Een heroïsche tocht!

Het is min of meer mijn laatste dagje in good old Melbourne en dus staan er wat regeldingen op het programma. Maar naast wat boodschapjes doen, naar de bank gaan, kleren wassen, drogen en opvouwen en het inpakken van mijn tas, heb ik gelukkig ook tijd om nog gebruik te maken van het kaartje voor het IMAX theater wat ik bij het kaartje voor het Melbourne Museum erbij gekregen heb.

In die bioscoop draait ‘Shackleton’s Antarctic Adventure’, een film, of eigenlijk een documentaire, die het verhaal van Shackleton vertelt. Deze ontdekkingsreiziger ondernam zo’n kleine honderd jaar geleden een poging de Zuidpool over te steken.

Het slechte weer maakte die poging onmogelijk. En toen het grote schip door het ijs verplet werd, moest hij met kleine reddingsbootjes hulp gaan halen om de gehele bemanning te redden. Na een heroïsche tocht lukt hem dat en kan de gehele bemanning naar huis terugkeren.

Het klinkt heel simpel, maar dat was het echter niet. Dankzij de moed, het doorzettingsvermogen en het optimisme van Shackleton hebben ze het allemaal kunnen halen.

Ik vond het een erg indrukwekkende film en de beelden van het blauwige ijs waren prachtig.
Ik heb dan ook genoten van de film!

Die avond pak ik mijn tas in om een dag later op tour te gaan.
Stay tuned...!

Meer informatie over Shackleton op: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ernest_Shackleton

Naar de gevangenis?!?

Een bladzijde uit mijn scrapbook.

Ik breng een bezoekje aan ‘the Old Melbourne Gaol’, een voormalige gevangenis, nu een museum. Er wordt het een en ander over die gevangenis verteld en er is een expositie over de beroemde bushranger Ned Kelly.

Zijn hele levensloop, inclusief de executie, wordt verteld. Allerlei dingen die daarmee te maken hebben, zijn te zien; z’n ‘harnas’, foto’s, geweren, een deur van zijn huis, etc.

Ik vind het leuk en interessant om het hele verhaal over Ned Kelly te weten te komen.

Voor wie Ned Kelly niet kent, dit is wat er op Wikipedia over Ned Kelly staat:

Edward ‘Ned’ Kelly (Beveridge, januari 1855 – Melbourne, 11 november 1880) was de bekendste bushranger van Australië en voor velen een volksheld vanwege zijn strijd tegen de koloniale autoriteiten.


Ned Kelly was de zoon van een Ierse veroordeelde die naar Victoria was gestuurd. Als jongeman had Ned Kelly conflicten met de lokale politie. Na de moord op drie politieagenten werden hij en enkele vrienden vogelvrij verklaard. Uiteindelijk werd de bende van Ned Kelly bij Glenrowan in het nauw gedreven en een vuurgevecht volgde. Gehuld in zelfgemaakte plaatijzeren harnassen en helmen probeerde de bende zich te verdedigen, maar uiteindelijk zonder succes. Ned Kelly werd op 28 juni opgepakt en opgesloten in de gevangenis van Melbourne. Daar werd Kelly terechtgesteld voor meervoudige moord en uiteindelijk op 11 november 1880 geëxecuteerd door middel van ophanging. Kelly werd hierna overgebracht naar het mortuarium, waar tijdens de autopsie zijn hoofd van zijn lichaam gescheiden werd. Van het hoofd werden meerdere dodenmaskers gemaakt, waarvan er in de gevangenis nog één te zien is. Kelly's overblijfselen werden in eerste instantie naast de gevangenis begraven, maar weer opgegraven in 1929 en tezamen met de restanten van 32 andere gevangenen begraven op de begraafplaats van een andere gevangenis in Melbourne, de Prison Pentridge.
In 2009 heeft men het stoffelijk overschot van Ned Kelly opgegraven uit een massagraf in Australië, vlakbij de Pentridge gevangenis. De identificatie heeft plaatsgevonden door middel van een DNA-onderzoek met een nazaat van Kelly's zus.


Er zijn verschillende films verschenen over Ned Kelly, waaronder ‘Ned Kelly’, een film uit 1970 met Rolling Stones zanger Mick Jagger in de rol van Ned Kelly en ‘Ned Kelly’ uit 2003 van Universal Pictures, met hoofdrollen voor Heath Ledger, Orlando Bloom en Geoffrey Rush.


De Australische auteur Peter Carey schreef in 2000 een boek over Ned Kelly, ‘True History of the Kelly Gang’ en won daarmee de Booker Prize en de Commonwealth Writers Prize.

Wel met een wombat op schoot, gelukkig niet met een ‘giant earth worm’!

Op tour! Er staat een tour naar de ‘penguin parade’ op het programma. Voordat we de pinguïns aan land kunnen zien komen, zijn er eerst nog een aantal andere stops.

De eerste stop is een ‘winery’, waar wijn geproefd kan worden. Geheel tegen mijn principes proef ik toch wat wijn, maar dan wel zoals het hoort; glas ronddraaien, ruiken, een slok nemen en dat dan door de mond laten gaan. Bah, wat is dat toch vies!

Bij de winery hebben we ook een barbecue. Terwijl gids Tony dat in orde maakt, wandel ik samen met een in Australië studerende Thaise jongen, dito meisje en zijn zus door de tuin. De rest van de tour trek ik ook met hen op; het zijn aardige mensen!

In de tuin staan rozen en natuurlijk ook druivenranken; het is een mooie tuin!

We smullen van de barbecue om daarna naar een ‘wildlife park’ te rijden. Ze hebben daar voornamelijk wombats. Eerst wordt er wat over die dieren verteld en daarna mogen we met een wombat op schoot op de foto.

Naast wombats zijn er ook nog andere dieren te zien; kangoeroes, dingo’s, wallabies, alpaca’s, kaketoes, koala’s en heel erg grote wormen. Deze ‘giant earth worms’ kunnen wel 3 meter lang worden. Ben ik even blij dat we daar niet mee op de foto èn op schoot hoeven te zitten!

Ten slotte is er ook nog een grote opgezette haai te zien.

De tour gaat verder naar het ‘Koala Conservation Centre’, waar we koala’s kunnen bekijken. Normaal gesproken slapen die bijna altijd, maar we hebben geluk; er is er één relatief actief.

Hij strekt zich uit, verplaatst zich en gaat eucalyptusbladeren eten. Leuk om te zien!

Vervolgens naar de ‘Nobbies’, dat zijn rotsen in zee. Daar zien we onze eerste pinguïns. Onder een houten looppad zitten er twee. Liggend op het looppad met mijn hoofd naar beneden, maak ik een foto. De beestjes kunnen niet tegen flitslicht, dus de flits zet ik uit. Anno 2002 heb ik nog fotorolletjes, dus of de foto gelukt is zie ik helaas niet meteen. Ik kan alleen maar hopen dat de foto een beetje gelukt is.

Daarna dan eindelijk het hoogtepunt van de tour; de ‘penguin parade’!

Eerst krijgen we een filmpje over pinguïns voorgeschoteld. Daarna mogen we naar buiten om pinguïns te spotten. Het weer is niet super, het is wat miezerig, maar dat mag de pret niet drukken.

Lopend richting zee, zien we de eerste groep van zo’n 20 pinguïns al aan komen waggelen. Daarna is het een kwestie van turen naar de zee, totdat we plotseling allemaal pinguïns in het water zien zwemmen. Ze komen aan land en waggelen naar hun holletjes.

Erg leuk om dat eens te zien!

En inderdaad het hoogtepunt van deze leuke tour!

Be with you, Enrique Iglesias

Eerder schreef ik al dat ik nummers van een Pavarotti & friends cd op de cassettebandjes die ik mee nam naar Australië zette.

Dit nummer, ‘Be with you’ van Enrique Iglesias, komt ook van die cd.

Ook zo’n lekker nummer.

En overigens niet alleen een lekker nummer ;-). Een exotisch tintje!

Een ketting maken en dan een gratis rondleiding door het Parliament House

Voor mams verjaardag wil ik iets bijzonders. Ik besluit en ketting te gaan maken in een kralenwinkeltje.

Tussen alle potjes met kralen zoek ik de kralen uit die ik wil gebruiken voor die ketting. Vervolgens is het een kwestie van rijgen. Niet echt heel ingewikkeld, maar wel erg leuk en ontspannend om te doen.

In het winkeltje pakken ze de ketting ook nog mooi voor me in, inclusief glitters.

Samen met een leuk kaartje doe ik de ketting op de bus in de hoop dat het op tijd voor mams verjaardag aan zal komen.

En dan haast ik me naar het Parliament House. Daar kom ik net op tijd aan voor de laatste gratis rondleiding van die dag.

De gids kan het wel grappig brengen, maar het blijft saaie kost. We zien portretten, replicaatjes van boten en een paar zalen.

De rondleiding duurt best lang en echt leuk was het nou ook weer niet. Maar ja, het was gratis.

Uit mijn scrapbook.

De Rialto Towers; Melbourne van boven

Ik ga naar de Rialto Towers, oftewel het Observation Deck. Anno 2002 is dat het hoogste kantoorgebouw van het zuidelijk halfrond (253m). In 38 seconden brengt de lift je naar boven, waarvandaan je een mooi uitzicht over de stad hebt. Zelfs de Dandenongs kun je in de verte zien liggen.

Ook is er nog een filmpje over Melbourne en omgeving te zien. Veel van de dingen die ik in dat filmpje zie, heb ik inmiddels gezien.

Uit mijn scrapbook.

Ik verlaat de Rialto Towers om later die dag terug te komen. Ik wil namelijk het uitzicht ook in de schemering en in de avond zien en met het toegangskaartje mag je nog een keer naar binnen.

De schemering is mooi en de zonsondergang is nog mooier. Ook in het donker blijkt de stad met alle lichtjes er prachtig uit te zien!

Ik blijk zijn vader te kennen; een kleine wereld!

Soms kun je aan mensen zien dat ze Nederlands zijn. Als ze dan ook nog een afritsbroek van de outdoorkledinglijn van V&D dragen, dan heb je meteen je bevestiging.

Als ik die ochtend mijn ontbijtje verorber, zie ik zo iemand staan. Hij blijkt Joost te heten, we raken aan de praat en wisselen reiservaringen uit. Als ik hem vraag waar hij vandaan komt blijkt hij niet heel erg ver bij mijn woonplaats vandaan te wonen.

Meestal als ik vertel dat ik uit dat kleine plaatsje kom, dan laat ik er direct op volgen bij welke plaatsen dat ligt. Dat is bij Joost niet nodig, sterker nog; hij blijkt in het nog kleinere plaatsje naast mijn woonplaats geboren te zijn. We praten verder en ik blijk zijn nichtje te kennen, we praten nog wat verder en ik blijk zijn vader ook nog eens te kennen.

Ben je zo ver van huis, in een stad waar je eigenlijk niemand kent, en dan blijkt de wereld toch heel klein te zijn. En zo praten Joost en ik gezellig over een aantal dingen van thuis, dingen die we beiden zo goed kennen en de Schager Markt.

Een goed begin van de dag! Later vandaag meer belevenissen van die dag.

Stay tuned…!