Met de bus richting Perth

Ook die 26^e augustus 2002 trek ik de hele dag met Ruth op. We wandelen langs het strand, gaan naar een uitkijkpost en kijken wat rond in het winkelcentrumpje.

’s Middags huur ik snorkels en ga snorkelen. Dit keer gaat het best wel aardig.

Tegen een uur of vijf vertrekt onze bus richting Perth. Voor mij is Perth ook de eindbestemming; Ruth gaat er eerder uit.

Tot mijn stomme verbazing zit Sarah, die ik in Rockhampton (aan de andere kant van Australië) ontmoet heb, ook in de bus. Wat leuk!

Naast kletsen, kijk ik film en lees ik in mijn boek. Ook probeer ik nog te slapen, want het is een lange rit. Pas de volgende morgen zal ik in Perth aankomen…

Daarover morgen meer…

Stay tuned!

Ik zou te veel glimlachen!?!

Ruth en ik gaan op whale watch tour. Hoewel er meer dan alleen walvissen spotten op het programma staat, beginnen we met een zoektocht naar die beesten.

Het duurt even, maar dan zien we diverse walvissen. En niet alleen walvissen; er komen ook een paar schildpadden en een dolfijn voorbij.

Op een gegeven moment gaan we voor anker en kunnen we gaan snorkelen. Bij mij lukt dat niet zo goed, want mijn duikbril loopt steeds vol met water. Volgens de ‘tourguide’ komt dat doordat ik te veel zou glimlachen. Tijdens de andere keren dat ik gesnorkeld heb, heb ik daar echter geen last van gehad.

Verder dan vlak achter de boot kom ik dan ook niet. Het lukt me nog wel om een paar foto’s met mijn onderwatercamera te maken. Het blijft alleen bij een paar foto’s, want ik moet steeds het water uit mijn duikbril halen.

Hoewel het snorkelen een beetje een domper is, is het toch een leuke trip.

De rest van de middag kijken Ruth en ik rond in Coral Bay. Het plaatsje stelt eigenlijk niet zo veel voor. Bij de bakker kopen we voor een dollar een heerlijke scone. Verder brengen we wat tijd door achter de computer om te mailen.

Als we ’s avonds ons potje koken in de keuken, komt er een bezoeker voorbij. De keuken is buiten en een kleine kangoeroe komt even polshoogte nemen. Hij heeft ook wel zin in iets lekkers. Leuk zo’n bezoeker!

Met thee en fruitcake wachten we op een ander busje

De eerste stop tijdens de tour naar Cape Range National Park is bij een mooi uitkijkpunt. We blijven er langer dan de bedoeling is, want het 4WD-busje wil niet meer starten. Onder het genot van thee en fruitcake wachten we op een ander busje. 

Dat busje komt al snel en daarmee gaan we onder andere naar Charles Knife, een mooie kloof. Ook is er een lunch bij de tour inbegrepen en die is erg lekker.

Na de lunch gaan we een stuk wandelen over rotsen. De kloof met water die we zien is erg mooi. Na ook nog een visitors centre bezocht te hebben, gaan we weer verder.

We gaan naar een strand, waar we de mogelijkheid krijgen om te snorkelen. Ik zie weer erg mooie dingen onder water.

Tot slot gaan we nog naar een vuurtoren. Daarvandaan zien we een walvis in de verte. Voor het mooie is die walvis eigenlijk te ver weg; echt heel goed zien we hem dan ook niet.

Al met al is het een leuke en afwisselende tour.

Lopend langs het water zie ik koraal

Ondanks dat we weer op Jo moeten wachten, vertrekken we die ochtend redelijk op tijd.

Jo, ik geloof dat ze een Amerikaanse is, is één van die mensen die ik steeds tegen kom.

Ze was op de tour van Cairns naar Alice Springs, ik kwam haar tegen op de camping bij Ayers Rock Resort, ik zag haar vervolgens weer op de Mindil Beach Market in Darwin en daarna weer in de jeugdherberg in Kununurra, van Kununurra naar Broome zaten we in dezelfde Greyhoundbus en ze is dus ook op deze tour van Easyrider.

Niet dat ik veel met haar optrek, want ik mag haar niet zo. Ze denkt dat ze alles is en dat iedereen wel op haar wacht. Desondanks ga ik wel gewoon met haar om.

Enfin, nadat we op Jo gewacht hebben, gaan we weer op pad. Onze eindbestemming voor die dag is Exmouth. Hoewel de bus daarna nog verder zal gaan, is Exmouth voor mij de eindbestemming.

We moeten weer heel wat rijden, voordat we in Exmouth zijn.

Daar gaan we naar het strand om te snorkelen. Om koraal te zien hoef je eigenlijk helemaal het water niet in. Lopend langs het water kun je het koraal namelijk al zien.

Koraal

’s Avonds gaan we met de hele groep uit eten. De nacho’s die ik besteld heb, zijn erg lekker.

Ondanks dat het wel gezellig is, smeer ik hem al vroeg. Ik wil een beetje wakker zijn tijdens de tour van de dag daarna.

Morgen lees je meer over die tour.

Stay tuned…!


 

Een dagje op het rif

Met een boot gaan we naar een rif. Ook dit rif behoort tot het Great Barrier Reef, het Grote Barrière rif.

We kunnen daar gaan snorkelen of duiken. Madelief wil graag een introductieduik maken en ik houd het bij wat snorkelen. Ik zie onder andere gekleurde visjes en koraal.

introductieduik

Maar ook vanaf de boot is er het een en ander te zien. Zo zie ik bijvoorbeeld een schildpad voorbij

zwemmen. Af en toe komt hij met zijn kop boven water. Een leuk gezicht!

snorkelende mensen

Na de smakelijke lunch die we aan boord krijgen, vertelt een bemanningslid leuk en boeiend het een en ander over het koraal en de dieren en schepselen die daar leven.

Daarna was het zwembad weer ‘geopend’. Ik smeer me eerst nog maar eens in met een dikke laag zonnebrand, laat dat wat intrekken en twijfel of ik nog een keer het water in ga.

Als blijkt dat er een bemanningslid met een man die al twintig jaar niet gezwommen had, mee gaat, vraag ik of ik ook mee mag. En daar krijg ik zeker geen spijt van. Het bemanningslid neemt ons mee naar de mooiste plekjes.

Ondertussen knip ik heel wat foto’s met de onderwatercamera. Tja, en dan is het rolletje van mijn camera zomaar vol, terwijl er daarna nog zoveel moois komt.

Ik zie verschillende vissen en allerlei koraal. Ook zie ik een soort schelp die als een klem dicht kan gaan.

Plotseling wijst onze ‘gids’ oogjes in het zand aan. Ze zwemt er naar toe en wij zien een vis in zandkleurige camouflage weg schieten.

Ook zien we knalgeel koraal en elders weer een soort van blauwe bol.

Verderop beweegt er iets van zacht koraal in het water op en neer; een vredig gezicht.

Wat ben ik blij dat dat bemanningslid ons mee op sleeptouw genomen heeft, want wat heb ik mooie dingen gezien!

Na het snorkelen zit ons dagje op het rif er op en gaan we weer terug naar het ‘Beach House’, het hostel. Daar spelen we Uno, een kaartspel dat erg lijkt op pesten, met een jongen uit Singapore en met twee meisjes uit Hong Kong en Engeland.

Zwemmen tussen gekleurde visjes

Het slapen aan boord van het zeilschip ging best redelijk. Op het dek nuttigen we ons ontbijtje en dan zet het zeilschip zich weer in beweging.

Elders bij de Whitsundays gaan we voor anker en worden we met een klein bootje naar een strandje gebracht. Het schip beschikt over snorkelspullen en die gaan mee.

Met flippers, een duikbril en een snorkel gaan we de zee in. Nooit eerder heb ik gesnorkeld en het valt me dan ook niet mee om een duikbril en een snorkel te gebruiken.

Onder water zien we koraal en vissen. Met de onderwatercamera’s die Madelief en ik voor de gelegenheid gekocht hadden, proberen we al dat moois onder water vast te leggen.

Een van de ‘wazige gasten’ van de crew gooit op een gegeven moment visvoer naar ons. En zo worden we in ene omringd door allemaal gekleurde visjes die op het visvoer af komen.

Nauwelijks op het strand aangekomen, moeten we alweer aan boord komen. Daar staat een smakelijke lunch voor ons klaar.

Nadat we nogmaals konden snorkelen bij een ander strandje, varen we weer verder. Dit keer echter over een ruw stuk zee. De boot gaat dan ook behoorlijk te keer.

Langzaamaan beginnen meer en meer mensen aan boord zich niet lekker te voelen; zeeziekte! Ook ik heb me wel eens lekkerder gevoeld.

Davina, de kokkin, komt langs met een stukje gember. Dat zou helpen tegen de misselijkheid.

Als dan ook de zee weer wat rustiger wordt, voel ik me weer een stuk beter. En ook de andere mensen aan boord knappen op.

Het diner is door de ruwe zee wat verlaat, maar ondanks alles smaakt het erg goed.

Die nacht slaap ik ook wel weer redelijk aan boord van het schip. Morgen meer belevenissen…! Stay tuned!