Posts tonen met het label mini-scrapbook. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mini-scrapbook. Alle posts tonen

maandag 16 juli 2012

Luisteren naar ‘Telling Stories’ tijdens het trainen voor de 4-daagse



Eerder schreef ik al dat ik met zo veel plezier het concert van Pavarotti & friends heb gekeken. Ik schaf de CD aan en luister die cd vaak, ook als ik in de zomer van 2001 train voor de Nijmeegse Vierdaagse.

Bij het terug luisteren van de cassettebandjes die ik maakte voor m’n reis naar Australië moet ik bij de nummers van die cd, waaronder het prachtige ‘Telling Stories’ van Tracy Chapman, dan ook denken aan het trainen voor de Vierdaagse en zie ik mezelf wandelen van het station op weg naar huis.

Die Vierdaagse loop ik in juli 2001 samen met Orange en M. Voor ons alle drie is het de eerste keer dat we er aan meedoen. Het is zwaar maar ik loop hem uit! In de jaren daarna loop ik hem nog twee keer uit.

Uit een scrapbookje dat ik maakte over de 4-daagse.


vrijdag 15 juni 2012

In de mist naar Great Keppel Island

Met een busje gaan Madelief en ik naar de boot. Bij de boot hangt allemaal mist of ‘fog’; dat ziet er bizar uit! Omdat we door die ‘fog’ niet zien waar we heen gaan, is het boottochtje ook heel apart.


In de verte zie je wat mist.
Onderweg hebben we meer mist.


Bij Great Keppel Island aangekomen is de mist stukken minder. De haven daar is eigenlijk niet echt een haven; we gaan aan het strand van boord. Daar geen transfer met een busje, maar gewoon een wandeling naar het hostel. De bagage wordt wel in een aanhangwagen naar het hostel gebracht.

Madelief en ik slapen daar op een 4-persoonskamer, c.q. tent. Eigenlijk is het wel een kamer, maar de wanden zijn van dat tent-plastic-achtig spul. Je merkt dat we meer en meer richting het tropische gedeelte van Australië reizen.

Na de lunch gaan we samen met Sarah, een Engelse die ook Nederlands kan en die we in het hostel in Rockhampton ontmoet hebben, naar het strand. Madelief en ik wagen ons nog even in zee. Eerst is het koud, maar later is het wel lekker.

Great Keppel Island
In de verte hangt nog wat mist.

Als we naar de gezamenlijke keuken gaan om ons avondeten te koken, blijken er niet genoeg pannen te zijn. En dus moeten we wachten op onze beurt. Er is echter een jongen ook noodles aan het koken en onze noodles mogen bij zijn noodles in de pan. Eigenlijk kookt de jongen dus voor ons.

Nog zo iets aparts van dit hostel; tegen borg kun je bestek en borden krijgen bij de receptie. Je krijgt dan een tasje, net een handtasje, met bestek, een bord, een kom en een beker. Een gek gezicht zo’n handtasje!

Terug in de kamer, c.q. tent, gaan Madelief en ik schrijven; ik in m’n dagboek en Madelief gaat kaarten schrijven. Verder kijken we nog naar de route richting Cairns en lezen we nog wat.


Toevoeging:
Onlangs maakte ik van de foto's van Great Keppel Island een klein scrapboekje.
Zie hier het resultaat:










zondag 11 september 2011

09/11! Weet jij nog waar je was 10 jaar geleden?

Veel mensen weten nog wat ze deden en waar ze waren toen ze vernamen wat er zich in New York afspeelde op die 11de september tien jaar geleden. Ook ik weet nog wat ik deed en waar ik was. Ik was ziek thuis, zapte wat en zag op de televisie het tweede vliegtuig zich in de Twin Towers boren. Vol ongeloof keek ik ernaar; gebeurde dit echt……..!!!

Tien jaar geleden en ik kan het me bijna nog herinneren als de dag van gisteren (en niet alleen omdat er de afgelopen week al heel wat aandacht aan besteed is). Toch is er in die tien jaar veel gebeurd en is de wereld veranderd. Niet alleen door die bewuste terroristische actie, maar ook gewoon omdat de wereld door ging met ontwikkelen en veranderen.






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...