Barcelona; het onverwachte (deel 12 van week 22 & 23 van mijn 52-weken-project)

Als je naar een stad gaat en je je daar van te voren, of ter plekke, in verdiept, dan kun je een lijstje maken met toeristische dingen die je graag wilt zien. Dat deden wij ook voor Barcelona.

Maar er zijn altijd dingen die je van te voren niet verwacht en die wel erg leuk zijn en vaak net iets extra’s aan je citytrip toevoegen. En ook daar liepen wij in Barcelona tegen aan.

Zo blijkt er een soort show van (oude) bussen te zijn.

Leuk om te zien en te fotograferen:

Ook stuiten we op een flashmob met honden. Helemaal uit het niets ging die flashmob niet; met een spandoek werd het aangekondigd.

Als wij dat spandoek zien, zoeken we snel een plaatsje om niet veel later te genieten van honden die met hun baasjes bewegen op muziek.

Ook een hond in het publiek kijkt aandachtig toe!

Nog een toeschouwer.

Met de flashmob werd aandacht gevraagd voor hondenleed.

Wij vonden het erg bijzonder om zomaar zo’n flashmob te zien.

Ook bijzonder om te zien èn ook spontaan is het optreden, gewoon ergens op straat, van een groepje flamencodanseressen:

Tot slot, ook geheel onverwacht, kondigt de Spaanse koning Juan Carlos aan af te zullen treden en de fakkel over te dragen aan zijn zoon Felipe.

De Catalanen grijpen dit aan om te demonstreren op een pleintje in Barcelona. Als wij over dat pleintje lopen, zijn de meeste demonstranten weg. Hier en daar zien we nog een Catalaanse vlag.

Als wij een dag later weer naar huis gaan, maken we op het vliegveld nog een foto van de kranten van die dag:

En dan zit de reis naar Barcelona er op.

De Big Buddha

Die ochtend gaat om half acht de wekker. We drinken thee, eten een broodje, douchen, pakken de laatste spullen in en gaan naar de receptie om uit te checken.

In de hal van het hotel stippelen we de planning voor die dag uit. De keus valt op de Big Buddha.

Plotseling zie ik de shuttlebus van het hotel voor de deur staan. Die bus brengt je gratis naar de airport express. Vanaf het station waar die trein vandaan vertrekt, vertrekt ook de metro die we moeten nemen richting de Big Buddha.

We stappen dan ook snel in het busje.

Bij het station aangekomen nemen mam en ik de metro naar Lantau Island. Het is een snelle rit en als de metro bovengronds gaat, heb je mooie uitzichten; hoge bergen, de skyline, het water. Prachtig!

We komen uit bij wat een geheel nieuwe stad lijkt; hoge flatgebouwen midden in de bergen.

Daar moeten we bus 23 nemen naar de Big Buddha. Een prachtige rit van ongeveer drie kwartier volgt. We rijden door bergen en langs een prachtig dorpje, een mooi strand en de zee.

Onderweg zien we de Big Buddha al boven de bergen uitsteken. Het is met 34 meter dan ook de grootste zittende bronzen Boeddha in de open lucht.

Naast de Big Buddha blijkt er een heel complex te zijn; toeristisch met winkeltjes, tempels en restaurantjes.

Ik beklim alle treden naar boven om de Big Buddha van dichtbij te bekijken. Mam blijft beneden zitten met haar koffertje. Omdat we straks door gaan naar het vliegveld, hebben we onze bagage van de paar dagen Hong Kong bij ons. Mams rugzak is kapot gegaan, daarvoor ik de plaats heeft ze een koffertje gekocht. Maar dat blijkt voor het beklimmen van de Big Buddha niet handig te zijn.

Mam blijkt overigens niet de enige met een koffertje te zijn; we zien ook een monnik lopen met zo’n koffertje met wieltjes.

We kijken ook nog rond in de tempel die naast de Big Buddha ligt en daar zien we nog veel meer monniken. Een mooi tempelcomplex overigens.

We nemen de bus weer terug. Bij een postkantoor kopen we postzegels en dan gaan we richting metro. Die is in een heel groot modern winkelcentrum; heel modern, heel schoon en ruim.

Vanuit de metro stappen we over in de Airport Express naar het vliegveld. We eten er wat, trekken wat warmers aan, halen de rest van onze bagage op, checken in, e-mailen, winkelen en wachten op het vliegtuig. Het vliegtuig naar Amsterdam; naar huis…..!

Stay tuned, want het verhaal is nog niet uit!

Van Melbourne naar Sydney; het is 12 uur in een bus

Die ochtend gaat de wekker al vroeg. Marleen en ik ontbijten en gaan op weg naar het busstation, waar we op de bus naar Sydney stappen.

Er volgt een busrit van zo’n 12 uur waarbij we door een mooi landschap rijden. Naast genieten van het landschap, lezen we wat en kijken we twee films.

In Sydney worden we door iemand van het hostel opgehaald. We checken in in het hostel en gaan de stad in om iets te eten. Met Marjolein en Els was ik eerder al eens bij Taco Bell, een fastfoodzaak met Mexicaanse gerechtjes, en ook met Marleen ga ik daar heen. Het smaakt weer goed. Maar na zo’n lange rit met de bus gaat alles er goed in.

Morgen meer belevenissen in Sydney…

Stay tuned!!!

Na twee uur wachten toch opgepikt door de shuttlebus

Na een dag eerder aan het eind van de middag in de bus richting Perth gestapt te zijn, stap ik achttien uur later in die stad uit.

Het hostel is snel gevonden. Maar als ik, na nog wat in de omgeving van het hostel rond gekeken te hebben, net na het middaguur op de shuttlebus sta te wachten, loopt het iets minder gesmeerd.

Er was mij verteld dat je voor die shuttlebus naar het vliegveld niet hoefde te reserveren, maar dat blijkt toch nodig te zijn. Ik reserveer de volgende bus, die een uur later gaat.

Die bus van 13.15u komt echter ook niet opdagen; er blijkt iets mis te zijn gegaan bij het reserveren.

Pas om een uur of twee komt de shuttlebus om mij op te pikken. Na ongeveer twee uur ben ik dan eindelijk op weg naar de luchthaven om Marleen op te halen. Daar kom ik gelukkig nog wel op tijd aan.

Samen met Marleen neem ik de shuttlebus terug naar het hostel.

Moe van de lange reis, Marleen met het vliegtuig vanuit Nederland en ik met de busrit van achttien uur, doen we de rest van de dag niet zo veel bijzonders.

Wel gaan we nog uit eten. Voor slechts tien dollar per persoon genieten we van soep, ‘garlic bread’ en spaghetti bolognese.

Met de bus richting Perth

Ook die 26^e augustus 2002 trek ik de hele dag met Ruth op. We wandelen langs het strand, gaan naar een uitkijkpost en kijken wat rond in het winkelcentrumpje.

’s Middags huur ik snorkels en ga snorkelen. Dit keer gaat het best wel aardig.

Tegen een uur of vijf vertrekt onze bus richting Perth. Voor mij is Perth ook de eindbestemming; Ruth gaat er eerder uit.

Tot mijn stomme verbazing zit Sarah, die ik in Rockhampton (aan de andere kant van Australië) ontmoet heb, ook in de bus. Wat leuk!

Naast kletsen, kijk ik film en lees ik in mijn boek. Ook probeer ik nog te slapen, want het is een lange rit. Pas de volgende morgen zal ik in Perth aankomen…

Daarover morgen meer…

Stay tuned!

We zitten niet lang genoeg in de bus om de film helemaal te zien

Samen met een Japans meisje dat een dag eerder ook mee was met de tour loop ik naar het winkelcentrumpje van Exmouth. Als zij een kaart gaat posten, raken we elkaar kwijt. Op zich vind ik dat niet zo erg, want dan kan ik alles op mijn gemak bekijken.

Na in een internetcafé mijn mail nog even gecheckt te hebben, ga ik terug naar het hostel voor de transfer naar de busstop.

Samen met Ruth, een Duitse die ik in Broome kort gesproken heb en die ik een dag eerder weer tegen kwam, word ik naar die busstop gebracht. De busstop is bij het visitors centre. Omdat we de tijd hebben, de bus richting Coral Bay gaat nog niet, kijken we rond in dat visitors centre. Ze hebben er leuke souvenirs.

De bus komt en we stappen in. Tijdens de busrit wordt er een film vertoond. Helaas stoort de film nogal en zitten we niet lang genoeg in de bus om de film helemaal te zien.

Coral Bay blijkt een erg kleine plaats te zijn, maar het strand is dichtbij. Het hostel is weer zo’n oude troep, zoals ik tijdens dit jaar al wel vaker gezien heb bij hostels. Niet echt bijzonder dus. Maar soms heb je ook niet zo veel nodig.



Mijn bed in het hostel.

Het strand bij Coral Bay.

Ruth en ik boeken een whale watch tour voor de volgende dag en bekijken de winkeltjes in Coral Bay. Ook bel ik nog even naar de vriendin die over een paar dagen vanuit Nederland naar Perth zal vliegen om samen met mij door Australië te reizen. Ze heeft er al zin in en ik ook…

Stay tuned en je leest meer over mijn belevenissen in Australië…!

Met thee en fruitcake wachten we op een ander busje

De eerste stop tijdens de tour naar Cape Range National Park is bij een mooi uitkijkpunt. We blijven er langer dan de bedoeling is, want het 4WD-busje wil niet meer starten. Onder het genot van thee en fruitcake wachten we op een ander busje. 

Dat busje komt al snel en daarmee gaan we onder andere naar Charles Knife, een mooie kloof. Ook is er een lunch bij de tour inbegrepen en die is erg lekker.

Na de lunch gaan we een stuk wandelen over rotsen. De kloof met water die we zien is erg mooi. Na ook nog een visitors centre bezocht te hebben, gaan we weer verder.

We gaan naar een strand, waar we de mogelijkheid krijgen om te snorkelen. Ik zie weer erg mooie dingen onder water.

Tot slot gaan we nog naar een vuurtoren. Daarvandaan zien we een walvis in de verte. Voor het mooie is die walvis eigenlijk te ver weg; echt heel goed zien we hem dan ook niet.

Al met al is het een leuke en afwisselende tour.

Lopend langs het water zie ik koraal

Ondanks dat we weer op Jo moeten wachten, vertrekken we die ochtend redelijk op tijd.

Jo, ik geloof dat ze een Amerikaanse is, is één van die mensen die ik steeds tegen kom.

Ze was op de tour van Cairns naar Alice Springs, ik kwam haar tegen op de camping bij Ayers Rock Resort, ik zag haar vervolgens weer op de Mindil Beach Market in Darwin en daarna weer in de jeugdherberg in Kununurra, van Kununurra naar Broome zaten we in dezelfde Greyhoundbus en ze is dus ook op deze tour van Easyrider.

Niet dat ik veel met haar optrek, want ik mag haar niet zo. Ze denkt dat ze alles is en dat iedereen wel op haar wacht. Desondanks ga ik wel gewoon met haar om.

Enfin, nadat we op Jo gewacht hebben, gaan we weer op pad. Onze eindbestemming voor die dag is Exmouth. Hoewel de bus daarna nog verder zal gaan, is Exmouth voor mij de eindbestemming.

We moeten weer heel wat rijden, voordat we in Exmouth zijn.

Daar gaan we naar het strand om te snorkelen. Om koraal te zien hoef je eigenlijk helemaal het water niet in. Lopend langs het water kun je het koraal namelijk al zien.

Koraal

’s Avonds gaan we met de hele groep uit eten. De nacho’s die ik besteld heb, zijn erg lekker.

Ondanks dat het wel gezellig is, smeer ik hem al vroeg. Ik wil een beetje wakker zijn tijdens de tour van de dag daarna.

Morgen lees je meer over die tour.

Stay tuned…!


 

Pootje baden in Karijini National Park

Hoewel we weer heel wat tijd in de bus doorbrengen, is er op dag twee van de ‘tour’ wel meer tijd om dingen te bekijken.  

We bezoeken Karijini National Park en wandelen daar naar watervallen. Het water is mij te koud om te zwemmen, dus ik houd het bij pootje baden. Maar ook dat is erg lekker.

Karijini National Park

Na het bezoek aan dit mooie national park gaan we naar Tom Price. In dat industriële stadje wordt veel aan mijnbouw gedaan.

Groot gevaarte in Tom Price

Wij verblijven er in een leuke cabin. De cabin heeft een keuken, dus we kunnen ons eigen potje koken. Ook is er een televisie. De maanden daarvoor heb ik weinig televisie gekeken, maar nu komt het er weer eens van.

Ik zie onder andere een aflevering van ‘McLeod’s Daughters’. De eerste keer dat ik die serie zie. Een leuke serie! Terug in Nederland zal het nog zo’n twee jaar duren voordat die serie ook op de Nederlandse buis te zien is. Ook dan geniet ik er weer van.