'Hoe van het een het ander kwam...!' krijgt een vervolg

Op de facebookpagina van '101 woonideeën' werd een tijd geleden naar creatieve zelfmakers gevraagd. De vuurtoren die ik op de muur van mijn logeerkamer schilderde is een leuke zelfmaker en eigenlijk niet eens zo moeilijk om te maken. En dus stuurde ik '101 woonideeën' een berichtje met foto van mijn vuurtoren.

Dat ik dat berichtje naar '101 woonideeën' gestuurd had, was ik eigenlijk allang al vergeten. Maar dan belt mijn zus me vanmiddag op; bladerend door het nieuwste nummer van dat blad (nr. 6 van 2013) ziet ze wel iets heel bekends. Juist; de afbeelding van de muur in mijn logeerkamer met daarop de ons zo bekende vuurtoren.

Van foto, naar tekening, naar knipvel, naar borduurpatroon, naar muurschildering... en nu ook nog als creatieve zelfmaker in een woonblad. Het weet wat met die mooie vuurtoren van Kangaroo Island!

En wil je (nog eens) lezen hoe van het een het ander kwam, van foto tot uiteindelijk een muurschildering, klik dan hier voor het blogbericht dat ik er maanden geleden over schreef.
Ook tref je daar stap voor stap foto's aan.

Rood-wit-blauw

Vandaag kleurt alles rood-wit-blauw en oranje.

Zo ook deze foto, die ik onlangs bewerkte:

Dit is overigens het origineel:

En dan is een halve kaart wel leuk!

De helft van een tweeling is wel gewend om iets te delen. Samen een verjaardagskaart krijgen als je nog bij je ouders woont; daar is niets mis mee.

Maar als je alle twee al lang en breed ieder op jezelf woont en dan nog samen een verjaardagskaart krijgt…!?!

Ik heb in zo’n geval wel eens gekscherend tegen mijn tweelingzus gezegd: “Zullen we de kaart doorsnijden; jij de helft en ik de helft”. Nooit gedaan overigens.

Een paar maanden geleden vertelde iemand mij echter dat ze haar kleindochter een halve kaart gestuurd had toen de kleine meid een half jaar werd. En ja, dan is een halve kaart wel weer leuk.

En dus maakte ik voor nichtje Anna ook een kaartje. Vervolgens pakte ik m'n liniaal en mes en sneed de kaart in tweeën. Een half jaartje, een half kaartje! Maar wel helemaal voor Anna.



De hele kaart.



De halve kaart.



Boom 'geplant' en 'house' gebouwd

Oeps, al veel te lang niet geblogd. Er even de tijd niet voor genomen. Wat ik wel gedaan heb? Een boom 'geplant' en een 'house' gebouwd!

Die boom is een muursticker. Bij mij kwam die sticker echter niet op de muur, maar op een deur. En, al zeg ik het zelf, het staat erg leuk!

O ja, die kussens en dat krukje met toebehoren staan daar normaal gesproken niet. Die heb ik er even voor de styling neergezet. 

En het 'house' dat ik 'gebouwd' heb is het Sydney Opera House. In een boekwinkel vond ik een bouwplaat daarvan. Die kon ik niet laten liggen.

Dit Opera House is een heel stuk kleiner dan het echte Opera House. En de bouw kostte heel wat minder dan die in Sydney. En bovendien was hij heel wat sneller klaar! 

En zo heb ik maar even tijd gemaakt om een blogje te schrijven.

Voor wie ook het Sydney Opera House wil bouwen; hij is er ook van Lego:

Nog een jarige; dus nog een kaartje (met een streepje)

Onlangs liet ik twee lieve kaartjes met een streepje zien op mijn blog.

Maar er was nog een jarige. En dus maakte ik nog een kaartje. Wederom met een streepje.
En ook dat kaartje deel ik met jullie, dus bij deze:

Mijn Paus?!? ;-)

Eerder schreef ik al eens dat ik het afgelopen najaar naar Rome geweest ben. Het was een fotografiereis van een paar dagen. Fotografe Madelon ging met een aantal andere fotografie liefhebbers, waaronder ondergetekende, naar de mooiste plekjes van Rome en leerde ons nog mooiere foto's te maken. Het was genieten!!!

Uit mijn fotoalbum

Zo liepen we ook over het Sint Pietersplein, bezochten we de Sint Pieter en beklommen we zelfs de koepel van de Sint Pieter.

Nu we de laatste tijd, met het aftreden van de Paus, zo veel beelden van het Vaticaan en de Sint Pieter zien, ben ik regelmatig in gedachten weer even terug in Rome.

Toen we ons daar bij de Sint Pieter uitleefden met onze camera's, konden we niet vermoeden dat een half jaartje later de ogen van de hele wereld op dat stukje Rome gericht zouden zijn. 

En de Paus... Tsja, die hebben we wel op een beeldscherm gezien, maar niet in het echt. We konden het raam waaruit hij zijn toespraak hield niet vinden.
Hoewel......

....., ik vind uiteindelijk wel een man in een raamopening...

De tekst bij de foto's hiervan (zie ook hierboven) luidt:

"Madelon geeft ons ook af en toe een opdracht. Bijvoorbeeld het fotograferen van een kleuraccent; eventueel een drieluik. Die dag is het best lastig om kleur te vinden.

Uiteindelijk vind ik een raam met gekleurde was eronder. Ik leg nog een raam met luiken vast; dit keer met een bloembak. Niet echt een kleuraccent, maar wel leuk voor een drieluik. Al neem ik dat laatste wel wat letterlijk.

Nu nog op zoek naar een foto om het drieluik compleet te maken. Rondkijkend 'betrap' ik de (half)naakte man in het open raam. Snel maak ik een foto. Te snel, want de foto is niet helemaal scherp. Ik waag het er maar niet op om de foto opnieuw te maken; de man mocht zich bespied voelen.

Denkend aan dat we die ochtend tevergeefs zo hebben lopen zoeken naar het raam waaruit de Paus zijn toespraak hield, moet ik glimlachen; toch nog een man in een raamopening gevonden!!!"

Twee lieve kaartjes met een streepje

De afgelopen week maakte ik twee kaartjes; één voor Valentijnsdag en één voor een jarige vriendin.

Ze waren zo leuk geworden, al zeg ik het zelf, dat ik er een foto van maakte om het resultaat met jullie te delen op mijn blog.

Dus bij deze:

P.S.: Voor wie ook aan de slag wil, klik hier voor de knipvellen.