Ook Gretha Smit schaatst hard!

Bij deze nog een krantenknipseltje over het schaatsen op de Olympische Winterspelen; Gretha Smit wint zilver!

Fotogenieke strandhuisjes

Hester en ik beginnen de dag met een bezoekje aan de ‘Sunday market’, de ‘arts & crafts market’ bij het Victorian Arts Centre. Twee weken geleden bracht ik ook al een bezoekje aan die markt, desondanks is het weer de moeite waard. Een verzorgde markt met leuke, zelfgemaakte producten!

Omdat het mooi weer is, blauwere lucht dan een dag eerder, besluiten Hester en ik naar Brighton te gaan. Die wijk van Melbourne heeft een strand waar allemaal gekleurde strandhuisjes op een rijtje staan. Van die huisjes willen we graag foto’s maken. Want met de hoge gebouwen van het centrum van Melbourne op de achtergrond leveren die gekleurde strandhuisjes mooie plaatjes op.

Zo gezegd, zo gedaan. Na de kleine fotosessie genieten Hester en ik van twee dames op leeftijd die, gekleed in een degelijk badpak en met een badmuts op hun hoofd, hand in hand de zee in gaan.

Daarna ploffen we neer op het strand om van de zon te genieten. En natuurlijk kletsen we weer heel wat af.

IJskonijn op de Olympische Spelen

De Olympische Winterspelen gaan ook nog gewoon door.

Bij deze een krantenknipsel die een kennis van mij voor me uitknipte en in een map plakte.

Een cottage midden in de stad!

Hester, Orange en ik gaan de stad in om die nog verder te verkennen. We beginnen bij de Fitzroy Gardens, een park. Naast bloemen, bomen, planten en fonteinen, zien we ook een oud Europees aandoend huisje. Het wordt ‘Cook’s cottage’ genoemd. Zo’n cottage verwacht je niet zomaar in een stad als Melbourne.

Verder zien we nog een kathedraal. Bij die kathedraal een bruidspaar, maar ook begrafenismuziek. Een rare combinatie!

Namen en personen maak ik op spreads wel eens onduidelijk;
niet iedereen heeft er tenslotte om gevraagd om in mijn blog te staan.

Na een bezoekje aan ‘Melbourne Central’, het bekende winkelcentrum van Melbourne, keren we weer terug naar het hostel om daar samen te koken.

De avond besteden Orange, Hester en ik aan e-mailen en het ijverig bijwerken van onze dagboekjes. Hester doet zelfs een poging om een gedicht te schrijven.

Morgen meer belevenissen om in ons dagboekje te schrijven.

Stay tuned…!

“Guy, do you have a minute?”

Eerder hebben we Guy Pearce al in het theaterstuk ‘Sweet Bird of Youth’ gezien, maar Orange en ik willen hem ook graag nog even spreken.

Daarvoor hebben we de afgelopen periode al een paar pogingen ondernomen. Als we tijdens een van die pogingen op hem staan te wachten, twijfel ik of ik wel op hem af durf te stappen.




Op de avond van 22 februari 2002 lopen we weer eens richting het Victorian Arts Centre. Plotseling zie ik Guy Pearce lopen en handel heel beslist. Ik roep hem een paar keer en tik hem vervolgens op z’n schouder. En ik weet meteen wat ik moet zeggen. Dat had ik van te voren nooit gedacht. 

De handtekening van Guy Pearce!



Op de foto wil Guy Pearce niet, maar een handtekening wil hij wel geven. Ook vraagt hij onder andere nog belangstellend waar we vandaan komen.

Een bijzondere ontmoeting!

Bij Luna Park staan we voor een dichte deur

Omdat Hester graag naar Luna Park, een soort pretpark, wil, gaan Orange en ik met haar naar St. Kilda. Want in die wijk, waar we eerder waren voor het St. Kilda Festival, is Luna Park. Dat pretpark blijkt echter alleen op vrijdagavond en in het weekend geopend te zijn; we staan dus voor een dichte deur.



Een deel van de spread van ons bezoekje aan St. Kilda.



We besluiten wat langs het strand te wandelen en halen een ijsje bij McDonald’s. Daar blijven we vervolgens lang zitten kletsen. Ja, we kletsen wat af met Hester!

We lopen nog wat rond en nemen dan de tram terug naar het centrum van Melbourne.

Terug in het hostel koken we een lekkere maaltijd. We werken onze dagboekjes bij en kletsen natuurlijk weer heel wat af.

Maar Orange en ik beleven die avond nog meer. Daarover kun je later vandaag lezen.

Stay tuned…!

Meer informatie èn openingstijden op: http://www.lunapark.com.au/

Op zoek naar een zonnebril

Een maandje eerder heb ik in Adelaide al een nieuwe zonnebril gekocht, want mijn oude zonnebril was helemaal af.

Nu moet Orange op zoek naar een nieuwe zonnebril. Niet omdat de hare stuk is of zo. Nee, ze heeft haar zonnebril een dag eerder in de metro laten liggen.

Tja, ook dat soort dingen horen er bij als je lang op reis bent. En dus gaan we winkelen; op zoek naar een nieuwe zonnebril voor Orange!

Verder doen we die dag niet zo heel veel meer. Maar het wordt wel laat, want we zitten veel te gezellig met Hester te kletsen!

Ook voor de metro ga je naar Flinders Street Station.