in het centrum voordat we naar Don en Coby gaan. Daar worden we weer hartelijk ontvangen. Wat is het toch fijn om bij hun terecht te kunnen!

Dolfijnen in het wild

We beginnen de dag weer met huishoudelijke klusjes; we maken de badkamer en het toilet schoon, draaien ondertussen een paar wasjes en vouwen een en ander op. Ten slotte dweil ik de vloer nog.

En wederom gaan Orange en ik pinguïns spotten. We zien er weer een paar in hun holletjes zitten. Er is er zelfs één die een beetje uit z’n holletje komt. De pinguïns hier zijn niet zo groot en grijs/blauwig van kleur.

Zo zien de pinguïns er uit.
Dit is niet hoe wij ze gezien hebben.
Deze foto heb ik namelijk niet zelf gemaakt,
maar gekocht op Kangaroo Island.

Ook zien we nog ‘parrots’. Die vogels hebben verschillende heldere kleuren; groen, rood, geel en blauw.

Orange en ik wandelen verder over een pad langs het water. Je kunt daar hele mooie rotsen zien. Hier en daar hebben ze een roestkleur. Dat komt door het mos wat er op de rotsen groeit.

We zien twee meisjes wijzen naar de zee. Nieuwsgierig als we zijn, kijken we ook die kant op. Uit het water zien we een paar dolfijnen opspringen. Echt heel erg gaaf!!! Voor het eerst in mijn leven zie ik dolfijnen in het wild.

We lazen het al in de Lonely Planet, maar wat is hier op Kangaroo Island veel ‘wildlife’ te zien! We genieten ervan!