En wat er verder nog voorbij kwam… (deel 3 van week 36 van mijn 52-weken-project)

Naast de wielrenners en hardlopers zag ik nog veel meer voorbij komen tijdens de triatlon. Geniet mee: 

Barcelona; het onverwachte (deel 12 van week 22 & 23 van mijn 52-weken-project)

Als je naar een stad gaat en je je daar van te voren, of ter plekke, in verdiept, dan kun je een lijstje maken met toeristische dingen die je graag wilt zien. Dat deden wij ook voor Barcelona.

Maar er zijn altijd dingen die je van te voren niet verwacht en die wel erg leuk zijn en vaak net iets extra’s aan je citytrip toevoegen. En ook daar liepen wij in Barcelona tegen aan.

Zo blijkt er een soort show van (oude) bussen te zijn.

Leuk om te zien en te fotograferen:

Ook stuiten we op een flashmob met honden. Helemaal uit het niets ging die flashmob niet; met een spandoek werd het aangekondigd.

Als wij dat spandoek zien, zoeken we snel een plaatsje om niet veel later te genieten van honden die met hun baasjes bewegen op muziek.

Ook een hond in het publiek kijkt aandachtig toe!

Nog een toeschouwer.

Met de flashmob werd aandacht gevraagd voor hondenleed.

Wij vonden het erg bijzonder om zomaar zo’n flashmob te zien.

Ook bijzonder om te zien èn ook spontaan is het optreden, gewoon ergens op straat, van een groepje flamencodanseressen:

Tot slot, ook geheel onverwacht, kondigt de Spaanse koning Juan Carlos aan af te zullen treden en de fakkel over te dragen aan zijn zoon Felipe.

De Catalanen grijpen dit aan om te demonstreren op een pleintje in Barcelona. Als wij over dat pleintje lopen, zijn de meeste demonstranten weg. Hier en daar zien we nog een Catalaanse vlag.

Als wij een dag later weer naar huis gaan, maken we op het vliegveld nog een foto van de kranten van die dag:

En dan zit de reis naar Barcelona er op.

Drie honden; drie persoonlijkheden

Ian gaat een paar dagen naar een vakantiehuisje om daar zijn verjaardag en kerst te vieren; Orange en ik hebben de verantwoordelijkheid voor het huis in Summertown.

Voordat Ian gaat, gaan we onder andere naar Stirling om boodschappen te doen. Als Ian weg is, moeten er toch groenten en dergelijke zijn. En in Summertown is niet zo heel veel te koop.

Ook laten Orange en ik de honden nog een keertje uit. Dat zullen we een paar dagen moeten missen. Het uitlaten van de honden is een van onze leukste taken.

Ian heeft zelf één hond. Lisa, die tijdelijk bij Ian woont en deze dagen ook niet aanwezig zal zijn, heeft twee honden.

Ians hond Oby is een stoere labrador, of iets dergelijks (ik heb geen verstand van honden). Oby vindt het leuk als we tijdens het uitlaten met een bal gooien en hij die moet halen. Een slimme hond, want als wij de bal niet meer kunnen vinden, weet hij ons wel duidelijk te maken waar die bal dan is.

Lilly, een van de honden van Lisa, is een slanke hond op hoge poten met krullend haar. Van Lilly krijgen we weinig hoogte. Ze gaat wel mee wandelen, maar het is of ze in haar eigen wereldje zit.

Tot slot heeft Lisa nog Noodle. Omdat dat zo’n klein hondje is, hoeft hij niet uitgelaten te worden. Noodle is een eigenaardige hond en doet soms rare dingen. Op een avond hebben vreselijk om hem gelachen toen hij het deed met een knuffelbeertje; een komisch gezicht!

Drie honden met drie heel verschillende persoonlijkheden. En die zullen we dus een paar dagen moeten missen.        

Noodle, de 'douchematjes' van de buren en Oby