Uluru (Ayers Rock) lijkt groter dan ik me herinner

Na de kleine wandeling van een dag eerder vond ik Kings Canyon aanvankelijk wat tegenvallen. Maar de flinke wandeling die we tijdens deze tweede dag van de tour maken, maakt veel goed.

Wandelen bij Kings Canyon

Kings Canyon

We zien heel wat van Kings Canyon. Ook de plek waar de acteurs uit ‘Priscilla, Queen of the Desert’ in hun uitbundige kostuums Kings Canyon beklommen.

Er blijkt veel groen in Kings Canyon te zijn. Dat in combinatie met prachtig gevormde rotsen, maakt Kings Canyon voor mij heel bijzonder!

Bij Kings Canyon

Kings Canyon

Na een lekkere lunch gaan we naar Uluru (Ayers Rock).

Op twee dagen na was ik daar zeven jaar eerder ook met Marjolein. Ook nu ben ik weer onder de indruk van deze prachtige monoliet. Hij lijkt groter dan ik me herinner van destijds.

Onze gids/chauffeur, Tony, laat ons onder andere rotsschilderingen en de ‘waterhole’ zien. Wie dat wil mag alvast een stukje op Uluru omhoog klimmen.

En dan voegen we ons bij de menigte toeristen om vanaf een afstandje de zonsondergang bij Uluru te bekijken. Ook dat had ik met Marjolein al eens beleefd, maar dit keer lijkt het nog mooier.



Zonsondergang bij Uluru/Ayers Rock

’s Avonds kruipen we weer in onze swag om opnieuw te slapen onder de sterrenhemel…

We zien sterren, de Melkweg, Jupiter en een paar sterrenbeelden, maar de gids zien we niet echt!

We gaan op tijd eten, want we gaan ’s avonds met een sterrentocht mee.

Als we later in een weiland naar boven staan te kijken, overdonderen al die sterren en de Melkweg me weer. Wat is dat toch prachtig hier op het Zuidelijk halfrond!

Tijdens de sterrentocht wordt er vanalles over de sterren, planeten, het heelal, etc. verteld. Het een en ander wordt ook aangewezen; zoals bijvoorbeeld het Zuiderkruis, Jupiter, de Melkweg en een aantal sterrenbeelden (tweelingen tot en met schorpioen).

Ook mogen we even door een telescoop kijken.

De Maori, Aboriginal en Griekse mythologie verhalen die de gids erbij vertelt zijn erg leuk!

En die gids; geen idee hoe hij eruit ziet. Het is immers donker.

Maar hij weet er wel een leuke tour van te maken!

In ‘the middle of nowhere’ is de sterrenhemel echt prachtig!

We staan vroeg op om, voor ons gevoel, echt te gaan backpacken. Eerder zijn we steeds min of meer op weg geweest naar Coby; nu gaan we echt trekken.

Orange en ik stappen in een bus van Greyhound die ons naar het plaatsje Horsham brengt. Onderweg genieten we van het landschap en kijken we film.

Als we in Horsham uit de bus stappen, staat Maureen van ons derde WWOOF-adres al op ons te wachten. Zij en haar man Brian wonen 50 kilometer ten zuiden van Horsham vlakbij de Grampians. Bij hen gaan we werken tegen kost en inwoning.


Een spread uit een van mijn scrapbook albums.



Hun plekje in ‘the middle of nowhere’ heet ‘Cherrypool’. Het huis staat heel mooi tussen ‘state forest’, gemeente bos. Er is een riviertje vlakbij en de kangoeroes springen langs het huis.

Ook tijdens een wandeling die we die avond met Brian maken, zien we kangoeroes en emoes. Leuk om die dieren in het wild te zien!

Later op de avond neemt Brian ons nogmaals mee naar buiten. Dit keer om de sterrenhemel te bewonderen. Hij wijst ons het Zuiderkruis. Orange en ik hadden zelf wel eens staan kijken, maar we konden nooit het Zuiderkruis vinden.

Ook heeft Brian ons de melkweg aangewezen. Dat is als het ware een band van sterren met een beetje een melkachtige gloed.

De sterrenhemel is hier, in ‘the middle of nowhere’, heel erg mooi. Je kunt heel veel sterren zien en de melkweg is echt prachtig!

Brian en Maureen blijken hele aardige mensen te zijn; wat hebben we het weer getroffen op ons WWOOF-adresje!

Morgen meer over onze belevenissen bij Brian en Maureen…