Nogmaals Twarres

Eerder kwam er op mijn blog al eens een nummer van Twarres voorbij, maar er staat nog een nummer van die Friese band op de cassettebandjes die ik mee neem op deze reis; ‘She couldn’t laugh’.

De cd van Twarres moet ik veel gedraaid hebben toen ik, voordat ik aan deze reis naar Australië en Nieuw-Zeeland vertrok, tussen Hoorn en Amsterdam heen en weer reisde voor m’n werk. Want als ik het weer hoor, moet ik daar aan terugdenken. Het nummer brengt me echt terug naar die tijd. Een mooie tijd, maar ook een stressvolle tijd op het werk.

Nederland is goed vertegenwoordigd!

Het barrel van de Nederlandse jongens.

We rijden richting Wanaka en maken een stop bij Lake Matheson.

Als we op de parkeerplaats bij Lake Matheson aankomen, zien we de auto, een oud barrel, van de Nederlandse jongens ook staan. Ze hadden ons inderdaad verteld dat ze ook naar Lake Matheson zouden gaan.

Lake Matheson.

Lake Matheson is een zogenaamd mirror lake; het geeft een bijna perfecte spiegeling.

We lopen een rondje om het meer. Aanvankelijk hebben we nog een mooi uitzicht op de omringende bergen, maar er komt steeds meer bewolking en uiteindelijk zijn de toppen van de bergen niet meer te zien.

Ook de Nederlandse jongens komen we niet tegen; ze maken vast een andere wandeling.

Fox Glacier

Vervolgens rijden we richting de Fox Glacier om die van een afstandje te aanschouwen. Het blauw van het ijs is ook te zien.

Verder stoppen we onderweg nog voor drie watervallen. Ze zijn mooi, maar de Huka Falls bij Taupo blijven we toch nog steeds de mooiste watervallen vinden.

Koeien onderweg

Ook komen we nog koeien op de weg tegen en zien we de prachtigste kleuren in de prachtigste landschappen, meren en bergen.

De zonsondergang waar we dit keer op worden getrakteerd is nog mooier dan die van een dag eerder.

Door al dat moois onderweg, komen we wat laat in het hostel in Wanaka aan. Gelukkig is er nog plek; ene Betsie is niet op komen dagen. Wie er wel zijn, zijn de Nederlandse jongens, de drie Nederlandse meiden en nog twee Nederlandse jongens die tegelijkertijd met ons ook de gletsjerwandeling op de Franz Josef gletsjer gedaan hebben. Met nog een jongen uit Venlo in het hostel is Nederland goed vertegenwoordigd.

We bakken pannenkoeken, kletsen wat en zoeken ons bed op om de volgende dag weer van alles te beleven…

Stay tuned!

Wandelen over de Franz Josef Gletsjer

We gaan op gletsjeravontuur. Onder leiding van een gids gaan we een wandeling van een halve dag maken op de Franz Josef Gletsjer.

We krijgen schoenen met ijzers eronder en handschoenen mee en gaan op pad.

Het ijs op de gletsjer.

Eerst moeten we een stuk over rotsen lopen. Als we vlakbij de gletsjer zijn, binden we de schoenen met ijzers onder en gaan we op pad over het ijs. Met die schoenen loopt dat best wel goed.

We zien mooi blauw ijs, maar er is ook veel modder op het ijs.

Op het hoogste punt van de wandeling hebben we een stop en dan gaan we weer terug.

Moe, maar voldaan, komen we weer bij de bus aan.

Onderweg genieten we nog van een prachtige zonsondergang.

’s Avonds kletsen we weer gezellig met Jorrit, Maarten en Anthony, de drie jongens waar we een dag eerder ook al mee hebben zitten praten. Ze zijn eigenlijk met z’n vieren, maar nummer vier zondert zich nogal af. Hij gaat binnenkort dan ook naar huis.

Morgen gaat onze reis weer verder en die van de jongens ook…

Stay tuned!

Meer over de Franz Josef Gletsjer op: http://www.franzjosefglacier.com/

Autorijden over de spoorlijn!

We staan op tijd op omdat we met hoog tij bij de Pancake Rocks willen zijn, zodat we de blowholes kunnen zien. Er spuit dan op bepaalde plaatsen water omhoog.



Blowhole bij de Pancake Rocks.



Als wij er zijn spuiten ze niet superhoog, maar het is wel de moeite waard. Bovendien is het zonniger dan een dag eerder.

Daarna gaat de reis verder; op weg naar Franz Josef.

In Nieuw-Zeeland zijn veel zogenaamde ‘one lane bridges’; bruggen die één baan breed zijn. Dit keer treffen we onderweg zelfs twee bruggen waar ook nog een spoorlijn overheen loopt. Je rijdt dan als het ware op het spoor. Heel apart!

One lane bridge

Nadat we ingecheckt hebben in het hostel en we de bagage versleept hebben, gaan we naar het informatie centrum. Daar winnen we informatie in over ‘glacier walks’; wandelingen over gletsjers.

Franz Josef Gletsjer

Daarna rijden we naar een punt waarvandaan je de Franz Josef Gletsjer goed kunt zien. We zijn er tegelijkertijd met een grote groep Pakistani. En die willen maar wat graag met Marjolein en mij op de foto. Zou dat komen omdat we tweeling zijn of omdat we blond zijn...?

Terug in het hostel koken we ons potje, bellen we met het thuisfront, schrijven we in onze dagboekjes en kletsen we met drie Nederlandse jongens.

Morgen meer over onze belevenissen in Franz Josef. Stay tuned!!!

Meer over de Pancake Rocks op: http://www.punakaiki.co.nz/

Pancake Rocks; ze blijven bijzonder!

We hadden geen wekker gezet, want we wilden eens wat langer slapen. Reizen kan vermoeiend zijn!

Het gevolg is dus dat we laat op pad gaan, maar er staat toch niet zo ontzettend veel op het programma.

Pancake Rocks

Het plan is om vandaag de Pancake Rocks te bekijken en dat doen we dan ook. Helaas zit het weer niet echt mee.

De Pancake Rocks zijn rotsen die uit laagjes bestaan. Het is net een stapel pannenkoeken; vandaar de naam. De rotsen zijn erg mooi om te zien!

Daarna rijden we in noordelijke richting langs de kust; een prachtige kustlijn. Onderweg stoppen we een aantal keer om te genieten van het uitzicht. Maar we maken ook een stop bij een strandje met rotsen en bij een glasatelier.

Strandje met rotsen

Op de terugweg kunnen we het niet nalaten om nog een keertje te stoppen bij de Pancake Rocks. Ik blijf ze bijzonder vinden!

Van de oostkust naar de westkust

Onderweg van Kaikoura naar Greymouth.

Onderweg van Kaikoura naar Greymouth.

De 10^e mei 2002 is een rijdag. We moeten een behoorlijk eind rijden; van de oostkust van het Zuider Eiland naar de westkust.

Om half vier ’s middags komen we in Greymouth, onze eindbestemming voor die dag, aan. Daar komen we de drie Nederlandse meiden, waarmee we tegelijkertijd in Taupo en Nelson waren, ook weer tegen. We kletsen gezellig met elkaar.

Verder vermaken we ons, totdat de receptie van de jeugdherberg open gaat, met houten denkpuzzels die in de ‘woonkamer’ liggen.

’s Avonds gaan we naar een zogenaamde ‘3 dollar all you can eat bbq’. Voor dat geld kun je niet zo heel veel verwachten, maar de worstjes, brood, sla, uitjes, aardappelsalade en wat ketchup smaken goed.

Morgen meer belevenissen in Greymouth…, stay tuned!

Op ‘Whale watch’

We staan vroeg op om op whale watch tour te gaan. Bij die tour varen we eerst naar een groep dolfijnen (dusky dolfins). Leuk om zoveel dolfijnen bij elkaar te zien. Het uit het water springen van die dieren is ook een prachtig gezicht.

Op een gegeven moment is de eerste walvis in beeld. Daar ging wel een aantal keer van luisteren met speciale apparatuur door de bemanning aan vooraf.

Eerst zie je dan in de verte wat water omhoog spuiten, dan zie je de walvis drijven (althans, een stukje van de rug) en zie je weer af en toe wat water omhoog spuiten. Vervolgens kromt de rug en verdwijnt hij weer voor 40 tot 60 minuten onder water. Het mooiste is dan wel de staart die omhoog komt en onder water verdwijnt.

Ook zien we tijdens de tour nog albatrossen en andere vogels. Het is echt een hele mooie trip! Goedkoop was het niet, maar ik had het niet willen missen.

Later op de middag maken we nog een mooie wandeling door weilanden, langs de kust, over kliffen en tussen de schapen door.

Links: Els en ik maken onze schoenen schoon.

Al met al een welbestede dag!