IJsberen kijken in Seaworld

Madelief en ik gaan naar Seaworld. Dat is een combinatie van dolfinarium, dierentuin(tje) en een pretpark(je).

We beginnen met een ritje met de kabelbaan. Onder ons zien we de dolfijnen uit het water springen; een leuk gezicht!

Ook stappen we nog in een bootje dat ons een berg in voert. Daar maken we kennis met aliens die voor decoratie dienen.

Later stappen we nog in zoiets als de boomstam in Hellendoorn. Die attractie blijkt minder leuk als de boomstam naar beneden gaat. Dat gaat zo snel dat we bijna loskomen van het bankje. Daar houd ik niet echt van! Bovendien waren er vooraf geen ‘opwarmertjes’.

Naast die attracties bekijken we ook de dieren die ze in Seaworld hebben. We zien onder andere zeehonden, pelikanen, pinguïns en vissen. Maar van de jonge ijsbeertjes genieten we het meest; ze zijn zo leuk aan het spelen!

 

Ook zien we nog een 3D-film over piraten. Destijds had je in de bioscoop nog geen 3D-films, dus dat was al bijzonder. De special effects als een briesje wind en vallende waterdrupjes voegen daarnaast nog wat toe aan het geheel.

Er is een dolfijnenshow en die bezoeken we. Hoewel de dolfijnen af en toe mooi springen, vind ik dat ze niet echt spectaculaire stunts doen. Toch is het leuk om te zien.

We sluiten ons bezoek aan Seaworld af met een ritje met de monorail.

Al met al is het een zeer geslaagde dag.

Meer informatie over Seaworld op: http://www.seaworld.com.au/

Naar nr. 46

We verlaten Dunedin en rijden, hoewel we eigenlijk naar het noorden moeten, eerst in zuidelijke richting. We willen namelijk eerst nr. 46 van de Southern Scenic Route nog bezoeken, eerder waren we daar niet aan toegekomen.

‘Nr. 46’, zo zijn we het kortweg gaan noemen, is een stukje kust met strand en heet eigenlijk ‘Tunnel Beach’. Je kunt er een wandeling van circa een uur maken en dat doen we dan ook.

De kustlijn met tunnel is prachtig, het weer is echter wat minder; het gaat regenen en de rest van de dag blijft het ook slecht.

Onderweg zien we ook nog de ‘Moeraki Boulders’. Dat zijn een soort ronde bollen op het strand. Helaas is het hoog water en kunnen we ze niet van heel erg dichtbij bekijken. Toch vind ik de ‘Moeraki Boulders’ erg de moeite waard.

In Oamaru ondernemen we nog een poging om ‘Yellow Eyed Penguins’ te zien. Door het slechte, gure weer druipen we echter al weer snel af. Geen pinguïns gezien, helaas!

Vervolgens rijden we naar de YHA in Timaru. Daar delen we met z’n drieën een vierpersoonskamer in een gedeelte van het hostel dat op een huis lijkt.

Morgen gaat de reis weer verder.

Stay tuned!

Wat een leuke beestjes zijn het toch!

Het plan is om naar een museum in Dunedin te gaan. Op weg daar naar toe komen we echter langs zulke leuke winkeltjes, dat we het museum maar laten voor wat het is.

We willen tenslotte ook nog naar het Otago Peninsula om daar pinguïns te spotten. Daar moeten we een tijdje wachten voordat er een groep pinguïns uit zee komt.

Na deze pinguïns, hetzelfde soort als ik op Philip Island bij Melbourne gezien heb, gezien te hebben, gaan we weer naar de auto. Op weg daar naar toe komen we diezelfde groep pinguïns weer tegen; grappig!

Als we met de auto wegrijden, moet ik uitkijken dat ik er niet een paar plat rijd. In het licht van de koplampen kunnen we ze ondertussen wel goed bekijken. Wat een leuke beestjes zijn het toch!

Voordat we teruggaan naar de jeugdherberg, rijden we nog naar een universiteitsgebouw in Dunedin. Els wil daar een verlicht gebouw op de foto zetten.

Terug in de jeugdherberg koken we ons potje, eten we onze buikjes rond en werken we onze dagboeken bij.

Morgen verlaten we Dunedin om weer verder te reizen. Stay tuned om meer over onze belevenissen te lezen!

Met een karretje langs de pinguïns

Eerst kijken we nog wat rond in een grote boekwinkel in de buurt van het hotel en daarna is het tijd om Auckland te verlaten. We worden door een medewerker van Omega, de autoverhuurder, opgehaald. Hij brengt ons naar hun kantoor, waar wat papierwerk in orde gemaakt wordt en dan kunnen we met de huurauto op pad.

Nog nauwelijks Auckland uit maken we een eerste stop bij ‘Kelly Tarlton’s Antarctic Encounter & Underwater World’.

We zien er pinguïns; eerst vanachter een raam, later gaan we er met een karretje langs en wordt er het een en ander over pinguïns en Antarctica verteld. We treffen het, want als wij met het karretje langs de pinguïns gaan, krijgen ze net te eten.

Ook de hut van ontdekkingsreiziger Scott is nagebouwd en er is het een en ander over Antarctica en de zee te zien.

Later gaan we op een soort lopende band door een buis in een aquarium. We zien er vissen, roggen en haaien.

We vermaken ons prima in Kelly Tarlton’s, maar we moeten ook nog verder. En dus stappen we weer in de auto en rijden richting Whangarei. Onderweg maken we nog een stop op iets te eten en te drinken en doen we wat boodschappen.

Het hostel in Whangarei is wat moeilijk te vinden. We komen er in het donker aan.

Na het eten, vraagt een man van het hostel of we glimwormen willen zien. Nieuwsgierig als we zijn, volgen we de man. Na een kleine wandeling in de buurt van het hostel zien we plotseling allemaal kleine lichtpuntjes; glimwormen. Een erg mooi gezicht!

Meer informatie over Kelly Tarlton’s: http://kellytarltons.co.nz/

Wel met een wombat op schoot, gelukkig niet met een ‘giant earth worm’!

Op tour! Er staat een tour naar de ‘penguin parade’ op het programma. Voordat we de pinguïns aan land kunnen zien komen, zijn er eerst nog een aantal andere stops.

De eerste stop is een ‘winery’, waar wijn geproefd kan worden. Geheel tegen mijn principes proef ik toch wat wijn, maar dan wel zoals het hoort; glas ronddraaien, ruiken, een slok nemen en dat dan door de mond laten gaan. Bah, wat is dat toch vies!

Bij de winery hebben we ook een barbecue. Terwijl gids Tony dat in orde maakt, wandel ik samen met een in Australië studerende Thaise jongen, dito meisje en zijn zus door de tuin. De rest van de tour trek ik ook met hen op; het zijn aardige mensen!

In de tuin staan rozen en natuurlijk ook druivenranken; het is een mooie tuin!

We smullen van de barbecue om daarna naar een ‘wildlife park’ te rijden. Ze hebben daar voornamelijk wombats. Eerst wordt er wat over die dieren verteld en daarna mogen we met een wombat op schoot op de foto.

Naast wombats zijn er ook nog andere dieren te zien; kangoeroes, dingo’s, wallabies, alpaca’s, kaketoes, koala’s en heel erg grote wormen. Deze ‘giant earth worms’ kunnen wel 3 meter lang worden. Ben ik even blij dat we daar niet mee op de foto èn op schoot hoeven te zitten!

Ten slotte is er ook nog een grote opgezette haai te zien.

De tour gaat verder naar het ‘Koala Conservation Centre’, waar we koala’s kunnen bekijken. Normaal gesproken slapen die bijna altijd, maar we hebben geluk; er is er één relatief actief.

Hij strekt zich uit, verplaatst zich en gaat eucalyptusbladeren eten. Leuk om te zien!

Vervolgens naar de ‘Nobbies’, dat zijn rotsen in zee. Daar zien we onze eerste pinguïns. Onder een houten looppad zitten er twee. Liggend op het looppad met mijn hoofd naar beneden, maak ik een foto. De beestjes kunnen niet tegen flitslicht, dus de flits zet ik uit. Anno 2002 heb ik nog fotorolletjes, dus of de foto gelukt is zie ik helaas niet meteen. Ik kan alleen maar hopen dat de foto een beetje gelukt is.

Daarna dan eindelijk het hoogtepunt van de tour; de ‘penguin parade’!

Eerst krijgen we een filmpje over pinguïns voorgeschoteld. Daarna mogen we naar buiten om pinguïns te spotten. Het weer is niet super, het is wat miezerig, maar dat mag de pret niet drukken.

Lopend richting zee, zien we de eerste groep van zo’n 20 pinguïns al aan komen waggelen. Daarna is het een kwestie van turen naar de zee, totdat we plotseling allemaal pinguïns in het water zien zwemmen. Ze komen aan land en waggelen naar hun holletjes.

Erg leuk om dat eens te zien!

En inderdaad het hoogtepunt van deze leuke tour!

Dolfijnen in het wild

We beginnen de dag weer met huishoudelijke klusjes; we maken de badkamer en het toilet schoon, draaien ondertussen een paar wasjes en vouwen een en ander op. Ten slotte dweil ik de vloer nog.

En wederom gaan Orange en ik pinguïns spotten. We zien er weer een paar in hun holletjes zitten. Er is er zelfs één die een beetje uit z’n holletje komt. De pinguïns hier zijn niet zo groot en grijs/blauwig van kleur.

Zo zien de pinguïns er uit.
Dit is niet hoe wij ze gezien hebben.
Deze foto heb ik namelijk niet zelf gemaakt,
maar gekocht op Kangaroo Island.

Ook zien we nog ‘parrots’. Die vogels hebben verschillende heldere kleuren; groen, rood, geel en blauw.

Orange en ik wandelen verder over een pad langs het water. Je kunt daar hele mooie rotsen zien. Hier en daar hebben ze een roestkleur. Dat komt door het mos wat er op de rotsen groeit.

We zien twee meisjes wijzen naar de zee. Nieuwsgierig als we zijn, kijken we ook die kant op. Uit het water zien we een paar dolfijnen opspringen. Echt heel erg gaaf!!! Voor het eerst in mijn leven zie ik dolfijnen in het wild.

We lazen het al in de Lonely Planet, maar wat is hier op Kangaroo Island veel ‘wildlife’ te zien! We genieten ervan!

Anderhalf uur stofzuigen en een zaklamp met rood licht

’s Ochtends gaan we met een vriendin van Cheryl twee beachhouses, vakantiehuisjes, schoonmaken. Het kleinste huisje, nou ja klein, was netjes achtergelaten. Het grotere huis daarentegen, was niet zo netjes achtergelaten. Het was best wel een werk om dat schoon te maken. Na bijna anderhalf uur aan één stuk stofzuigen, voel ik het wel aan m’n rug.

Na de lunch, die er van al het harde werken goed in gaat, hebben we tijd voor onszelf en richten we ons weer op het plannen van hoe we Kangaroo Island gaan bekijken. Dat brengt ons naar het kantoor van Sealink, waar we informeren naar de mogelijkheden om per bus tussen Penneshaw en Kingscote te reizen.

Het blijkt mogelijk om in de ene plaats opgepikt te worden voor een tour en dan na afloop van die tour in een andere plaats afgezet te worden. En de bagage kan dan ook mee. Erg handig en ons plan is dan ook om eerst een dagtour te nemen waarbij we opstappen in Penneshaw en de tour in Kingscote te eindigen. Daar zullen we dan een paar dagen blijven om vervolgens met een halve dagtour weer in Penneshaw te eindigen. Zo kunnen we heel wat van de dingen die we willen zien meepakken.

Voldaan dat we het programma voor Kangaroo Island min of meer rond hebben, wandelen we nog even langs de holletjes van de pinguïns. Zou het ons lukken om de pinguïns ook beter te zien?

De pinguïn zit diep verscholen in z'n holletje.

En ja; we zien in een paar holletjes pinguïns zitten. Ze fotograferen is wat moeilijk, want ze zitten diep verscholen. Toch doen we een poging.

Die avond zien we nog meer ‘wildlife’. Met een rode zaklamp (van een normale zaklantaarn schrikken pinguïns) gaan we naar Frenchman’s Rock. Alex, die de voorgaande avond even bij Cheryl langskwam, suggereerde daar eens pinguïns te gaan spotten.

Een goede suggestie van hem; vrijwel meteen zien we een pinguïn zitten! Later spotten we er nog een. Als we daar met de rode zaklamp naar schijnen, zien we vlakbij nog een wallabie, een soort kleine kangoeroe, zitten. Niet lang daarna ontdekken we nog een tweede wallabie.

En als we terug lopen springt er nog eentje langs de kant van de weg.

Hoewel je de pinguïns overal kunt horen en we er inmiddels een paar hebben zien zitten, hebben we nog geen pinguïns zien lopen of waggelen. Zouden we dat een dezer dagen toch nog zien?

Opnieuw doen we een poging pinguïns te spotten

Nadat Orange en ik het toilet, de badkamer (ja, weer) en de dekseltjes van de voorraadbussen schoongemaakt hebben, de planten watergegeven hebben en wat hebben getuinierd, gaan we ’s middags langs een paar winkeltjes.

Ik ben namelijk op zoek naar een kaart met pinguïns erop, omdat het de avond daarvoor te donker was om de ene pinguïn die we zagen op de gevoelige plaat vast te leggen.

Daarna hallen we ons fototoestel op en wandeleln we een stuk. Ik schreef eerder al dat ik nog eens terug wil naar Frenchman’s Rock om daar in de buurt foto’s te maken. En dat doen we ook.

Later gaan we naar het strand om daar wat te lezen. Ja, ik schiet al best wel op in ‘the Hobbit’.

’s Avonds doen we opnieuw een poging om pinguïns te spotten. Helaas laten ze zich niet zien. Misschien moeten we toch maar eens met een toertje mee!?!

Halve dag werken, halve dag toerist!

Onze eerste werkdag op Kangaroo Island is eigenlijk een halve werkdag, want we hoeven alleen ’s ochtends te werken. En die eerste halve werkdag bestaat uit het schoonmaken van de badkamer, het stoffen en stofzuigen van de rest van het huis en het schoonmaken van de vuilnisemmers.

Al voor de middag zijn we klaar en hebben dus de hele middag voor onszelf. Die middag besteden Orange en ik aan het ons verdiepen in de mogelijkheden om Kangaroo Island te verkennen. Eerst dus maar naar het Tourist Information Centre voor folders.

Hoe gaan we de dingen die we willen zien bekijken? Met de auto, een tour van een dag of meerdere dagen? En waar gaan we overnachten?

Het vervoer over Kangaroo Island blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. Het huren van een auto wordt een dure grap, dus dat valt af. Openbaar vervoer is er niet op Kangaroo Island. Sealink, de maatschappij waarmee we van Adelaide naar Kangaroo Island zijn gereisd, onderhoud nog wel een paar busverbindingen tussen een paar plaatsen. Ook organiseren zij dagtoertjes en dat is waar wij dus waarschijnlijk op aangewezen zijn.

We boeken nog niets; we oriënteren ons eerst nog even.

Penneshaw, Kangaroo Island

’s Avonds gaan we naar het Penguin Interpretive Centre. Daar is een klein informatie centrum over pinguïns. Leuk om te zien!

Maar het is nog te vroeg om echte pinguïns te zien. En dus wandelen we over het strand. Op een gegeven moment zien we een klein monumentje dat met de eerste mensen op Kangaroo Island te maken heeft; ‘Frenchman's Rock’. Ik ben van plan om daar nog eens naar terug te gaan, want er zijn hele aparte rotsen en die wil ik wel fotograferen.

We lopen terug naar de plaats waar je pinguïns aan wal kunt zien komen. Na een tijd wachten zien we er één en daar blijft het ook bij. Helaas zien we hem niet uit zee komen, want daarvoor zien we hem te laat. Toch leuk om er eentje te zien.

Blijf mijn blog volgen en je leest of we op een andere avond misschien meer pinguïns zien, want Orange en ik zijn zeker van plan om nog eens te gaan kijken…

In slaap gevallen bij de vissen

Vissen, haaien en pinguïns, die willen we wel zien. En dus gingen Rob, Ilse, Sander, Orange en ik naar het Sydney Aquarium.

Een van de eerste dieren die we daar zien is een platypus, oftewel een vogelbekdier. Met een snavel als die van een eend, een lijf als die van een mol en een staart als die van een bever is de platypus een aparte verschijning. Bijzonder is ook dat de platypus een van de weinige eierleggende zoogdieren is.

Verderop lijkt een haai recht op ons af te komen; dan ben je toch blij dat daar een stuk glas tussen zit!

Ook waren er pinguïns, zeesterren en andere zeebewoners.

En natuurlijk waren er vissen in alle kleuren, motieven en maten. Op het laatst hebben we heel ontspannen naar allerlei vissen gekeken. Er stond een relaxt muziekje op, waardoor ik tot twee keer toe bijna in slaap viel. Ik had op een gegeven moment zelfs een slaapschok.

Heel ontspannend dus dat Aquarium, maar ook informatief en leerzaam.

Een bezoekje waard.

Voor meer informatie over het Sydney Aquarium: http://www.sydneyaquarium.com.au/