Aan boord van de Indian Pacific voor een treinreis van bijna twee dagen

Die ochtend stappen we in de trein; de Indian Pacific. Die trein rijdt tussen Perth in het westen en Sydney in het oosten van Australië.

Marleen en ik zullen niet dat hele traject afleggen; wij gaan er in Adelaide uit.

Desondanks is het toch nog zo’n 2700 kilometer van Perth naar Adelaide. We zullen daar bijna twee dagen over gaan doen. De trein gaat dus niet echt hard.

We zoeken ons plekje in de trein en instaleren ons een beetje. Eerst vermaak ik me prima met een tijdschrift dat Marleen uit Nederland meegenomen heeft.

Na de lunch wil ik eigenlijk een poging doen wat te slapen. Maar als er een film gedraaid wordt, ga ik toch maar kijken.

Die avond eten we een kipburger. Niet lang daarna komen we in Kalgoorlie aan.

De trein zal daar maar liefst drie uur stil staan. Er is een mogelijkheid om met een tour mee te gaan en dat doen we maar.

De tour is leuk, maar ik ben slaperig en dommel een paar keer in. Het is soms moeilijk m’n ogen open te houden. Toch zien we tijdens de tour veel gebouwen van Kalgoorlie. Ook werpen we een blik op een gigantisch grote open mijn. De mijn waar het in Kalgoorlie om draait; een groot gedeelte van de inwoners van Kalgoorlie is er werkzaam.

Omdat ik zo moe ben, ik heb al een paar dagen niet helemaal goed geslapen, maak ik me, eenmaal terug in de trein, klaar voor de nacht.

Of dat slapen in een rijdende trein een beetje zal lukken, lees je morgen op mijn blog.

Stay tuned!

Wave Rock, Hippo’s Yawn, een hondenbegraafplaats en koddige alpaca’s

De tour gaat weer verder. Na een stop om even de benen te strekken, rijden we naar Wave Rock. Deze rots ziet er door erosie uit als een golf. We gaan er dan ook met een boogie board (een klein surfplankje) op de foto.

We lezen er nog het een en ander over het ontstaan van de rots, de erosie, etc.

Via de top van de rots en een pad lopen we naar Hippo’s Yawn. Die rotsen zien er uit als een openstaande bek van een nijlpaard.

We kijken nog even rond in de souvenirwinkeltjes die er zijn en schuiven dan aan voor de lunch. De pie, salade en groenten die we voorgeschoteld krijgen smaken erg goed.

Na de lunch gaan we weer verder. We brengen een bezoekje aan een hondenbegraafplaats. Een begraafplaats voor honden; ik vind het maar een raar idee en sta een beetje lacherig naar al die stenen graven te kijken.

Pas als ik vorig jaar de film ‘Red Dog’ zie, begrijp ik het een beetje.

Daarna gaan we nog naar een boerderij met alpaca’s. Wat zien die lama-achtige beesten er toch grappig uit! We mogen ze voeren en dat doen we graag.

Ook hebben ze op die boerderij nog ezels, struisvogels, honden en een hert dat denkt een hond te zijn.

We gaan weer verder om in het historische stadje York een stop te maken. We krijgen zo’n drie kwartier om er rond te kijken. Het blijkt een leuk stadje met mooie gebouwen te zijn.

Dan rijden we verder; terug naar Perth, de tour zit er op.

Weer in de inmiddels vertrouwde jeugdherberg in Perth hebben we allemaal regeldingen en meer te doen; boodschappen doen, wassen, eten, was in de droger, internetten, was nog eens in de droger, tas pakken en de dagboekjes bijwerken.

De volgende dag reizen we weer verder. Waar naar toe lees je morgen…

Stay tuned!

Uitzicht vanaf Kings Park, een hoed, een museum en een wandeling door Perth

’s Ochtends wandelen we naar Kings Park. Dat park ligt op een heuvel. Het is dan ook een hele klim omhoog, maar het uitzicht maakt veel goed. Je ziet het centrum van Perth met alle (5) wolkenkrabbers; een mooi gezicht!

In Kings Park zien we onder andere het War Memorial, het visitors centre, de shop en de Botanic Gardens.

Bij het Aboriginal Art Centre is er een optreden; didgeridoomuziek en dans. Er worden dieren uitgebeeld en dat ziet er erg leuk uit.

Via de esplanade en London Court lopen we naar een winkel waar ik een Australische cowboyhoed voor pap koop. Hij is binnenkort jarig en dat lijkt mij wel een mooi cadeau. De hoed verstuur ik maar meteen, want hij moet natuurlijk wel op tijd in Nederland zijn.

London Court

We bezoeken het Western Australia Museum; een erg mooi museum!

Ze hebben een Discovery Centre, iets over ‘Western Australia Land & People’, een mammal & butterfly gallery, wildlife fotografie (erg inspirerend), iets over evolutie, een Aboriginal Gallery èn een bookshop.

Veel te zien dus en wij vermaken ons er dan ook prima.

Daarna gaan we een wandeling uit de Lonely Planet doen. Via een arcade en London Court (het blijft leuk!) lopen we langs allerlei gebouwen; kathedralen, gemeentelijke gebouwen, etc.

Het blijkt nog best een lange wandeling te zijn. Een beetje moe gaan we dan ook richting jeugdherberg.

Na het eten bel ik Coby (we zijn weer welkom) en het thuisfront. En verder pakken we die avond onze tassen voor de tour van de volgende dag in.

We nemen toch steeds weer te veel mee. En met al die boeken worden onze tassen toch wel erg zwaar.

Morgen meer over onze belevenissen tijdens de tour.

Stay tuned!

Onverwachts ontdekken we ‘London Court’

Een dag eerder winkelden we al in Freemantle, nu is Perth aan de beurt. Ook hier weten we weer een aantal tweedehands boekwinkels te vinden. Met veel plezier kijken we er rond en kopen een paar boeken.

London Court

Na het avondeten maken we een ommetje en belanden onverwachts in ‘London Court’, een knus straatje met een soort van vakwerkhuizen. Dat ziet er echte heel erg leuk uit!

Schik in een tweedehands boekwinkel in Freo

Na het ontbijt gaan Marleen en ik richting het station om de trein naar Freemantle te pakken.

In Freo, zoals Freemantle door de locals genoemd wordt, komen we al snel in het eerste souvenirwinkeltje terecht. Er volgen nog wat souvenirwinkels en ook de (tweedehands) boekwinkeltjes kunnen we niet overslaan.

Naast het winkelen in Freemantle gaan we ook nog naar het History Museum en de Art Gallery. Vooral dat eerste is mooi opgezet. Er is onder andere iets over de eerste emigranten in de omgeving te zien.

Marleen en ik doen nog wat boodschappen en nemen dan de trein terug naar Perth.

We kunnen niet anders zeggen dan dat we ons prima vermaakt hebben in Freo, met name in een van de tweedehands boekwinkels. Daar hadden we zo’n schik.

Ons bed opzoeken is makkelijker gezegd dan gedaan!

‘Straks ons bed maar opzoeken’, schreef ik in het blogbericht van eerder vandaag. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Het blijkt namelijk nogal moeilijk te zijn om in het stapelbed te klimmen. We besluiten naar de receptie te gaan om daar om een laddertje te vragen.

Zij bieden ons een andere kamer aan; een kamer met twee eenpersoonsbedden.

Het gevolg is dat we al onze bagage van de ene naar de andere kamer moeten slepen.

Ondertussen is onze was klaar. Dat willen we ook nog even uitzoeken en opvouwen.

Dus we belanden uiteindelijk niet op tijd in bed.

Struisvogels en zand

Na het ontbijt gaan we naar een Ostrich farm, oftewel een struisvogelboerderij.

Daar zien we kleine struisvogels van ongeveer een week oud en struisvogeleieren in een warmte kast. Ook zien we grotere struisvogels en er wordt van alles over die beesten verteld.

Tot slot zien we producten van struisvogels; beschilderde eieren, leer, cosmetische producten en veren. Ook bekijken we foto’s en proeven we struisvogelvlees (burgers en steak). Dat blijkt best wel goed te smaken.

Na een stop in Geraldton om wat boodschappen te doen, gaan we sandboarden.

Aanvankelijk lijkt dat me niet zo leuk. “Moet dat nou!?!”, denk ik. Maar ik besluit het er toch op te wagen. En dan ontdek ik dat het echt heel erg leuk is om te doen.

Tijdens het sandboarden ga je op een soort van snowboard zitten (staan kan ook, maar zitten is me mans genoeg) en dan glijd je van een zandduin naar beneden.

Ik vind het zo leuk dat ik op het laatst bijna niet meer wil stoppen. Ik heb echt de smaak van het sandboarden te pakken!

Na deze inspanning, het bij het zandduin naar boven lopen was best zwaar, gaan we lunchen in Dongara.

Broodjes met kaas, sla, rode biet, tomaat en komkommer vormen samen met wat patat de lunch.

Na nog een theestop komen we om een uur of zes ’s avonds in het hostel in Perth aan en zit de tour er op.

Marleen en ik doen boodschappen, koken, eten, douchen, doen de was en werken onder het genot van een kop warme thee onze reisdagboekjes bij.

Straks ons bed maar opzoeken…

We buigen ons over een planning

Dat Marleen naar Perth zou komen en dat we samen naar Sydney zouden reizen stond al vast, maar wat we gaan bekijken en hoe we zullen reizen is nog onbekend. En dus buigen we ons over een planning. Eenmaal klaar met die planning, boeken we een paar tours.

Verder winkelen we wat in het centrum van Perth en pakken we onze tassen in voor de tour de volgende dag.

Morgen meer belevenissen…!

Stay tuned!

Na twee uur wachten toch opgepikt door de shuttlebus

Na een dag eerder aan het eind van de middag in de bus richting Perth gestapt te zijn, stap ik achttien uur later in die stad uit.

Het hostel is snel gevonden. Maar als ik, na nog wat in de omgeving van het hostel rond gekeken te hebben, net na het middaguur op de shuttlebus sta te wachten, loopt het iets minder gesmeerd.

Er was mij verteld dat je voor die shuttlebus naar het vliegveld niet hoefde te reserveren, maar dat blijkt toch nodig te zijn. Ik reserveer de volgende bus, die een uur later gaat.

Die bus van 13.15u komt echter ook niet opdagen; er blijkt iets mis te zijn gegaan bij het reserveren.

Pas om een uur of twee komt de shuttlebus om mij op te pikken. Na ongeveer twee uur ben ik dan eindelijk op weg naar de luchthaven om Marleen op te halen. Daar kom ik gelukkig nog wel op tijd aan.

Samen met Marleen neem ik de shuttlebus terug naar het hostel.

Moe van de lange reis, Marleen met het vliegtuig vanuit Nederland en ik met de busrit van achttien uur, doen we de rest van de dag niet zo veel bijzonders.

Wel gaan we nog uit eten. Voor slechts tien dollar per persoon genieten we van soep, ‘garlic bread’ en spaghetti bolognese.

Met de bus richting Perth

Ook die 26^e augustus 2002 trek ik de hele dag met Ruth op. We wandelen langs het strand, gaan naar een uitkijkpost en kijken wat rond in het winkelcentrumpje.

’s Middags huur ik snorkels en ga snorkelen. Dit keer gaat het best wel aardig.

Tegen een uur of vijf vertrekt onze bus richting Perth. Voor mij is Perth ook de eindbestemming; Ruth gaat er eerder uit.

Tot mijn stomme verbazing zit Sarah, die ik in Rockhampton (aan de andere kant van Australië) ontmoet heb, ook in de bus. Wat leuk!

Naast kletsen, kijk ik film en lees ik in mijn boek. Ook probeer ik nog te slapen, want het is een lange rit. Pas de volgende morgen zal ik in Perth aankomen…

Daarover morgen meer…

Stay tuned!