De schapen doen een poging ons te achtervolgen!

We zijn bij Brian en Maureen om daar te werken tegen kost en inwoning. Maar echt hard hoeven we niet te werken. ’s Ochtends lappen we de ramen en verder hoeven we niet zo veel te doen.

Na de lunch gaan Orange en ik een stuk lopen, maar daar is het eigenlijk wat te heet voor. Dus zoeken we de koelte van het huis weer op en verdiepen ons in de Grampians.

We willen de hoogtepunten van dat natuurgebied wel zien, maar we komen erachter dat dat wat lastig is zonder eigen vervoer.

Maureen blijkt ons wel naar Halls Gap te willen brengen. Onderweg zullen we dan het een en ander bekijken. Het plan is dat Orange en ik in Halls Gap in een hostel overnachten en dan met de bus weer verder zullen reizen. Maar dat is pas over een paar dagen; eerst terug naar 1 februari 2002.



Kangoeroes springen voorbij als we de afwas doen!



’s Avonds eten we weer lekker; quiche met daarbij allerlei groenten. Volgens Maureen is het geen echte quiche, want ze had geen bladerdeeg bodem gemaakt. Maar lekker is het in ieder geval wel. Ook het ijs met caramelsaus, dat we toe hadden, smaakt erg goed!

Na de afwas en een kop thee gaan we met Brian in de 4WD op pad. Hij laat ons de omgeving zien. Weer springen er een heleboel kangoeroes en een paar emoes voorbij. In de verte zien we de Grampians liggen; een mooi gezicht!

In de verte zien we de Grampians liggen.

Op een gegeven moment komen we langs een hele groep schapen. Die schapen proberen nog even de achtervolging in te zetten, maar houden dat niet lang vol. Een grappig gezicht is het wel!

Hoewel de rit wat hobbelig is en ik achterin de 4WD best wel door elkaar geschut word, is het wel leuk om zo de omgeving te verkennen!

En erg leuk dat Brian dit met ons onderneemt!  

In ‘the middle of nowhere’ is de sterrenhemel echt prachtig!

We staan vroeg op om, voor ons gevoel, echt te gaan backpacken. Eerder zijn we steeds min of meer op weg geweest naar Coby; nu gaan we echt trekken.

Orange en ik stappen in een bus van Greyhound die ons naar het plaatsje Horsham brengt. Onderweg genieten we van het landschap en kijken we film.

Als we in Horsham uit de bus stappen, staat Maureen van ons derde WWOOF-adres al op ons te wachten. Zij en haar man Brian wonen 50 kilometer ten zuiden van Horsham vlakbij de Grampians. Bij hen gaan we werken tegen kost en inwoning.


Een spread uit een van mijn scrapbook albums.



Hun plekje in ‘the middle of nowhere’ heet ‘Cherrypool’. Het huis staat heel mooi tussen ‘state forest’, gemeente bos. Er is een riviertje vlakbij en de kangoeroes springen langs het huis.

Ook tijdens een wandeling die we die avond met Brian maken, zien we kangoeroes en emoes. Leuk om die dieren in het wild te zien!

Later op de avond neemt Brian ons nogmaals mee naar buiten. Dit keer om de sterrenhemel te bewonderen. Hij wijst ons het Zuiderkruis. Orange en ik hadden zelf wel eens staan kijken, maar we konden nooit het Zuiderkruis vinden.

Ook heeft Brian ons de melkweg aangewezen. Dat is als het ware een band van sterren met een beetje een melkachtige gloed.

De sterrenhemel is hier, in ‘the middle of nowhere’, heel erg mooi. Je kunt heel veel sterren zien en de melkweg is echt prachtig!

Brian en Maureen blijken hele aardige mensen te zijn; wat hebben we het weer getroffen op ons WWOOF-adresje!

Morgen meer over onze belevenissen bij Brian en Maureen…

Plannen maken; kilometers, kilometers en kilometers!

Kangaroo Island zit er op, Adelaide hebben we ook wel gezien; het wordt tijd om verder te reizen. Waar zullen we naar toe gaan?

Ja, ook tijdens een reis moet je af en toe de tijd nemen om plannen te maken. Dat doen Orange en ik dan ook. Met name het vervoer en de planning voor de eerst komende periode komen aan de orde.



Het boekje van Greyhound;
helemaal stuk gelezen!

We zijn van plan om een kilometerpas van busmaatschappij Greyhound aan te schaffen. Het reizen met de bus lijkt ons wel leuk en het is bovendien een goedkope manier van reizen. Als je zo lang reist, moet je tenslotte toch een beetje op je budget letten.



Greyhound heeft kilometerpassen met verschillende afstanden. En dus buigen we ons over de kaart van Australië, kijken welke route we mogelijk per bus af willen leggen en tellen de kilometers bij elkaar op. We komen op een afstand van zo’n 10.000 kilometer. Wat een afstand zeg!!! Ja, Australië is tenslotte een groot land.

Ook kijken we naar de korte termijn. Het plan is om richting Melbourne te reizen. En dus kijken we hoe we het stuk van Adelaide naar Melbourne gaan doen. We willen een stop maken in Ballarat om daar Sovereign Hill, een soort openluchtmuseum, te gaan bekijken.

We dachten in Ballarat eventueel te gaan wwoof-en (werken tegen kost en inwoning), maar in Ballarat zelf kunnen we geen wwoof-adres vinden. Dus kijken Orange en ik of we elders op de route een adresje kunnen vinden. We bladeren het boekje van de wwoof-organisatie door op zoek naar adressen in de buurt van the Grampians, een natuurgebied. We komen een paar leuke adresjes tegen en gaan bellen.

Bij een van de adressen kunnen we waarschijnlijk terecht. Ze hebben niet zo ontzettend veel werk, of wij dat erg vinden!?! Nou, nee natuurlijk!!!

Het werken tegen kost en inwoning bij dat adresje staat nog niet helemaal voor honderd procent vast, we moeten er de aankomende week nog even over terugbellen, maar de voorlopige planning hebben we alvast gemaakt. Het begin van die 10.000 kilometer op de kilometerpas!

Met stofzuiger, dweil en theedoek in de caravans

’s Ochtends maken Orange en ik het huis van Cheryl schoon en doen we de was. Maar dat is niet het enige schoonmaakwerk dat we die dag doen.

Cheryl heeft het erg druk in het caravan park waar ze werkt. En omdat de andere schoonmaakster er niet is, vraagt ze of wij haar willen helpen. Ja hoor, dat willen we wel. En dus gaan we met Cheryl mee naar het caravan park. We maken caravans schoon; stofzuigen, dweilen en afwassen.  

Gelukkig hebben we ’s middags ook nog tijd om wat te wandelen. Inmiddels hebben we al heel wat van Penneshaw gezien; tijd om de rest van Kangaroo Island te gaan verkennen. En dat gaan we de volgende dag doen. Dan staat er namelijk een tour op ons programma.

Blijf m’n blog volgen en je leest over die tour en over onze verdere belevenissen op Kangaroo Island.

Nabij Penneshaw, Kangaroo Island.

Dolfijnen in het wild

We beginnen de dag weer met huishoudelijke klusjes; we maken de badkamer en het toilet schoon, draaien ondertussen een paar wasjes en vouwen een en ander op. Ten slotte dweil ik de vloer nog.

En wederom gaan Orange en ik pinguïns spotten. We zien er weer een paar in hun holletjes zitten. Er is er zelfs één die een beetje uit z’n holletje komt. De pinguïns hier zijn niet zo groot en grijs/blauwig van kleur.

Zo zien de pinguïns er uit.
Dit is niet hoe wij ze gezien hebben.
Deze foto heb ik namelijk niet zelf gemaakt,
maar gekocht op Kangaroo Island.

Ook zien we nog ‘parrots’. Die vogels hebben verschillende heldere kleuren; groen, rood, geel en blauw.

Orange en ik wandelen verder over een pad langs het water. Je kunt daar hele mooie rotsen zien. Hier en daar hebben ze een roestkleur. Dat komt door het mos wat er op de rotsen groeit.

We zien twee meisjes wijzen naar de zee. Nieuwsgierig als we zijn, kijken we ook die kant op. Uit het water zien we een paar dolfijnen opspringen. Echt heel erg gaaf!!! Voor het eerst in mijn leven zie ik dolfijnen in het wild.

We lazen het al in de Lonely Planet, maar wat is hier op Kangaroo Island veel ‘wildlife’ te zien! We genieten ervan!

Opnieuw doen we een poging pinguïns te spotten

Nadat Orange en ik het toilet, de badkamer (ja, weer) en de dekseltjes van de voorraadbussen schoongemaakt hebben, de planten watergegeven hebben en wat hebben getuinierd, gaan we ’s middags langs een paar winkeltjes.

Ik ben namelijk op zoek naar een kaart met pinguïns erop, omdat het de avond daarvoor te donker was om de ene pinguïn die we zagen op de gevoelige plaat vast te leggen.

Daarna hallen we ons fototoestel op en wandeleln we een stuk. Ik schreef eerder al dat ik nog eens terug wil naar Frenchman’s Rock om daar in de buurt foto’s te maken. En dat doen we ook.

Later gaan we naar het strand om daar wat te lezen. Ja, ik schiet al best wel op in ‘the Hobbit’.

’s Avonds doen we opnieuw een poging om pinguïns te spotten. Helaas laten ze zich niet zien. Misschien moeten we toch maar eens met een toertje mee!?!

Halve dag werken, halve dag toerist!

Onze eerste werkdag op Kangaroo Island is eigenlijk een halve werkdag, want we hoeven alleen ’s ochtends te werken. En die eerste halve werkdag bestaat uit het schoonmaken van de badkamer, het stoffen en stofzuigen van de rest van het huis en het schoonmaken van de vuilnisemmers.

Al voor de middag zijn we klaar en hebben dus de hele middag voor onszelf. Die middag besteden Orange en ik aan het ons verdiepen in de mogelijkheden om Kangaroo Island te verkennen. Eerst dus maar naar het Tourist Information Centre voor folders.

Hoe gaan we de dingen die we willen zien bekijken? Met de auto, een tour van een dag of meerdere dagen? En waar gaan we overnachten?

Het vervoer over Kangaroo Island blijkt nog niet zo eenvoudig te zijn. Het huren van een auto wordt een dure grap, dus dat valt af. Openbaar vervoer is er niet op Kangaroo Island. Sealink, de maatschappij waarmee we van Adelaide naar Kangaroo Island zijn gereisd, onderhoud nog wel een paar busverbindingen tussen een paar plaatsen. Ook organiseren zij dagtoertjes en dat is waar wij dus waarschijnlijk op aangewezen zijn.

We boeken nog niets; we oriënteren ons eerst nog even.

Penneshaw, Kangaroo Island

’s Avonds gaan we naar het Penguin Interpretive Centre. Daar is een klein informatie centrum over pinguïns. Leuk om te zien!

Maar het is nog te vroeg om echte pinguïns te zien. En dus wandelen we over het strand. Op een gegeven moment zien we een klein monumentje dat met de eerste mensen op Kangaroo Island te maken heeft; ‘Frenchman's Rock’. Ik ben van plan om daar nog eens naar terug te gaan, want er zijn hele aparte rotsen en die wil ik wel fotograferen.

We lopen terug naar de plaats waar je pinguïns aan wal kunt zien komen. Na een tijd wachten zien we er één en daar blijft het ook bij. Helaas zien we hem niet uit zee komen, want daarvoor zien we hem te laat. Toch leuk om er eentje te zien.

Blijf mijn blog volgen en je leest of we op een andere avond misschien meer pinguïns zien, want Orange en ik zijn zeker van plan om nog eens te gaan kijken…

Naar Kangaroo Island voor nieuwe avonturen!

‘Separated from the mainland about 9500 years ago, Kangaroo Island is Australia’s third-largest island (after Tasmania, and Melville Island off Darwin). About 150km long and 30km wide, the island offers peaceful scenery, a varied coastline including towering cliffs, swimming and surf beaches, lots of native wildlife and good fishing. There is also a number of shipwrecks off the coast, many of which are of interest to scuba divers…..’

Zo staat er te lezen in de Lonely Planet die ik er tijdens mijn reis door Australië vaak bij pak. Maar het is niet de Lonely Planet die me enthousiast heeft gemaakt voor Kangaroo Island. Tijdens mijn werk bij een reisbureau gespecialiseerd in Australië, waar ik voordat ik aan deze reis begon werkte, waren er regelmatig presentaties. Ook over Kangaroo Island! En die presentaties hebben me enthousiast gemaakt. Dat je op Kangaroo Island dan ook nog kunt WWOOF-en (werken tegen kost en inwoning) maakt het nog makkelijker de oversteek te maken.

En die oversteek maken we later op de middag. Daarvoor moeten we ons melden op een busstation in Adelaide. Een bus zal ons dan naar Cape Jervis brengen, waarvandaan de boot naar Penneshaw op Kangaroo Island vertrekt.

Totdat we de bus naar het centrum van Adelaide pakken, vermaken we ons prima in het ‘geaircoolde’ huis van Coby en Don met het inpakken van onze tas, kaarten en praten.

Wachten op de bus die ons naar Cape Jervis zal brengen.

Met een graad of 41 vertrekken Orange en ik, gelukkig met een bus met airconditioning, naar Cape Jervis. In onze rugtassen de goede zorgen van onze tweede moeder Coby; appel, banaan, snoep, pinda’s en pepermunt.

In een klein uurtje brengt de boot ons vervolgens van het vaste land van Australië naar Kangaroo Island.

Daar aangekomen wachten we op Alex; hij zou ons op komen halen. Er komt echter niemand. Pas als de boot al weer terug naar Cape Jervis vertrekt, komt er een auto langs. Het meisje dat achter het stuur zit, vertelt ons dat we naar Cheryl moeten gaan; ze woont vlakbij.

Het is namelijk zo dat Alex genoeg mensen op de farm heeft en nu mogen wij WWOOF-en bij Cheryl. Tijdens het eerste telefoongesprek dat we met hem hadden, heeft hij het al over Cheryl gehad. De bedoeling is dat wij wat helpen in de huishouding en de afwas doen. Het komt heel relaxed over. We hoeven alleen ’s ochtends te werken.

Ook wat betreft de locatie zit het goed. Cheryl woont namelijk aan een baai in Penneshaw; erg mooi! Je kijkt zo naar de zee met het vaste land van Australië op de achtergrond. Ook is er een kleine pinguïn kolonie vlakbij.

Nog maar net bij Cheryl vraagt ze ons of we ‘tea’ willen. Erg verwarrend; onder ‘tea’ wordt in Australië het avondeten verstaan. Ja, wij hebben wel trek. En dus gaat Cheryl spiesjes grillen en moeten wij ondertussen ‘wedgies’ gaan halen bij de locale snackbar. ‘Wedgies’ zijn een soort dikke patatten/aardappel partjes. Erg lekker!

En zo beginnen we aan een nieuw avontuur op Kangaroo Island. Blijf m’n blog volgen en je leest wat we allemaal meemaakten op Kangaroo Island.  

Werk en meer werk

In Australië kennen ze geen Tweede Kerstdag en dus gaan we op 26 december 2001 weer hard aan het werk; onkruid wieden en de kippenhokken schoonmaken.

Omdat ons verblijf hier in Summertown er bijna op zit, pakken we het boekje met WWOOF-adressen, adressen van boerderijen waar je tegen kost en inwoning aan de slag kunt, erbij.

We willen graag naar Kangaroo Island en dus bellen we wat adressen aldaar. Na lang bellen hebben we toch iets weten te vinden; we kunnen 10 januari aan de slag op een farm met daarbij een bungalow en caravan park.

Daarna zijn we van plan om nog een tijdje op Kangaroo Island te blijven om daar toeristje uit te hangen.

Blijf m’n blog volgen en je leest hoe het allemaal verloopt op Kangaroo Island…

Werk gevonden!!!

Betaald werk zoeken blijkt nog niet mee te vallen. Maar gelukkig hebben wij ons bij aankomst in Sydney meteen ingeschreven bij WWOOF, een organisatie die bemiddeld bij het tegen kost en inwoning werken op onder andere organische boerderijen.

In het boekje dat we bij inschrijving ontvingen staan allemaal adressen met beschrijvingen van boerderijen of boerderijtjes. We bellen een aantal van de adressen op Kangaroo Island en daarna adressen in de buurt van Adelaide.

Bij de meeste nummers die ik belde, werd er niet opgenomen. Ook kreeg ik vaak een voice mail of een antwoordapparaat. Slechts een enkele keer kreeg ik iemand aan de telefoon. Bij één adres werd me verteld dat ik door ene Ian teruggebeld zou worden.

Die Ian belde al heel snel terug; hij heeft werk voor ons. We moeten 10 december aan het eind van de middag naar het terrein van de universiteit komen. Hij werkt daar en zal ons dan meenemen naar zijn boerderijtje.

Het werk zal uit werken in de tuin en zorgen voor de 60 kippen bestaan. Tot wanneer we precies kunnen werken, weten we niet. Ian heeft mensen nodig die ook tijdens kerst op zijn farm passen. Dat willen we in principe wel doen. Ik vind het prima als we ongeveer 3 weken onder de pannen zijn. Eerst gaan we kijken hoe het loopt. Het zal me benieuwen; een nieuwe ervaring!

Orange en ik zijn helemaal in de wolken dat we werk, vrijwilligerswerk wel te verstaan, gevonden hadden. En zo snel!

De farm is in Summertown, op ongeveer 20 minuten afstand van Adelaide. Volgens Coby en Don is het een mooie omgeving.