‘Burial poles’ en Australische landschappen in de National Gallery of Australia

Thomas en Eileen nemen me mee naar de National Gallery of Australia. In een zaal staan allemaal beschilderde palen. Het zijn zogenaamde ‘burial poles’ van verschillende Aboriginal stammen. Een erg mooi gezicht om al die palen bij elkaar te zien!

Burial poles in the National Gallery of Australia

In de National Gallery of Australia hebben ze nog veel meer kunst. Wij kijken er onder andere naar de schilderijen van Arthur Streeton. Zijn schilderij ‘Golden Summer’ met een Australisch landschap met een paar bomen, schapen en een schaapherder spreekt mij het meeste aan. Vooral de gouden gloed over het veld vind ik erg mooi.

Maar er is ook een expositie over Italiaanse schilders. Wij laten dat voor wat het is, want het spreekt ons niet aan.

Wel bezoeken we nog de ‘members lounge’ om daar, met het prachtige uitzicht op een berg bij Canberra, nog iets te drinken.

Bladzijde uit mijn scrapbook.
Gezichten en namen zijn vervaagd.

Ga voor meer informatie over de National Gallery of Australia naar: http://www.nga.gov.au/   

Alsof iemand plukken groen op de bomen heeft geplakt!

Canberra is een erg grote en ruim opgezette stad. Tussen de verschillende wijken in is veel groen. Thomas wil mij dat graag laten zien en dus stappen we in de auto.

We rijden eerst naar het zuiden; naar Tharwa. Dat is eigenlijk een klein dorpje buiten Canberra. We gaan er naar een winkel annex postkantoor waar ze vanalles verkopen. Ze hebben er onder andere veel antiek en daar houden Thomas en Eileen erg van.

Ook bezoeken we er een kunstgalerie en een expositie met kunst dat op Aboriginal kunst lijkt, maar het niet is. Eileen had er veel van verwacht, maar het blijkt niet zo veel voor te stellen. We drinken er nog wat en gaan dan naar huis voor de lunch.

Een spread uit mijn scrapbook.

Daarna gaan we nog meer van de omgeving van Canberra bekijken en dit keer rijden we naar het noorden van Canberra. Onderweg zien we stukken landschap die met de bosbranden verbrand zijn. De kerst daarvoor had Canberra namelijk te kampen met bosbranden.

Thomas en Eileen hoefden toen net niet te evacueren, maar het scheelde weinig, zo vertellen ze me.

Gedeeltes van Canberra moesten wel evacueren en hele stukken bos zijn verbrand.

Inmiddels zit er weer wat groen op de zwart geblakerde bomen; alsof iemand plukken groen her en der op de bomen heeft geplakt.

Nadat we wederom een antiekzaak bezocht hebben, gaan we via het centrum van Canberra weer terug.

Thuis eten we kastanjes en laten Thomas en Eileen me de stamboom en foto’s van de familie zien. Erg leuk!

Hold me!

Savage Garden kwam al een paar keer eerder op mijn blog voorbij. ‘Hold me’ is ook weer zo’n fijn nummer en ook dat nummer zette ik op een van de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië.

In 2000, niet lang voordat de band uit elkaar gaat, treden de heren op in Utrecht. Het zal jullie ondertussen misschien niet verbazen dat ik naar dat concert ben geweest. Samen met Orange geniet ik van de prachtige popliedjes van deze Australische band.

Naar de top van Australië

We staan op tijd op om na het ontbijt richting Kosciuszko National Park te vertrekken. Onderweg zien we een gigantische groep kangoeroes. We stoppen om foto’s te maken. Een prachtig gezicht al die kangoeroes in de nog laag hangende zon met de geluiden van vogels op de achtergrond!

In Thredbo gaan we met een stoeltjeslift naar boven; naar de Crackenback Terminal. Vervolgens is het zes kilometer heen (en zes kilometer terug) naar de top van Mount Kosciuszko, met 2228 meter is dat de hoogste berg van Australië.

Het is niet zo steil als naar Mount Oberon, dus veel makkelijker lopen, maar het is wel een stuk kouder. Ook het landschap is heel anders. Bij Mount Oberon loop je tussen de bomen, bij Mount Kosciuszko zijn er geen bomen. Wel zijn er veel rotsen. Een mooi en bizar landschap!

Op de top hebben we een groepsfoto gemaakt.

Na deze mooie wandeling gaan we weer verder met het busje. We zien onder andere nog wat van het ‘Snowy Mountains Hydro-electricity Project’, inclusief de Snowy River. Bij die rivier vertelt Bernie nog iets over Banjo Patterson’s gedicht ‘the Man from Snowy River’.

We rijden verder, maar moeten op een gegeven moment stoppen, want er worden opnames gemaakt voor een reclame van Hyundai. Leuk om dat te zien!

De rit gaat verder richting Canberra. Vanaf Mount Ainsley hebben we een prachtig uitzicht over die stad. Het begint al behoorlijk donker te worden, maar je kunt het Parliament House, het War Museum en nog wat dingen zien.

Bij een jeugdherberg in Canberra staan een nicht van mijn moeder en haar man al op me te wachten. Voor mij zit de tour er hier al op; het grootste gedeelte van de groep zal de komende twee dagen verder naar Sydney reizen. Ik zal echter een aantal dagen bij de familie doorbrengen.

Samen met hen rijd ik naar hun huis, we eten macaroni en kijken ’s avonds televisie. We zien onder andere beelden van de begrafenis van de Britse Queen Mother. Zij is onlangs op 101-jarige leeftijd overleden.

Meer over mijn belevenissen met de familie uit Canberra lees je te volgende dagen. Stay tuned!

Uit het busje stapt een man die me doet denken aan de ‘wizard’ uit ‘Harry Potter’

Een spread uit mijn scrapbook.

Op de hoek van Flinders Street en Market Street wacht ik op de bus van Autopia. Met hen zal ik in twee dagen van Melbourne naar Canberra reizen en onderweg van alles bekijken.

Als het busje komt, stapt er een man met een lange grijs-witte baard, shorts en teenslippers uit; de chauffeur en tevens reisleider.

Aanvankelijk vind ik het een wat rare man. Hij doet me denken aan de ‘wizard’ op de achterkant van het boek van Harry Potter. Maar het blijkt echter een aardige man te zijn die voor een erg goede sfeer in de bus zorgt.

De groep bestaat uit ongeveer 18 mensen, voornamelijk Engelsen, in de leeftijd van een jaar of 20 tot een jaar of 55/60.

Hier en daar worden nog wat mensen opgepikt en dan gaan we echt op pad.

Eerst gaan we naar Glenrowan, het plaatsje waar bushranger Ned Kelly destijds opgepakt is. Er is een klein museumpje waar het een en ander over Ned Kelly te zien is. Op de hoek staat een hele grote Ned Kelly in zijn bekende ‘armour’ c.q. harnas.

Nog een spread uit mijn scrapbook.

Na deze stop is de volgende stop de Brown Brothers’ Winery, waar we verschillende wijnen kunnen proeven. En weer kan het me niet bekoren. De meeste glaasjes gooi ik dan ook leeg in het glas van mijn 55-jarige buurvrouw, die ik daar een groot plezier mee doe.

Daarna rijden we nog langs een meer; ‘Lake Hume’. Het staat best wel droog, maar desondanks is dat meer met bomen erin wel een mooi gezicht.

Ook rijden we langs Tallangatta. Daar is Mel Gibson ooit eens wat gaan drinken in een café. In no-time stond het café toen helemaal vol mensen, aldus Bernie, de chauffeur.

Onderweg zien we ook nog een bosbrand. Gelukkig is het erg ver weg. Omdat het donker is, kunnen we een rode gloed zien.

We gaan naar een motel in Khancoban in de Snowy Mountains om daar te overnachten. Na het eten, gaan we vroeg onder de wol, want de wekker gaat de volgende ochtend weer vroeg.

Op het strand horen we het geluid van piepende jonge hondjes…

Na het ontbijt moeten de tentjes afgebroken worden.

Daarna staat er weer een wandeling op het programma. Die wandeling brengt ons onder andere naar ‘Squeaky Beach’. Dat strand dankt haar naam aan het knerpen van het zand als je er op loopt. Het klinkt een beetje als het geluid van piepende jonge hondjes.

Na de wandeling kunnen we even in het visitors centre rondlopen en daarna hebben we weer een smakelijke lunch.

Dan gaan we richting Mount Oberon om naar de top van die berg te wandelen. Het is een behoorlijke klim naar boven, maar het uitzicht maakt veel goed!

Vanaf Mount Oberon kun je strandjes met mooi blauw water en de bergen van ‘the Prom’ zien liggen.

De wandeling terug gaat gelukkig veel makkelijker.

Met een voldaan gevoel en met de muziek van Paul Kelly op de achtergrond verlaten we ‘the Prom’. Onderweg spotten we nog wat kangoeroes. Eerder hebben we ook al emoes gezien.

Als we weer afgezet worden in Melbourne, kan ik terugkijken op een mooie tour. De leuke, kleine groep was daar ook debet aan.

Morgen staat er een andere tour op het programma, zou die ook zo leuk zijn…?

Wandelen en kamperen in ‘the Prom’

Voor de tour naar Wilson’s Promontory National Park, een natuurgebied een stuk buiten Melbourne, kortweg ‘the Prom’ genoemd, moet ik al vroeg bij Flinders Street Station zijn.

Daar stap ik samen met nog twee Nederlanders, een Engelse, een Canadese en een Amerikaanse in het busje van High Spirit Outdoor Adventures.

Bij the Prom aangekomen parkeren we het busje eerst op een veldje om een stuk te gaan wandelen. Het doel is een groot zandgebied en dat is zeker de moeite waard.

Terug bij het busje laten we ons de heerlijke lunch goed smaken.

Daarna rijden we naar de camping bij Tidal River om daar een leuke kampeerplaats te vinden. We parkeren het busje bij de kampeerplaats en gaan weer wandelen. We lopen naar het strand. Aan een kant zijn allemaal bomen en een rivier die de zee in stroomt; de Tidal River. Een mooi gezicht!

Ook de wandeling door Lilly Pilly Gully, een regenwoud, is erg mooi. Hongerig van het wandelen, gaat de pasta die gids Justine gemaakt heeft er goed in.

Voordat we onze tentjes opzoeken voor de broodnodige nachtrust, gaan we op zoek naar wombats. En die vinden we ook; ze lopen gewoon rond op de camping! Leuk om nu ook wombats in het wild te zien!

Ook spelen we bij het kampvuur nog een kaartspel. Ik kende dat kaartspel helemaal niet, maar het was wel een leuk spel.

Toch gaan we redelijk op tijd naar bed. Het wordt namelijk vroeg donker nadat de daylight savings voorbij zijn (in Australië is de klok een uur terug gegaan).

Morgen meer belevenissen in ‘the Prom’!