Pleister aan de meter

Het hostel verhuurt ook fietsen. Ik besluit er één te huren, want het lijkt me wel een handige manier om Cable Beach, een bekend strand vlakbij Broome, per fiets te bereiken.

Ik lijk het fietsen een beetje ontwend, want al bij de eerste bocht val ik. Het resultaat is een flinke schaafwond op mijn knie.

In plaats van naar het strand ga ik dus naar de ‘pharmacy’ om iets te halen voor het ontsmetten van de schaafwond. Daar verkopen ze me meteen een soort van gaasachtige pleister. Erg goed spul, aldus de verkoopster. Ze verkopen het aan de meter. Dat heb ik nu niet allemaal nodig, maar je kunt nooit weten wanneer de rest eens van pas zou komen.

Nadat ik mijn schaafwond verzorgd heb, fiets ik dan toch echt naar Cable Beach. Dat blijkt een erg mooi strand te zijn. Het is net zo breed als het strand van Terschelling, maar dan met warmer en blauwgroener water, palmbomen en rood zand op de achtergrond.

Ik maak een strandwandeling en fiets dan weer terug naar Broome.

Onderweg ga ik nog even langs de begraafplaats.

In Broome werd aan het begin van de vorige eeuw veel aan parelduiken gedaan. Die ‘booming business’ bracht veel buitenlandse immigranten met zich mee. Met name de Japanners waren goed in het duiken naar oesters. Het duiken liep echter niet altijd goed af, met als resultaat dat er veel Japanners op de begraafplaats van Broome begraven liggen.

Het Japanse en Chinese gedeelte van de begraafplaats zou nogal indrukwekkend zijn.

In vergelijking met de rest van de begraafplaats is het wel bijzonder, maar echt heel erg indrukwekkend vind ik het niet. De rest van de begraafplaats ziet er echt mistroostig uit. Tja, er groeit ook niet zo veel in die droge gebieden!

Ik verken Broome nog wat verder per fiets en zie onder andere nog een baai. Verder bezoek ik nog wat winkeltjes en ga ik naar de supermarkt.

Ook bekijk ik de oude bioscoop van Broome. Die is niet open, maar er is een winkeltje en vanuit dat winkeltje kan ik een blik naar binnen werpen. Nou ja, maar bìnnen; eigenlijk is het een blik naar buiten, want de bioscoop is gedeeltelijk buiten.

De stoelen die er staan, zijn strandstoelen; erg apart!

Terug in het hostel was ik wat kleren, pak ik mijn tas in, kook ik en klets ik bij met Nicole. Zij is inmiddels ook in dit hostel aangekomen. Leuk om bij te kletsen, maar met haar optrekken in Broome zit er niet meer in. Mijn reis gaat de volgende dag namelijk weer verder…

Stay tuned!  

Klompen in Broome

Na een nacht heerlijk slapen en lekker lang uitslapen, ik had mijn slaap echt nodig, houd ik toch maar een rustig dagje. Want echt helemaal uitgerust ben ik niet.

Ik lees veel, ik boek een trip met een busmaatschappij, mail en doe boodschappen.

Vlakbij de supermarkt kom ik de drie Nederlands jongens weer tegen. Maarten loopt op klompen. Die had zijn broer hem gestuurd. Een leuk gezicht!

Verder doe ik die dag niet zo heel veel. Ook dat soort dagen heb je als backpacker wel eens.

Slaperig na een nacht in de bus

Na een nacht in de bus kom ik die ochtend in Broome aan. Ik ga naar het hostel. Het is echter nog vroeg en ik kan nog niet op een kamer terecht. Er heeft namelijk nog niemand uitgecheckt, terwijl het daar wel de tijd voor is.

Er zit niets anders op dan te wachten.

En terwijl ik daar zo sta te wachten, zie ik Jorrit, Maarten en Anthony, de Nederlandse jongens die wij in Nieuw-Zeeland een aantal keer tegen zijn gekomen. We kletsen wat elkaar en dan kan ik op een kamer terecht.

Ik installeer me een beetje, doe een dutje, bekijk wat folders, doe boodschappen en wandel nog even door het Chinatown van Broome.

Nog slaperig van de gebroken nacht in de bus, zoek ik ’s avonds maar wat graag mijn bed op…

Nog heel wat uurtjes in Kununurra voor de nachtelijke busrit naar Broome

De bus naar Broome zal pas aan het eind van de middag vertrekken en dus heb ik nog heel wat uurtjes in Kununurra. Die besteed ik onder andere met boodschappen doen en mailen.

Dat mailen gaat niet helemaal zonder slag of stoot. Na mijn geld in de machine geworpen te hebben, blijkt de computer niet te werken.

De vrouw die er werkt wil echter mijn geld niet teruggeven. Na heel wat zeuren, krijg ik het elders terug.

Om 17.45u vertrek ik met de bus uit Kununurra; voor mij een nachtelijke busrit naar Broome…

Stay tuned…!

De helikopter zonder deur is wat eng, maar de tour is geweldig!

Nog zo’n kleine twee weken en dan komt een vriendin van me naar Perth. Samen zullen we dan van Perth naar Sydney reizen; van het westen naar het oosten van Australië.

Ik heb dus niet echt heel veel tijd om de lange afstand van Kununurra, in het noordoosten van Western Australia, naar Perth af te leggen. En dan wil ik natuurlijk ook nog van alles zien.

Een van de dingen die ik wil zien is het Bungle Bungle National Park (Purnululu National Park). Vanwege de geringe tijd die ik heb, besluit ik een tour te boeken waarmee ik met een klein vliegtuigje naar de Bungle Bungles zal vliegen en een helikoptervlucht boven die rotsen zal maken.

En die tour staat vandaag op het programma.

Best spannend hoor; zo’n vlucht in een cessna. Echt groot is het vliegtuigje niet; naast de plaats waar de piloot zit is nog een zitplaats, daarachter nog twee keer twee zitplaatsen. Omdat ik samen met twee stelletjes in het vliegtuig zit en die stelletjes naast elkaar gaan zitten, mag ik naast de piloot plaatsnemen. Bijzonder!

  

De vlucht gaat niet echt heel rustig. Hoewel ik, en ik geloof dat ik niet de enige ben, me aan het eind van de vlucht niet helemaal lekker voel, hoeft er nog geen kotszakje aan te pas te komen.

Bij de landingsbaan staat al een busje klaar. Daarmee gaan we richting de ‘Cathedral Gorge’, een kloof tussen de indrukwekkende rotsen die de Bungle Bungles vormen.

Onder leiding van een gids wandelen we door de Cathedral Gorge. Hij laat ons van alles zien en schotelt ons een heerlijke lunch voor.

Op de terugweg zingt de gids ook nog een kerstliedje en dat klinkt geweldig tussen die hoge rotswanden.

Daarna mogen we plaatsnemen in een helikopter voor de helikoptervlucht.

Vooraf is ons verteld dat we moeten zorgen dat er nog genoeg foto’s gemaakt kunnen worden met het filmrolletje dat in ons fototoestel zit, want het verwisselen van het rolletje wordt tijdens het vliegen afgeraden. Indien je het laat vallen en het uit de helikopter rolt, dan ben je het kwijt.

De helikopter is namelijk niet helemaal afgesloten; sterker nog het is nogal open! Er zit geen deur in en dat maakt dat ik wat bang ben om uit de helikopter te vallen. Zeker als we erg schuin gaan. Ik hoop maar dat de gordel het houdt en houd me ondertussen, met één hand, goed vast aan de stoel.

In mijn andere hand heb ik mijn fototoestel en maak heel wat foto’s, want het uitzicht is echt prachtig! En zo zonder deur heb je wel goed zicht.

Met de helikopter kunnen we de rotsen van de Bungle Bungles, vergeleken met de cessna, van veel dichterbij bekijken en dat is erg mooi.

Maar ook de vlucht met de cessna terug naar Kununurra is prachtig. Dit keer gaat het veel rustiger en zit ik wat meer ontspannen ik het kleine vliegtuigje.

Vanuit de lucht zien we onder andere een diamantmijn. Maar het mooiste is Lake Argyle met de omliggende rotsen. De ondergaande zon kleurt de rotsen een beetje rood en dat ziet er geweldig uit!

Dit gaat hoog ik mijn top tien van mooiste dingen in Australië scoren!

Misschien vind ik het na Uluru/Ayers Rock wel het mooiste. Uluru was als het terugzien van een goede, erg gewaardeerde vriend. De Bungle Bungles zijn bijzonder, maar de rode rotsen bij Lake Argyle zijn adembenemend!

Ik ben blij dat ik mezelf verwend heb met deze tour!

De vissen spugen water naar ons

Om 11.30u word ik opgehaald voor een tour naar Lake Argyle.

Onderweg stoppen we bij het Argyle Downs Homestead Museum; de homestead waar de pioniersfamilie Durack woonde. Mary Durack heeft zelfs een paar boeken over dat pioniersbestaan geschreven.

Ik raak daar aan de praat met Willemijn, een Nederlandse, en trek de rest van de dag met haar op.

We gaan verder naar Lake Argyle, een gigantisch stuwmeer. Daar krijgen we eerst een grondtour. We zien onder ander de dam. Maar verder is het niet zo heel erg bijzonder.

Daarna hebben we de sunset cruise; met een boot gaan we op Lake Argyle varen. Op de omringende rotsen zien we rockwallabies en in het water zien we krokodillen.

Ook voeren we de vissen nog. Bijzondere vissen, want als je ze brood voor houdt, spugen ze water naar je.

De zonsondergang is niet zo heel bijzonder, maar het omringende gebied is prachtig!

Al met al dus een leuke tour!

Tribal Voice

Twee weken geleden kwam Yothu Yindi al op mijn blog voorbij. Toen met het nummer ‘Treaty’. Maar ook hun nummer ‘Tribal Voice’ zette ik op de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië.

Die nummers van Yothu Yindi zette ik niet alleen op de cassettebandjes omdat de band uit Australië komt, het Aboriginal muziek (compleet met didgeridoos en clap sticks) is of omdat het mooie muziek is.

Nee, ik zette hun muziek ook op mijn cassettebandjes omdat het me doet denken aan het concert van de band dat ik een paar jaar voor die tijd bijwoon in de Melkweg in Amsterdam.

Een mooi concert en een mooie herinnering…