Posts tonen met het label the Flying Doctors. Alle posts tonen
Posts tonen met het label the Flying Doctors. Alle posts tonen

donderdag 4 oktober 2012

Ouder en grijzer

Niet alleen het Opera House is kenmerkend voor Sydney ook de Harbour Bridge heeft de stad haar gezicht gegeven. Op mijn laatste dag in Australië gaan Marleen en ik naar die brug, die ook wel de klerenhanger genoemd wordt.

We lopen over de brug en gaan in een van de pilaren omhoog. Daarvandaan hebben we een prachtig uitzicht op de stad.




Daarna nemen we de boot naar Manly. Een leuke overtocht!
We hebben niet de tijd om heel erg lang in Manly rond te kijken. We lopen, langs allerlei winkeltjes, naar het strand aan de andere kant van de landtong.

Dan nemen we de boot weer terug naar het centrum van Sydney om daar nog wat boodschapjes te doen en wat te eten in de food court. Dit keer ga ik voor een heerlijk pasta.


Wie na de ontmoetingen met Sophie Lee en Christopher Stollery dacht dat dat het dan wel was wat betreft de ontmoetingen met acteurs uit de televisieserie ‘the Flying Doctors’ heeft het mis. Max Cullen (Hurtle in ‘the Flying Doctors’) blijkt in Sydney in het theater te staan.

Helaas zijn er voor die vrijdagavond (4 oktober viel destijds op een vrijdag) geen kaartjes meer. Wel voor de zaterdagavond. Dan zit ik al op Bali, maar Marleen vliegt pas een dag later van Sydney naar huis. Dus zij koopt een kaartje.

Maar hoewel er voor die vrijdagavond geen kaartjes zijn, zoeken we Max Cullen toch op na afloop van het theaterstuk. Hij was veranderd; ouder en grijzer geworden. Wat praten wat met hem en hij schrijft, nee tekent, in mijn boekje. Ook gaat hij nog met ons op de foto.

Max schrijft/tekent in mijn boekje.
Max' bijdrage aan mijn boekje.


De rest van de avond en een gedeelte van de nacht ben ik bezig met het inpakken van mijn rugtas. Die is veel en veel te zwaar.


Dagdeal (468x60)

woensdag 3 oktober 2012

Bankpasje in stukjes

Marleen en ik splitsen eerst op. Marleen gaat winkelen en ik heb nog wat regeldingen te doen voordat ik uit Australië vertrek.

Eén van die dingen is het opzeggen van mijn Australische bankrekening. Daar ligt je bankpasje dan in ene in stukjes!

Ook ga ik naar het Travellers Contact Point om te regelen dat eventuele post naar mijn huisadres gestuurd wordt.

Daarna sluit ik me weer bij Marleen aan bij het winkelen.

Die avond gaan we nogmaals naar het Sydney Opera House in de hoop dit keer Christopher Stollery wel te kunnen spreken. Het zou toch een keer moeten lukken…?

En ja, we hebben geluk.
Met fiets én fietshelm herkennen we Chris bijna niet. We spreken hem aan en hebben vervolgens een heel gesprek met hem. Geïnteresseerd vraagt hij ook naar mijn reis.
‘Een “gouden” ontmoeting’, schrijf ik later in mijn reisdagboekje.



Chris schrijft wederom in mijn boekje.

Daarna gaan we naar het theater waar Sophie Lee op de planken staat. Zou het dan ook lukken haar na al die pogingen eindelijk te spreken?

En ook bij haar lukt het!
Deze ontmoeting ging er veel formeler aan toe dan die met Chris, compleet met handen geven en zo. Kwam dat formele misschien doordat we het briefje dat we eerder die week bij het theater voor haar achtergelaten hadden, begonnen waren met ‘Miss Lee’ in plaats van ‘Sophie Lee’? Of is ze gewoon zo?
Hoe het ook zij; het is toch leuk om haar te zien en te spreken!



Ook Sophie schrijft in mijn boekje.


Bol.com ruimt op!  Tot 75% korting op ruim 1.000 artikelen!

dinsdag 2 oktober 2012

Geslaagde shopdag, mislukte ‘sterrenjacht’


Die woensdag, in 2002 viel 2 oktober op een woensdag, hebben we een shopdag. Marleen en ik kopen leuke dingetjes voor deze en gene. En we vergeten onszelf ook niet!

’s Avonds doen we nogmaals een poging om Sophie Lee en Christopher Stollery te spreken. Die laatste komt niet opdagen bij de artiestenuitgang van het Sydney Opera House. We laten dus maar een briefje voor hem achter.

Bij Sophie, in een ander theater niet ver bij het Opera House vandaan, hebben we ook geen succes. Nadat de voorstelling afgelopen is, komt ze zo snel naar buiten dat Marleen en ik geen tijd hebben om op de juiste plaats te gaan staan en dus missen we haar. Helaas!


Weekdeals (468x60)

zondag 30 september 2012

Comedy of Errors

Wie mijn blog al wat langer volgt, heeft kunnen lezen dat ik na Australië nog een weekje op Bali zal vertoeven samen met mijn moeder. Daarna zullen we nog een paar dagen in Hong Kong doorbrengen.

Ook heb je kunnen lezen dat mijn vlucht naar Bali nog niet rond is. De vlucht van Sydney naar Bali op 6 oktober zit namelijk vol. Ik heb daar de afgelopen maanden herhaaldelijk over gebeld met Qantas. Ze hebben me op een wachtlijst voor die vlucht gezet, maar die komt maar niet akkoord. Ondertussen heb ik wel een vlucht van Perth naar Bali op 4 oktober gereserveerd en een ticket van Sydney naar Perth gekocht. Maar dat is allemaal niet ideaal.

Die ochtend ga ik dus naar het vliegveld van Sydney om te informeren naar de wachtlijst. Ik ga eerst naar de balie van Qantas. Daar vertellen ze me dat ik voor de vlucht van Sydney naar Bali nog steeds op de wachtlijst sta. Dan maar eens bij Cathay Pacific proberen (mijn ticket is van Cathay Pacific, maar Qantas voert de vluchten naar Bali uit). Als ik vraag waar ik de balie van Cathay Pacific kan vinden, wordt me verteld dat ik waarschijnlijk terug naar de stad moet om mijn ticket te laten validaten.

Ik besluit het toch ook maar even na te vragen bij de balie van Cathay Pacific op de luchthaven. Daar wordt ik naar een kantoor een verdieping hoger gestuurd. Bij het kantoor aangekomen, is er niemand aanwezig. Degene die er zou moeten zitten heeft lunchpauze; of ik over een kwartiertje terug wil komen.

Ondertussen bekijk ik wat winkeltjes op het vliegveld en dan ga ik terug naar het kantoor. Eindelijk tref ik iemand die haar nek voor me uitsteekt. Ze ziet dat er plaats is op een vlucht van Sydney naar Bali op 5 oktober. Dat is veel beter als wat ik had staan.
Ook reserveert de dame van Cathay Pacific stoelen voor me. En dat doet ze ook voor mam. Stoelen naast elkaar; wel zo gezellig! En ze boekt ook nog een hotel voor de eerste nacht in Hong Kong. Zo dat is geregeld! Helemaal blij loop ik het kantoortje uit.


Vervolgens ga ik naar het centrum van Sydney waar ik met Marleen bij het Opera House afgesproken heb.
We kijken wat winkeltjes, eten wat en gaan weer terug naar het Opera House. We hebben namelijk kaartjes voor ‘the Comedy of Errors’, een wat onbekend stuk van William Shakespeare.


Het blijkt een grappig stuk te zijn over twee tweelingen. Men weet echter niet dat er tweelingen zijn. Hierdoor ontstaan allerlei komische situaties.
Maar we zijn niet naar het theater gegaan om het stuk; nee, we willen dit theaterstuk zien omdat er een acteur uit ‘the Flying Doctors’ in mee speelt.


Christopher Stollery (piloot Johnno) speelt één van de tweelingen. En dat doet hij erg goed. Marleen en ik genieten erg van het stuk, maar ook heel erg van Chris. Hij speelt fantastisch!

Het enige wat niet zo leuk is, is dat ik vergeten was mijn mobieltje uit te zetten. En die gaat natuurlijk prompt af. Heel vervelend als je op de eerste rij zit en je je telefoon niet snel kunt vinden. Ironisch genoeg is het mijn tweelingzus die belt.

Christopher Stollery

Hoewel ik Chris aan het begin van mijn reis ook al eens gesproken heb, willen we hem na afloop van het toneelstuk graag nog even spreken. We wachten na afloop bij de artiesteningang op hem. Maar als we zien dat vrienden van hem hem ophalen, vinden we het niet zo gepast om hem aan te spreken.

Dus ook voor hem zullen we later deze week nog een keer terug moeten…
Stay tuned en je leest of het ons lukt om hem te spreken.

zaterdag 29 september 2012

In de auto rijdt ze voorbij…

Marleen en ik kijken die zondagochtend, 29 september viel in 2002 op een zondag, eerst rond bij de winkeltjes in het Queen Victoria Building. Maar voor souvenirs voor het thuisfront slaag ik later beter bij de Paddy Markets.
Ook winkelen we nog wat in Darling Harbour.


Later op de dag eten we een snelle hap bij een fastfoodzaak om vervolgens naar het Wharf theatre te gaan.
De vorige avond hebben we Sophie Lee daar in een theaterstuk gezien. Helaas is het toen niet gelukt om haar na afloop te spreken. We wagen het er dus nogmaals op.

We staan al een tijdje te wachten als Sophie plotseling in de auto voorbij rijdt. Het is niet te doen haar te roepen of aan te schieten.
Zou het ons later deze week wel lukken om haar te spreken...?


Het zijn Bulkweken! Nu 2+1 gratis op ruim 1000 artikelen!

vrijdag 28 september 2012

Kaartjes voor mijn verjaardag en kaartjes voor het theater

Via de Botanische tuinen lopen we naar het bekende Sydney Opera House. Daar informeren we naar een theaterstuk dat daar speelt.

Vervolgens lopen we door naar een ander theater voor informatie over een theaterstuk met Sophie Lee er in. Ook haar, in ‘the Flying Doctors’ speelde ze de rol van Penny Wellings, zouden we graag willen zien.


Het stuk is nog maar een paar dagen te zien, dus we kopen kaartjes voor de voorstelling van die avond.

‘s Middags informeren we nog bij een aantal andere theaters naar wat er speelt en vooral wie er in meespelen. Beetje ‘Flying Doctors’-fan wil natuurlijk geen acteur uit die serie missen!

Ook haal ik mijn post op bij het Travellers Contact Point. Omdat ik steeds onderweg was, heb ik het al een flinke tijd niet door laten sturen. Er ligt dus heel wat post; ook nog kaartjes voor mijn verjaardag. Leuk hoor!


’s Avonds zoeken we ons plaatsje in de zaal van het theater. ‘The Virgin Mim’ heet het stuk en Sophie Lee doet er in mee.
Het blijkt best een leuk stuk te zijn en bovendien is het leuk om Sophie aan het werk te zien.

Helaas lukt het ons niet om haar na afloop van het theaterstuk te spreken. Maar we zijn nog een paar dagen in Sydney…

 

woensdag 26 september 2012

Bij Nancy aan de keukentafel; wat is het een lief mens!

Een dag eerder hadden we al een ontmoeting met een acteur uit ‘the Flying Doctors’, op die 26e september 2002 staat er opnieuw een ontmoeting met iemand uit onze favoriete serie op het programma.


Marleen en ik hebben afgesproken met Val Jellay (Nancy in ‘the Flying Doctors’) en wel bij haar thuis!
Veel te vroeg komen we daar aan. We gaan maar wat in de beurt wandelen.
En als het zo ver is, bellen we aan…

Gelukkig wordt er open gedaan; je weet tenslotte maar nooit.
En dan staan we oog en oog met Val. Ze laat ons binnen. We nemen plaats aan de keukentafel. De stoeltjes waar we op zitten zijn bijna hetzelfde als de stoeltjes die mijn oma rond haar keukentafel had staan.

Marleen en ik kletsen gezellig met Val en al snel komt het gesprek op Maurie. Maurie Fields speelde in ‘the Flying Doctors’ Nancy’s man Vic, maar ook in werkelijkheid was het haar man. In december 1995 overleed hij.

Val vertelt ons, heel ontroerend, over hoe Maurie overleed en waar dat was (voor de koelkast; ze wijst het ons aan). Zelf heeft ze tranen in haar ogen en ook ik moet moeite doen om niet in snikken uit te barsten. Ze vertelt ook zo lief over Maurie.
Ik kan met heel goed voorstellen dat ze hem, na bijna 7 jaar, nog erg mist. Het moet een lieve en humoristische man geweest zijn.


Binnenkort heeft Val een rolletje in de musical ‘the Full Monty’. Ze zal een pianiste spelen, zo vertelt ze ons. Maar ze vertelt er niet alleen over; ze zingt ook nog een stukje uit die musical. Wat kan ze goed zingen! En de mimiek erbij is echt fantastisch! Wat een artieste!!!

Blij en voldaan verlaten we haar. “Wat is het een lief mens”, zeggen we tegen elkaar.
Een bijzondere ontmoeting!!!

Ook Val schrijft in mijn boekje.

dinsdag 25 september 2012

Een hand van de koning


Maanden later ben ik, op die 25e september 2002, weer in Melbourne. Dit keer met Marleen en ook zij wil Terry graag ontmoeten.
We bellen naar Terry’s theaterrestaurant, maar krijgen niemand te pakken.

Toch gaan we op pad naar Terry’s restaurant. Onderweg word ik gebeld door een medewerker van dat restaurant; de voorstellingen zijn uitverkocht. Als er echter mensen niet op komen dagen, zouden we toch naar binnen kunnen.
Bij het theaterrestaurant nemen we plaats op een bankje en wachten we het af.

In ene loopt Terry langs en lijkt hij mij te herkennen van mijn eerdere bezoek. Hij maakt een praatje met ons en voordat de voorstelling begint komt hij nog een paar keer bij ons zitten om met ons te kletsen.
En die voorstelling; daar kunnen we bij zijn, want niet iedereen is op komen dagen.

De vorige keer was het publiek al wat op leeftijd; dit keer is het publiek veel jonger. Het betreft namelijk een stuk voor kinderen.

Terry heeft het stuk, ‘the Frog Prince’, zelf geschreven. Hij heeft er geen rol in, maar vertelt het verhaal. Ook voor volwassenen is het een leuk stuk. We genieten er dan ook erg van.

Terry en ik

Ook Terry schrijft iets in mijn boekje.

In de pauze gaan we met Terry op de foto en praten we verder met hem. Na ons vorige bezoek had ik hem daarvan een foto gestuurd. Die foto blijkt hij nog steeds te hebben.

Fijn hem ook in de pauze te spreken, want na afloop van de show blijkt hij geen tijd te hebben. Hij moet namelijk auditie doen voor een rol in een film.
Wel krijgt Marleen nog een hand van de koning uit het stuk…

Kortom, weer een leuke ontmoeting!!!


Het zijn Bulkweken! Nu 2+1 gratis op ruim 1000 artikelen!

donderdag 20 september 2012

Bibliotheekles bij de ‘School of the Air’

Die ochtend gaan we al vroeg naar de ‘School of the Air’.
Basisschoolleerlingen die in de afgelegen Outback van Australië wonen, krijgen via de radio les. Als toerist kun je een radiolesje van deze ‘School of the Air’ bijwonen.
En dat is wat Marleen en ik doen.


Er wordt eerst even kort iets verteld en dan wordt er een videoband vertoond. Daarna zien we hoe één van de leraressen wat mededelingen aan de leerlingen en hun ouders doorgeeft.

Dan krijgen de leerlingen een bibliotheekles. De bibliothecaresse leert de kinderen hoe boeken in een computersysteem teruggevonden kunnen worden. Wel lastig zo over de radio. Maar binnenkort zal daar verandering in komen; ze gaan over op een satelliet systeem waardoor er gewerkt kan worden met video.
Ook kunnen alle leerlingen dan gebruik maken van internet en e-mail (we hebben het over 2002).

Marleen, opgeleid als bibliothecaresse, treft het dat we een les over de bibliotheek bijwonen. Nieuwsgierig naar de bibliotheek aldaar, vraagt Marleen na afloop of ze de bibliotheek mag zien. En dat mag. Leuk om dat ook eens te zien!

We kopen nog wat souvenirs en verlaten dan de ‘School of the Air’ weer.

Ik heb drie keer een les van de ‘School of the Air’ bijgewoond. Alle drie de keren was dat in Broken Hill en elke keer was het anders.

De eerste keer, 7 jaar eerder met Marjolein, was er een gastspreker. Een bioloog of zo. Er werd in ieder geval over dieren gesproken. Met Orange werden er kerstliedjes gezongen. En dit keer gaf de bibliothecaresse een les en las ze voor.
Elke keer was het leuk en bijzonder om mee te maken.


Na een laatste bezoekje aan de winkel van de RFDS, Marleen was vergeten daar nog het een en ander voor deze en gene te kopen, verlaten we Broken Hill en gaan we op weg naar Echuca.
Na uren rijden, de afstanden in Australië zijn immers groot, komen we in dat stadje aan.
Veel doen we die avond niet meer; het is al laat.

De volgende dag zullen we Echuca beter bekijken.
Stay tuned…!

woensdag 19 september 2012

Brandoefening bij de echte Flying Doctors


Het grootste gedeelte van de ochtend brengen Marleen en ik bij de RFDS, de echte Flying Doctors, door. Eerst bezoeken we het museumpje, kijken we naar een video en krijgen we een rondleiding langs de radiokamer en de hangar.




Als we van de hangar teruglopen naar de winkel zijn ze in de radiokamer druk bezig. Er moet een patiënt vervoerd worden; uiteraard per vliegtuig.

We kijken rond in de winkel en kopen wat souvenirs.
Dan gaat plotseling het brandalarm af. Het blijkt om een oefening te gaan, toch moeten we allemaal naar buiten. En daar sta je dan tussen al het personeel. Grappig om zoiets mee te maken; gelukkig was het maar een oefening!


De rest van de dag besteden we onder andere aan winkelen in Broken Hill.
Na het avondeten proberen Marleen en ik de tafeltennistafel in het hostel uit. In het begin bakken we alle twee niet zo veel van het pingpongen, maar gaandeweg gaat het steeds beter.

Morgen gaat de reis weer verder en dus pakken we onze tassen die avond ook weer in.
Stay tuned voor meer belevenissen…!

dinsdag 18 september 2012

Om de 5 kilometer passeren we een kadaver

Na een nacht in ‘de pub van Vic & Nancy’ wacht ons een uitgebreid ontbijt. Dat zit ook nog bij die 10 Australische dollar van de overnachting inbegrepen. Ik vraag me af of ze nog wel iets aan ons verdienen.

Daarna gaan we naar het postkantoor om het een en ander te versturen. De man van het postkantoor heeft erg de tijd voor ons. Hij vertelt ons over een vriendin uit Baarn. Ook laat hij ons een kaart van Australië zien. Op die kaart heeft hij de routes die hij gereden heeft aangegeven.


Maar het postkantoor is niet het enige gebouw waar we naar binnen gaan. ‘Emma’s Garage’ doet tegenwoordig dienst als internetcafé en dit keer is het wel open. Marleen en ik besluiten er te gaan e-mailen.



In ‘Emma’s Garage’ staan nog borden van toen er destijds in Minyip opnames voor ‘the Flying Doctors’ gemaakt werden. Die borden gaan natuurlijk ook op de foto.

We maken nog wat foto’s in het plaatsje en zeggen Minyip, een regenachtig Minyip wel te verstaan, dan vaarwel.


In regen en harde wind rijden we richting Broken Hill. Onderweg zien er ook nog ‘zandstormen’, oftewel wolken zand, of nog beter, zandverstuivingen.


We moeten een behoorlijke afstand afleggen en omdat we niet echt op tijd uit Minyip vertrokken zijn, komen we in het donker in Broken Hill aan.

Gelukkig is het goed gegaan met de kangoeroes en emoes. Wij hebben er geen aangereden. Veel mensen voor ons hebben dat wel gedaan. Op een gegeven moment leken we om de 5 kilometer wel een kadaver tegen te komen. Bah!

In Broken Hill verblijven we weer in de YHA. In die jeugdherberg liggen veel herinneringen voor mij. Eerst was ik daar namelijk al met Marjolein. Nog geen jaar voor dit bezoek met Marleen, was ik er met Orange en Sander.

Ik herkende nog de plaats waar ik met de telefoon zat toen Marjolein vertelde dat een gezamenlijke vriendin ging trouwen en oma naar het bejaardentehuis zou gaan. Wat is er veel gebeurd in dat jaar…



Dagdeal (468x60)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...