De ‘top soil’ waait weg

’s Ochtends brengt Coby ons naar de autoverhuurmaatschappij om de huurauto op te halen; een nieuwe (7 maanden) blauwe Nissan Pulsar.

Achter Coby aan rijden we naar hun huis.

Daar oefenen we nog wat met de auto. Voor mij is het allemaal nog wel bekend, maar voor Marleen is het links rijden en het rijden met een automaat even wennen.

We laden de bagage in, drinken nog wat thee en gaan dan echt op pad.

De eerste stop is Hahndorf, een gezellig plaatsje met Duitse invloeden. Naast de talloze leuke winkeltjes is er ook een Nederlands winkeltje. We kijken er even rond, maar kopen er geen Hollandse dingen. Bij Coby hebben we immers nog hagelslag gehad.

We gaan verder.

Het weer is niet echt super; het waait erg hard. De ‘top soil’, het bovenste laagje aarde, waait van het land. Dat ziet er raar uit. De lucht is grauw, behalve als je naar boven kijkt.

Het is overigens heel slecht voor de gewassen als de ‘top soil’ wegwaait.

Als we bij Bordertown aankomen, begint het al snel donker te worden. We gaan dus maar op zoek naar onderdak. Voor 25 Australische dollar huren we voor een nachtje een caravan op een caravanpark.

De caravan is erg basic en dat is de keuken op het caravanpark ook. Maar we redden ons er mee.

Ik pleeg nog wat telefoontjes, we drinken thee en schrijven in onze dagboekjes. En dan kruipen we in onze slaapzakken.

Morgen is er weer een dag…

Marleen tekent de stamboom van het Koninklijk huis uit

De vorige avond was ik al druk bezig met het uitzoeken van de vele foto’s die ik gemaakt heb, daar ga ik die ochtend mee door.

Ondertussen tekent Marleen de hele stamboom van het Nederlandse koningshuis uit. Het is de bedoeling dat we die avond een band van het huwelijk van Prins Willem Alexander en Máxima gaan bekijken. Coby wil graag weten wie wie is en dan heeft ze aan Marleen, een echte Koninklijkhuis kenner en –liefhebber, een goede.

Morgen zullen we verder reizen. En dus zien we twee van de drie dochters van Coby nog een laatste keertje; de ene dochter bezoeken we bij haar thuis en de ander komt langs met man en kind. Leuk ze nog even te zien!

Coby kookt die avond een uitgebreide maaltijd voor ons; ons ‘afscheidsdiner’. Het smaakt erg goed!

Later op de avond nemen we plaats voor de televisie. Voordat we naar hèt huwelijk gaan kijken, wil Don nog graag een wedstrijd Australian Football zien. Marleen en ik missen het grootste deel van die wedstrijd, maar als we uiteindelijk toch gaan kijken, blijkt het leuker en spannender te zijn dan we verwachten. En dus blijven we kijken.

Daarna is het tijd voor de band met het huwelijk van Prins Willem Alexander en Máxima. Eindelijk zie ik dan beelden van hèt huwelijk. Het ziet er prachtig uit!

En dan is het de hoogste tijd om naar bed te gaan. Morgen zullen we Don en Coby verlaten en per huurauto verder reizen. Waar we naar toe gaan, lees je morgen. Stay tuned!

Op zoek naar een auto

Marleen en ik willen een auto huren om daarmee verder te reizen en dus gaan we op autojacht. We gaan eerst bij wat verhuurmaatschappijen in het centrum van Adelaide langs.

Na de lunch, wat boodschappen en het ophalen van mijn foto’s gaan we ’s middags naar een aantal autoverhuurmaatschappijen buiten het centrum.

Uiteindelijk besluiten we toch voor het aanbod van Thriffty te gaan. Zo dat is geregeld!

Het plan was eigenlijk om nog een bezoekje aan het strand bij Glenelg te brengen, maar daarvoor hebben we niet genoeg tijd.

Voor een bezoekje aan de Central Markets hebben we nog wel wat tijd. We kijken er rond bij de verschillende stalletjes met onder andere souvenirs, groente, fruit en ander etenswaar.

Aan het eind van de middag nemen we de bus terug naar Don en Coby.

Daar zoek ik de rest van de avond de foto’s die ik opgehaald heb, zo’n 14 rolletjes, uit.

Gratis rondleiding in het museum

Na ’s nachts heerlijk geslapen te hebben en met het ontbijt achter de kiezen gaan Marleen en ik met de bus naar het centrum van Adelaide.

Bij het South Australian Museum wordt een gratis rondleiding gegeven en daar hebben wij wel oren naar. En dus gaan we naar dat museum.

De gids vertelt vanalles. Met name de verhalen over Mawson, een man die op ontdekkingstocht is geweest naar Antarctica, vind ik interessant.

Hoewel de gids best snel door het museum gaat, vind ik de rondleiding leuk.

Na ons bezoek aan het South Australian Museum breng ik mijn fotorolletjes weg om ze te laten ontwikkelen.

De rest van de dag winkelen we wat en gaan we e-mailen.

Voor dat we het weten, is het alweer tijd om de bus terug naar het huis van Don en Coby te nemen.

Daar heeft Coby weer heerlijk gekookt.

De rest van de avond kijken we televisie met Don.

Adelaide

Een lange dag in Adelaide

’s Nachts slaap ik niet zo goed als de nacht daarvoor. We worden die ochtend al vroeg wakker. Om 6.00u komen we in Adelaide aan en zit de bijna tweedaagse treinreis er voor ons op.

Tijdens het wachten op een bus naar het centrum raken Marleen en ik met een vrouw aan de praat. We besluiten samen met haar een taxi te nemen. Zo komen we voor twee Australische dollar per persoon bij de Greyhound terminal aan.

Niet dat we een Greyhoundbus moeten nemen, maar ik weet dat we daar onze bagage in een kluisje kunnen stallen. Zo kunnen we, zonder bagage, nog wat van Adelaide bekijken voordat we naar Don en Coby gaan. Daar kunnen we namelijk pas later op de dag terecht.

We besluiten eerst maar naar de Botanische tuinen te gaan, want verder is er op dit vroege uur nog niet veel open. Daar eten we ons ontbijtje op.

Totdat de bibliotheek open gaat, kijken we rond in de Botanische tuinen. We komen op plaatsen waar ik met Orange nooit geweest ben.

In de bieb kunnen we meteen achter een computer en dat doen we dus maar. Even wat mail wegwerken!

De rest van de dag winkelen we, brengen we een kort bezoek aan het South Australian Museum en lunchen we aan de Torrens River.

Dan nemen we de bus naar Don en Coby. Echt heel leuk om ze weer te zien.

Coby kookt weer heerlijk en ’s avonds is Don’s bioscoop weer geopend. Gelukkig lukt het me om tijdens de film m’n ogen open te houden. Het was immers een lange dag…